Αναλογίσου επιτέλους τις ευθύνες σου πριν ψηφίσεις και όχι… μετά!

Κύριε, βουλευτή, Είμαστε Έλληνες. Ακόμα...Τυπικά. Ουσιαστικά; Η ελληνική γλώσσα έχει καθαρότητα και διαύγεια. Λαμπερή σαν το φως μας. Είναι όμως και παιγνιώδης. Εύκολα παίζει με τις σημασίες. Κι έτσι αποκαλύπτει αλήθειες. Αλλάζεις ένα γράμμα και ανατρέπεται ένας κόσμος. Βουλευτής- βολευτής. Μήπως ήλθε ο καιρός να ξεβολευτείς; Και να ξεβολέψεις; Ξέρουμε πως σου ζητάμε να αντιστρέψεις την ίδια την πορεία που ίσως σε έφτασε ως εδώ. Να ρισκάρεις. Να υψωθείς. Γύρνα λίγο πίσω. Στα κίνητρά σου. Στα αίτιά σου. Κάπου εκεί, δεν μπορεί, θα υπάρχουν στο παλιό σου γλωσσάρι λέξεις όπως δημοκρατία, δικαιοσύνη, πατριωτισμός, ελευθερία…Ψάξε στα παλιά σου ρούχα. Ψάξε στις γενικές σου αρχές: Οι πολιτικοί ή/και οι εντολοδόχοι δημιουργοί του πολιτικού λόγου σε οποιαδήποτε μορφή του πρέπει να: 1. Επιδιώκουν να πείσουν τον πολίτη, απευθυνόμενοι στην λογική κρίση του, με επιχειρήματα, στοιχεία και απόψεις. 2. Μην εκφέρουν πολιτικό λόγο παραπλανητικό ή/και αθέμιτο. 3. Μην κάνουν κακή χρήση επιστημονικών όρων, ιδιωματισμών και στοιχείων άσχετων με το θέμα, με στόχο τη στήριξη θέσεων πάνω σε επιστημονική βάση, χωρίς αυτό να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. 4. Μην υποτάσσουν την αλήθεια σε οποιαδήποτε άλλη επιταγή. 5. Σέβονται και προασπίζουν την ανθρώπινη προσωπικότητα και το δικαίωμα κάθε πολίτη να σχηματίζει ελεύθερα τη γνώμη του. 6. Συμβάλλουν στην δημιουργία των απαραίτητων πρακτικών, πνευματικών, ηθικών και ψυχολογικών συνθηκών, για τη διεξαγωγή αληθινού διαλόγου. 7. Μην δρομολογούν καταστάσεις που μπορούν να οδηγήσουν, άμεσα ή έμμεσα, σε επικίνδυνη κοινωνικά συμπεριφορά ή/και σε πράξη βίας. 8. Μην εφαρμόζουν ή ενθαρρύνουν μεθόδους, που θα μπορούσαν να εκληφθούν ως προσπάθεια διαφθοράς της ακεραιότητας και ανεξαρτησίας του Τύπου ή/και των Μ.Μ.Ε. 9. Μην χρησιμοποιούν μεθόδους, μέσα και τεχνικές οι οποίες δημιουργούν στους αποδέκτες του πολιτικού λόγου, υποσυνείδητα κίνητρα, τα οποία τους στερούν από την ελεύθερη κρίση τους και, επομένως, από την υπευθυνότητα των πράξεων και των επιλογών τους. 10. Μην εκμεταλλεύονται τους φόβους, τις ελπίδες και γενικά τα ένστικτα και τα συναισθήματα, τις προλήψεις και δεισιδαιμονίες των αποδεκτών τους. Και αναλογίσου… Πόσες φορές κλήθηκες να νομοθετήσεις όπως επιτάσσει η ιδιότητά σου και όχι απλώς να επικυρώσεις τα (α)νομοθετήματα κάποιων ολίγων; Πόσες φορές αισθάνθηκες ότι εκβιαζόσουν να συγκαταθέσεις με πρόσχημα την αποφυγή της χρεοκοπίας; Πόσες φορές κατάφερες να μελετήσεις τα (α)νομοσχέδια και ενστερνίστηκες τα γραφόμενα; Πόσες φορές αντίκρισες τη δικαιοσύνη στα επιβαλλόμενα μέτρα και πόσες φορές αναρωτήθηκες ποιους πλήττουν; Πόσες φορές ένιωσες να καταρρακώνεται η αξιοπρέπεια του μέσου Έλληνα στη δίνη φοροεισπρακτικών και δανειακών μηχανισμών; Πόσες φορές αντιλήφθηκες για την μετάλλαξη της υγιούς μερίδας νομοταγών πολιτών σε παραβατικούς; Πόσες φορές πληροφορήθηκες ανερυθρίαστα για την πτώχευση χιλιάδων νοικοκυριών, ακόμη και την αυτοκτονία ανήμπορων βιοπαλαιστών; Τέλος, (αν και πολύ φοβάμαι ότι δεν έχει τέλος), πόσες φορές ένιωσες περήφανος για την εικόνα της Ελλάδας που συνδιαμόρφωσες με τη στάση σου στο Ελληνικό κοινοβούλιο; Συνειδητοποίησες ποτέ να υπάρχει συντεταγμένο σχέδιο ανάπτυξης το οποίο θα προασπίζει να ελληνικά συμφέροντα και θα είναι καμωμένο από Έλληνες (ίσως από αυτούς τους Έλληνες επιστήμονες που «διώχνουμε» καθημερινά στο εξωτερικό); Διαισθάνθηκες την ιερότητα και την ευθύνη της βαριάς κληρονομιάς να συγκαταλέγεσαι στους ηγέτες αυτού του ιστορικού λαού; Και όμως συνεχίζεις να εκπροσωπείς το λαό. Συνεχίζεις να απολαμβάνεις την τιμή να τον υπηρετείς. Αφουγκράσου τον λοιπόν. Από το λαό, για το λαό. Φόρεσε κατάσαρκα αυτήν την τιμή. Μπορείς ακόμα να δουλεύεις σε δύο αφεντάδες; Ο Γκάτσος έγραφε «Κριτής κι αφέντης είναι ο Θεός/ και δραγουμάνος του ο λαός». Ποιος είναι ο αφέντης σου και ποιος ο δραγουμάνος σου; Πάντως κριτής σου ήταν, είναι και θα είναι ο λαός. Την ύστατη ώρα, γράψε ιστορία. Για να μη σε διαγράψει αυτή! Α. Βυρίνης Για τους Πολίτες που αναζητούν απεγνωσμένα μια άλλη Ελλάδα