Έκτακτη σύσκεψη για την κατάργηση του κουβέρ

Θα πραγματοποιηθεί σήμερα στο Επιμελητήριο Έκτακτη σύσκεψη θα πραγματοποιηθεί σήμερα το απόγευμα στο Επιμελητήριο Δωδεκανήσου, μετά την αιφνιδιαστική απόφαση που πάρθηκε και ανακοινώθηκε χτες, να καταργηθεί το κουβέρ που προσφέρουν τα εστιατόρια και επίσης, μετά την απόφαση να αμείβονται οι σερβιτόροι με βάση τη συλλογική σύμβαση εργασίας και όχι το 13[percent] όπως ίσχυε μέχρι σήμερα. Στη σύσκεψη αυτή θα πάρουν μέρος, η διοίκηση του Επιμελητηρίου, η διοίκηση του σωματείου εστιατόρων Δωδεκανήσου και η Διεύθυνση Εμπορίου. Η ανακοίνωσή των νέων αποφάσεων, προκάλεσε την έντονη αντίδραση των εστιατόρων της περιοχής μας, καθώς έγινε ξαφνικά και ενώ ξεκίνησε ήδη η φετινή τουριστική περίοδος, αφού όπως επισημαίνουν θα πρέπει να αλλάξουν και τους τιμοκαταλόγους τους, γεγονός που απαιτεί κάποιο κόστος. Η απόφαση αυτή εκφράζει φόβους ότι θα προκαλέσει αλυσιδωτές εξελίξεις, με πιο πιθανή μία μετακύληση του κόστους κάποιων υπηρεσιών που κάλυπτε το κουβέρ, στην τιμή της μερίδας του φαγητού. Για το θέμα ο πρόεδρος των εστιατόρων της Δωδεκανήσου, οι οποίοι σημειωτέον θα προχωρήσουν στη δημιουργία ομοσπονδίας Αιγαίου, έστειλε στη «Ροδιακή» την παρακάτω επιστολή: «Κύριε Διευθυντά, Όδυνεν όρος και έτεκεν μυν. Αναφέρομαι στην καλυτέρευση της εικόνας από την κατάργηση της τιμής του κουβέρ στα καταστήματά μας, που η εξαγγελία του τελευταία έφερε τόσες συζητήσεις σαν να επρόκειτο για την σωτηρία της εθνικής οικονομίας την οποία κατά τους συζητούντες κρατούν στα χέρια οι κλέφτες και οι λωποδύτες εστιάτορες που βάζουν προσκόμματα στην ανάπτυξη και κατακρεουργούν τις τσέπες των εργατών, των αγροτών και των μισθωτών αυτής της χώρας. Καιρός ήταν να εξευρωπαϊστούμε και σ’ αυτόν τον τομέα. Κατάργηση λοιπόν του κουβέρ. Όμως!!! ας αναρωτηθούμε. Τι συμβαίνει στην Ευρώπη που δεν υπάρχει χρέωση κουβέρ; Για να δούμε αν υπάρχει λάδι και ξύδι στο τραπέζι. Αν χρεώνεται το βουτηράκι και το ψωμί, το αλάτι, το πιπέρι, η μαγιονέζα. Αν στο τέλος στον λογαριασμό χρεώνονται τα τέλη υπέρ των ΟΤΑ (τέλος δημοτικού φωτισμού, τέλος αποχέτευσης, τέλος παρεπιδημούντων, τέλος κοινοχρήστων χώρων κλπ.) και τέλος ας τολμήσει κανείς να κάνει χρήση της τουαλέτας χωρίς χρήματα. Τα αναφέρω όλα αυτά γιατί αυτά μαζί με την χρήση τραπεζομάνδηλου και υποτραπεζομάνδηλου, χαρτικών και απορρυπαντικών κάλυπτε το επάρατο κουβέρ. Επειδή όμως τα εστιατόρια είναι επιχειρήσεις και όχι φιλανθρωπικά ιδρύματα και επειδή όπως κάθε επιχείρηση έχει στόχο το κέρδος άσχετα εάν οι ιδιοκτήτες δουλεύουν σ’ αυτό οικογενειακά για το οικογενειακό εισόδημα ή λειτουργούν με τελικό αποτέλεσμα το επιχειρηματικό εισόδημα, τώρα έχουν δυο επιλογές. Η μια είναι να μετακυλίσει το κόστος του κουβέρ στην κάθε μερίδα φαγητού ή στην τιμή του κιλού, στα είδη που πωλούνται με το κιλό. Η έτερη είναι να χρεώνει ιδιαίτερα στους λογαριασμούς κάθε τι που περιείχε πριν η τιμή του κουβέρ, και να μπουν νομισματοδόχοι στις τουαλέτες. Δεν γίνεται αλλιώς. Δεν μπορεί το κάθε εστιατόριο να επωμισθεί ως ζημία το όποιο κόστος δεν πληρώνεται από τον πελάτη. Αν γινόταν αυτό θα ήταν παγκόσμια πρωτοτυπία και αιτία δημοσίευσης στο βιβλίο Guinness. Εν κατακλείδι η κατάργηση του κουβέρ φέρνει στα χείλη το «Ήλλαξεν ο Μανωλιός κι ήβαλεν τα ρούχα του αλλιώς».Ήτοι: δεν προσφέρει τίποτα».