Η εργατικότητα, η ισχυρή θέληση και η προσήλωση στον στόχο υπήρξαν το «κεφάλαιο» με το οποίο ο Γιάννης Σπανός έκτισε την επιχείρησή του. Κληρονόμησε το εμπορικό πνεύμα από τον παππού και τον πατέρα του, αλλά την επιχείρησή του την έστησε εξ ολοκλήρου με τις δικές του δυνάμεις.
Παιδί πολύτεκνης οικογένειας γεννήθηκε στη Λέρο και ανδρώθηκε στη Ρόδο. ʼρχισε να δουλεύει από τα παιδικά του χρόνια στις οικοδομές. Ταυτόχρονα απασχολιόταν ως μικροπωλητής. Αργότερα δραστηριοποιήθηκε στο εμπόριο. Αυτό τον ανέδειξε ως έναν από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες της Ρόδου. Η επαγγελματική του διαδρομή δίνει στον κ. Σπανό το δικαίωμα να περηφανεύεται πως είναι 100% αυτοδημιούργητος.
Γι αυτή τη διαδρομή μιλά σήμερα στο συνεργάτη του «Λωτού» Θανάση Καραναστάση. Ταυτόχρονα δίνει μερικές σημαντικές πληροφορίες για ορισμένα μεγέθη, αλλά και τη φιλοσοφία της επιχείρησής του.
Πότε και πώς ξεκινάτε τα επαγγελματικά σας βήματα;
Το 1973, όταν ο αδελφός μου Γιώργος γύρισε από την Αμερική, αρχίσαμε μαζί να κάνουμε χονδρεμπόριο από το κατάστημά μας στην οδό Γαριβάλδη. Κάναμε εισαγωγές τροφίμων και ειδών οικιακής χρήσης τα οποία διαθέταμε στην τοπική αγορά. Χρόνο με τον χρόνο η δουλειά μας ανέβαινε και το 1985 αποφασίσαμε να κτίσουμε το πολυκατάστημα στην οδό Μ. Κωνσταντίνου που σήμερα είναι το κεντρικό κατάστημα της εταιρείας «Σπανός». Αγοράσαμε το οικόπεδο από τον μακαρίτη Ανδρέα Διακομιχάλη. Οφείλω να πω ότι ο άνθρωπος αυτός μας διευκόλυνε όταν αντιμετωπίζαμε κάποια δυσχέρεια. Εκτίμησε την εργατικότητα και τη συνέπειά μας.
Το κατάστημα της οδού Μ. Κωνσταντίνου άρχισε να λειτουργεί το 1992. Ήταν τότε το μεγαλύτερο του είδους του στη Ρόδο. Το 2002 ο Γιώργος αποχώρησε από την επιχείρηση γιατί αποφάσισε να μπει στο χώρο των θαλάσσιων μεταφορών. Έκτοτε συνεχίζω εγώ μαζί με τους γιους μου στους οποίους θέλω να μεταβιβάσω το πνεύμα της οικογενειακής παράδοσης στο εμπόριο και χαίρομαι γιατί βλέπω ότι έχουν πάρει τη δουλειά στα σοβαρά.
Ποιο είναι το μέγεθος της εταιρείας «Σπανός» σήμερα;
Τώρα έχουμε έξι καταστήματα: το κεντρικό της Μ. Κωνσταντίνου, τα καταστήματα στις οδούς Καμείρου και Κυρά της Ρω, το κατάστημα στον Περνό στ Αφάντου, αυτό της Λέρου και από τον Γενάρη το νέο μας κατάστημα στην Παστίδα, στο δρόμο από το Τσαΐρι προς το αεροδρόμιο.
Πόσους εργαζόμενους απασχολείτε συνολικά;
Αυτή τη στιγμή διακόσιους δέκα και σύντομα θα προσλάβουμε άλλους δεκαπέντε για το κατάστημα της Παστίδας.
Ποιος είναι ο ετήσιος κύκλος των εργασιών σας;
Κατά το λήγον έτος θα φθάσουμε τα είκοσι πέντε εκατομμύρια ευρώ περίπου.
Ο ανταγωνισμός εν τω μεταξύ έχει ενταθεί στον κλάδο σας. Δεν σας προβληματίζει αυτό;
Εμείς αναγνωρίζουμε μόνο τον ανταγωνισμό προς τον εαυτό μας. Γι αυτό πετυχαίνουμε τους στόχους μας με βάση τέσσερις αρχές: την καθαριότητα, τη συμπεριφορά, την ποικιλία και τις τιμές. Εκτός αυτού συμμετέχουμε στον όμιλο ΕΛΟΜΑΣ, τον μεγαλύτερο στην Ελλάδα με εξακόσια ογδόντα super markets και δεκαπέντε χιλιάδες εργαζόμενους. Αυτό είναι ένας παράγοντας που ισχυροποιεί τη θέση μας στην αγορά.
Τι σας κάνει να δίδετε τόση έμφαση στην προώθηση των τοπικών προϊόντων;
Επειδή πιστεύουμε ότι έτσι παραμένουν τα χρήματα στον τόπο μας και κάποιες παραγωγικές δραστηριότητες διατηρούνται ζωντανές. ʼλλωστε αυτό τονίζουμε όταν λέμε «Γιατί η Δωδεκάνησος είναι ο τόπος μας».
Και πως προέκυψε το «Ρόδος, ευχαριστώ»;
Α, έχει τη σημασία του κι αυτό. Το 1993, ένα χρόνο περίπου από την έναρξη λειτουργίας του κεντρικού μας καταστήματος, κάλεσα στο κυλικείο μας καμιά δεκαπενταριά πελάτισσες. Εκεί τους πρόσφερα ένα κέρασμα και τους ζήτησα να μου πουν τη γνώμη τους για τη λειτουργία ή τις πιθανές ελλείψεις του καταστήματός μας. Οι γυναίκες είπαν διάφορα. Εγώ τις άκουγα σκεπτικός χωρίς να λέω λέξη. Μία από αυτές που λέει κάποια στιγμή: «Εμείς τόση ώρα σας λέμε το ένα και το άλλο. Εσείς, κ. Σπανέ δεν μας πείτε ένα «ευχαριστώ»; Ξαφνιάστηκα. Ήταν τόσο απλό και δεν το είχα σκεφτεί. Έτσι γεννήθηκε το «Ρόδος, ευχαριστώ!»
Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί εδώ μία λεπτομέρεια. Κατά την κατασκευή του πρώτου τους καταστήματος οι αδελφοί Σπανού πρόσφεραν και προσωπική εργασία: ο Γιώργος έκτιζε κι ο Γιάννης έβαφε! Κάτι που μαρτυρεί, μεταξύ άλλων, τον δημιουργικό οίστρο αυτών των ανθρώπων.