Η καγκελάριος Μέρκελ "θύμα" της παραίτησης Βουλφ

Ο Κρίστιαν Βουλφ είναι το κύριο θύμα του δράματος που εξελισσόταν από τον Δεκέμβριο στη Γερμανία και κορυφώθηκε με την παραίτησή του από τη θέση του Προέδρου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Ο Κρίστιαν Βουλφ είναι το κύριο θύμα του δράματος που εξελισσόταν από τον Δεκέμβριο στη Γερμανία και κορυφώθηκε με την παραίτησή του από τη θέση του Προέδρου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Το άλλο θύμα είναι η καγκελάριος ʼγγελα Μέρκελ, η «σιδηρά κυρία» η οποία τον είχε επιλέξει ως υποψήφιο και τον είχε υποστηρίξει σθεναρά όταν άρχισαν οι αποκαλύψεις σε βάρος του.

Ο κ. Βουλφ είναι ο δεύτερος Πρόεδρος που παραιτείται στην διάρκεια κυβερνητικής θητείας της Μέρκελ. Το 2010, ο Χορστ Κέλερ είχε αποφασίσει να τερματίσει πρόωρα την δεύτερη θητεία του, όταν ο Τύπος καυτηρίασε μια δήλωσή του και τον έχρισε «εθνικό γκαφατζή».

Ο τεχνοκράτης Κέλερ -πρώην Πρόεδρος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου- είχε πει ότι η Γερμανία συμμετέχει στον πόλεμο του Αφγανιστάν εν μέρει και για να εξυπηρετήσει τα οικονομικά της συμφέροντα. Μπορεί όμως να είναι τόσο κυνικός ο Πρόεδρος;

Σήμερα αυτοί οι λόγοι παραίτησης μοιάζουν παιδαριώδεις.

Ο Κρίστιαν Βουλφ, ο νεότερος Ομοσπονδιακός Πρόεδρος της Γερμανίας, όταν ανέλαβε στα 51 του χρόνια, κλήθηκε να «πουλήσει» το νέο πρόσωπο της χώρας: ένα πρόσωπο σύγχρονο, ανοιχτό, μοντέρνο, μακριά από το αυστηρό, παραδοσιακό στερεότυπο.

Ρόλο σε αυτή την αποστολή είχε και η ευπαρουσίαστη και δημοφιλής σύζυγός του, «η Γερμανίδα Μισέλ Ομπάμα», όπως τη χαρακτήριζαν οι ταμπλόιντ εφημερίδες.

Αντ' αυτού όμως, οι αποκαλύψεις για δωρεάν εξωτικές διακοπές σε βίλες επιχειρηματιών , τα στεγαστικά δάνεια με προνομιακούς όρους, οι διάφορες «εξυπηρετήσεις» και βεβαίως τα ψέματα και οι δικαιολογίες που ακολούθησαν, κόστισαν στον θεσμό, στην Γερμανία και στην καγκελάριο Μέρκελ πολλά περισσότερα από όσα προσέφερε το φωτογενές ζευγάρι.

Η καγκελάριος είχε περιφρονήσει τις εκκλήσεις των Σοσιαλδημοκρατών για την εκλογή ενός Προέδρου κοινής αποδοχής, προκειμένου, μετά την παραίτηση του κ. Κέλερ να αποφευχθεί ο διχασμός των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων.

Προώθησε, αντιθέτως, τον πρώην Πρωθυπουργό της Κάτω Σαξονίας, ο οποίος πάντως κατάφερε να εκλεγεί μόνο στην τρίτη ψηφοφορία, με μόλις 625 από τις 1.242 ψήφους.