Επιφυλακτικοί οι ξενοδόχοι για την τουριστική κατοικία

Μια πολύ ενδιαφέρουσα δημοσκόπηση, που πέρασε στα "ψιλά" έκανε το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο της Ελλάδος στα μέλη του σχετικά με την εισαγωγή του θεσμού της τουριστικής κατοικίας ως «εργαλείου» τουριστικής ανάπτυξης όπως γράφει το “Χρήμα και Τουρισμός”. Η διάρκεια της δημοσκόπησης ήταν 9/06/2011 – 18/07/2011 και συμμετείχαν 1644 μέλη (Ποσοστό 16.89%). Τα αποτελέσματα της πολύ ενδιαφέρουσας αυτής δημοσκόπησης έχουν ως εξής: 1. Θεωρείτε αναγκαία τη θεσμοθέτηση της τουριστικής κατοικίας με ευνοϊκούς όρους δόμησης και κάλυψης; Ποσοστό 48% του συνόλου των ξενοδόχων απάντησε θετικά, επιλέγοντας όμως την απάντηση που έθετε όρους και προϋποθέσεις για τη θεσμοθέτησή της, γεγονός που αποδεικνύει τον έντονο προβληματισμό του κλάδου για την εισαγωγή του νέου θεσμού με ιδιαίτερη προσοχή και στάθμιση των επιπτώσεών της στο οικονομικό, κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον. Ποσοστό 29% πιστεύει ότι πρέπει να συνδεθεί η τουριστική κατοικία με ευνοϊκό καθεστώς δόμησης χωρίς προϋποθέσεις. Ποσοστό 24% των ξενοδόχων είναι αρνητικοί στην πριμοδότηση της τουριστικής κατοικίας με πολεοδομικά κίνητρα. 2. Πιστεύετε ότι πρέπει η τουριστική κατοικία να συνδυαστεί υποχρεωτικά με ξενοδοχείο ή να είναι ανεξάρτητη; Ποσοστό 65% των ξενοδόχων κρίνει ότι η τουριστική κατοικία δεν πρέπει να λειτουργήσει ανεξάρτητα, αλλά να συνδεθεί με το ξενοδοχείο ως ένα ολοκληρωμένο σύνολο τουριστικών εγκαταστάσεων Ποσοστό 35% των ξενοδόχων πιστεύει ότι η τουριστική κατοικία πρέπει να αποτελέσει μια ανεξάρτητη μορφή τουριστικής εγκατάστασης. 3. Σε περίπτωση που συνδυαστεί με ξενοδοχείο, πόση κάλυψη της δομημένης επιφάνειας πρέπει κατά τη γνώμη σας να έχει; Ποσοστό 39% των ξενοδόχων απάντησε ότι οι τουριστικές κατοικίες πρέπει να καλύπτουν ποσοστό κάτω από το 20% της συνολικώς δομημένης επιφάνειας του συγκροτήματος, δίνοντας βαρύτητα αφενός στη λειτουργία του ξενοδοχείου, το οποίο απλώς συμπληρώνεται και δεν υποκαθίσταται από τις τουριστικές κατοικίες και αφετέρου στο περιβάλλον, το οποίο δεν επιβαρύνεται από υπερβάλλουσα δόμηση μη παραγωγικών χρήσεων. Ποσοστό 27% θεωρεί ότι πρέπει να δοθεί μεγαλύτερο ποσοστό μεταξύ 20 και 30% για τις τουριστικές κατοικίες. Αν προσθέσουμε τα δύο ποσοστά, βλέπουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ξενοδόχων αντιμετωπίζει την τουριστική κατοικία ως μια από τις παράπλευρες λειτουργίες ενός ξενοδοχειακού συγκροτήματος, η οποία πρέπει να έχει περιορισμένη δόμηση για λόγους περιβαλλοντικούς και ευρύτερα κοινωνικοοικονομικούς. Ένα ποσοστό 17% θεωρεί ότι το ποσοστό των τουριστικών κατοικιών πρέπει να κινείται στο 30-40% της δομημένης επιφάνειας, ενώ για πάνω από 40% απάντησε το 16% των ξενοδόχων Συμπερασματικά βλέπουμε ότι το μεγαλύτερο ποσοστό του συνόλου των ξενοδόχων: έχει στάση επιφυλακτική απέναντι στο θεσμό της τουριστικής κατοικίας και ζητά να θεσμοθετηθούν όροι και προϋποθέσεις για την εισαγωγή της στην ελληνική έννομη τάξη θεωρεί ότι είναι απαραίτητη η σύνδεσή της με ξενοδοχειακό κατάλυμα, ώστε να εμπλουτίζει και όχι να ανταγωνίζεται την ξενοδοχειακή προσφορά κρίνει ότι το ξενοδοχείο θα πρέπει να έχει τον κυρίαρχο ρόλο στο συγκρότημα με την τουριστική κατοικία να λειτουργεί ως συμπλήρωμα της ξενοδοχειακής υποδομής και να μην πριμοδοτείται με ισχυρά πολεοδομικά κίνητρα, που υποβαθμίζουν το περιβάλλον, τον τουριστικό προορισμό και το ξενοδοχειακό προϊόν.