«Το Πηγάδι των Αγίων» στο Μεταξουργείο

Για πρώτη φορά στην Αθήνα, από τις 9 Μαρτίου και για δέκα μόνο παραστάσεις, μια τραγική κωμωδία «Το Πηγάδι των Αγίων» του Τζόν Μίλλινγκτον Σύνγκ ανεβαίνει στο Θέατρο Μεταξουργείο. Η ασχήμια είναι άραγε κοινωνική καταδίκη, κατάρα ή «θείο δώρο»;

Για πρώτη φορά στην Αθήνα, από τις 9 Μαρτίου και για δέκα μόνο παραστάσεις, μια τραγική κωμωδία «Το Πηγάδι των Αγίων» του Τζόν Μίλλινγκτον Σύνγκ ανεβαίνει στο Θέατρο Μεταξουργείο.

Η ομάδα Οίστρος αποφάσισε φέτος να ασχοληθεί με την ασχήμια και τις κοινωνικές της αντανακλάσεις. Είναι άραγε κοινωνική καταδίκη, κατάρα ή "θείο δώρο";

Ο Τζόν Μίλλινγκτον Σύνγκ θεωρείται δάσκαλος του Σάμουελ Μπέκετ στη θεατρική γραφή, αφού ο Βλαδίμηρος και ο Εστραγκόν του «Περιμένοντας το Γκοντό» θεωρούνται άμεσοι απόγονοι των δυο ζητιάνων του πολύ διαχρονικού αυτού έργου.

Το «Πηγάδι Των Αγίων» μιλάει με αρκετό χιούμορ για την ανάγκη που έχουμε να φτιάχνουμε φανταστικούς, εξιδανικευμένους κόσμους, όταν η πραγματικότητα μάς απογοητεύει.



Λίγα λόγια για το έργο:

Ο Μάρτιν και η Μαίρη Ντουλ είναι ένα ζευγάρι τυφλών ζητιάνων, οι οποίοι πιστεύουν ότι είναι όμορφοι, παρασυρμένοι από τα ψέματα των συγχωριανών τους. Στην πραγματικότητα όμως είναι κακόμοιροι και άσχημοι.

Ένας περιπλανώμενος ʼγιος θεραπεύει την τύφλωση τους με νερό από μια ιερή πηγή, αλλά με την πρώτη ματιά που ρίχνει ο ένας στον άλλο αντιλαμβάνονται την πραγματική τους εικόνα. Αδυνατούν να το χωνέψουν και έτσι αποφασίζουν να χωρίσουν για πάντα.

Ο Μάρτιν πηγαίνει να εργαστεί για τον σιδερά Τίμμυ Σμιθ και προσπαθεί να αποπλανήσει την μνηστή του, Μόλυ, αλλά εκείνη τον απορρίπτει με απέχθεια.

Ο Μάρτιν και η Μαίρη, επειδή δεν εκτίμησαν το δώρο του Αγίου, χάνουν και πάλι την όρασή τους. Όταν ο ʼγιος επιστρέφει να παντρέψει τον Τίμμυ και τη Μόλυ, προσφέρεται να θεραπεύσει την τύφλωση τους για δεύτερη φορά.

Τότε ο Μάρτιν και η Μαίρη θα βρεθούν μπροστά σε μια μεγάλη απόφαση. Θα προτιμήσουν να βλέπουν τον κόσμο γύρω τους ή να τον φαντάζονται;



Συντελεστές: Σκηνοθεσία: Γιάννης Μιχαλόπουλος