H «Ιθάκη» του σύγχρονου Έλληνα

Του δρ. Σάββα Καραγιάννη Το δρόμο της επιστροφής για τη δική τους την Ιθάκη, τώρα, όλοι οι Έλληνες να πάρουν βιάζονται, με την ευχή σύντομος να’ναι χωρίς άλλες θυσίες ανώφελες και περιττές. Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες, τον Θυμωμένο Ποσειδώνα, ύπουλα και σταδιακά, αντικατέστησαν η Τρόικα και οι καλοί μας οι εταίροι. Χιλιάδες χρόνια τώρα τις θάλασσες του κόσμου οργώσαμε και σε λιμάνια πρωτοειδωμένα σταματήσαμε. Σεντέφια και κοράλια, κεχριμπάρια κι έβενους και ηδονικά κάθε λογής, μαζί μας πήραμε. Τη δική μας την Ιθάκη είχαμε πάντα στο νου και στην καρδιά μας και δεν μας ένοιαζε του γυρισμού ο χρόνος. Ξέραμε πως η Ιθάκη είναι πάντα εκεί και περιμένει το δικό μας γυρισμό. Τώρα η Ιθάκη στη φτώχεια χάνεται, στη διαφθορά βουλιάζει, και αβοήθητη αργοπεθαίνει. Μη προσδοκώντας πλούτη άλλα να μας δώσει η Ιθάκη νόημα δεν έχει πια, στα ξένα να παλεύουμε ακόμα. Κοντά της πρέπει γρήγορα να γυρίσουμε, φτωχοί εμείς, φτωχή εκείνη, μαζί θ’ αγωνιστούμε, τους δανειστές τους άπληστους και τοκογλύφους απ’ την Ιθάκη να ξαποστείλουμε και τότε καλά θα καταλάβουμε οι Ιθάκες τι σημαίνουν.