Τι μας επιφυλάσσει ο Νοέμβρης;

Γράφει ο Κώστας Λαμπριανός Ο ΝΟΕΜΒΡΗΣ που μπήκε σημαδιακός βρίσκει τη χώρα σε ακραία πολιτικά φαινόμενα. Προδομένη από τον πολιτικό κόσμο που είχε τέσσερις δεκαετίες την εξουσία, βαθιά πληγωμένη από την παρακμή, τη σήψη και το τέρας της διαφθοράς που οι ίδιοι εξέθρεψαν. Και υπόδουλη στους δανειστές από τους υποτακτικούς της Μέρκελ και του… Φούχτελ. Μ’ έναν λαό αποσβολωμένο από τις απανωτές κατραπακιές των μνημονίων, καρτερικό, αξιοπρεπή, οργισμένο αλλά και αποφασισμένο, όταν ψηφιστούν και τα νέα δυσβάσταχτα, εξοντωτικά, μέτρα να εκραγεί ως ηφαίστειο, η λάβα του οποίου θα σκεπάσει τη σύγχρονη Πομπηία που έκτισαν οι πομπές των επίορκων εξουσιαστών, των δωσιλόγων και του επαίσχυντου διαπλεκόμενου οικονομικού κατεστημένου. Ίσως, αυτός ο Νοέμβρης να αποδειχθεί για το λαό ο χειρότερος Νοέμβρης της μεταπολεμικής περιόδου. Ίσως, όμως, και η ευκαιρία επανίδρυσης ενός κράτους ευνομούμενου, πραγματικά δημοκρατικού και ελεύθερου, όπου την πορεία του θα καθορίζουν οι συντεταγμένες του δικαίου, της ηθικής πολιτικής και κοινωνικής ζωής, των αρχών της διαφάνειας και των συνταγματικών θεσμών. Γενικά ο Νοέμβρης υπήρξε μήνας σημαντικών γεγονότων στην πολυκύμαντη και ταραγμένη, για πολλές δεκαετίες, πορεία της χώρας και του ελληνικού λαού στα τελευταία 100 χρόνια. Μένει να δούμε, λοιπόν, τι μας επιφυλάσσει αυτός ο Νοέμβρης. Να θυμίσουμε, στους νεότερους κυρίως, μερικά από τα γεγονότα αυτά, που άλλοτε οδήγησαν τη μοίρα της Ελλάδας σε καλύτερα, δοξαστικά, μονοπάτια και άλλοτε την έριξαν σε κακοτράχαλες χαράδρες βαριά τραυματισμένη. ΝΟΕΜΒΡΗ του 1910, ένα χρόνο μετά την επανάσταση στο Γουδί, έγινε πρωθυπουργός ο Ελευθέριος Βενιζέλος, το άξιον τέκνον της Κρήτης, ο άνθρωπος που κατάφερε, σε μια ταραγμένη περίοδο για την Ευρώπη – και ιδιαίτερα τη Βαλκανική – να διπλασιάσει την Ελλάδα, κάνοντάς την παράλληλα σεβαστή σ΄ ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο. ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ μήνας ήταν πάλιν όταν το 1920 ο “Εθνάρχης Βενιζέλος”, ηγέτης του αντιβασιλικού κινήματος, μαυρίστηκε από τον επιλήσμονα ελληνικό λαό και δεν βγήκε καν βουλευτής, για ν’ ακολουθήσει στα κατοπινά χρόνια η αυτοεξορία και ο θάνατος. ΜΗΝΑ ΝΟΕΜΒΡΗ το 1922 εκτελέστηκαν στο Γουδί οι έξι πρωταίτιοι της Μικρασιατικής Καταστροφής και του ξεριζωμού εκατομμυρίων Ελλήνων της Σμύρνης και των παραλίων της Ιωνίας. Ανάμεσά τους στρατηγοί και τρεις πρωθυπουργοί. ΤΟΝ ίδιο μήνα (Νοέμβριος 1942) σημειώθηκε η κορυφαία πράξη Εθνικής Αντίστασης κατά την περίοδο της Κατοχής. Οι ενωμένες δυνάμεις των ανταρτών του ΕΛΑΣ υπό την καθοδήγηση του ʼρη Βελουχιώτη, του οποίου η “αποκατάσταση” από το ΚΚΕ έγινε μόλις πριν από λίγα χρόνια, και του ΕΔΕΣ, υπό την καθοδήγηση του Ναπολέοντα Ζέρβα, ανατίναξαν τη γέφυρα του Γοργοπόταμου, αλλάζοντας αισθητά τη μοίρα του πολέμου, ενάντια στον Χίτλερ και το Γ΄ Ράιχ. Πράξη που επιβεβαίωσε τις διαχρονικές δυνατότητες του Έθνους, όταν πορεύεται σε κλίμα συμφιλίωσης και ομοψυχίας. ΜΕΤΑ από τη σύντομη παρένθεση της κυβέρνησης του “μαύρου καβαλάρη” στρατηγού Πλαστήρα τον Νοέμβριο του 1952 ο Ελληνικός Συναγερμός του στρατάρχη Παπάγου κερδίζει τις εκλογές, μετά από ωμές παρεμβάσεις του ξένου παράγοντα εκμεταλλευόμενος το μετεμφυλιωτικό διχαστικό κλίμα και τις αδυναμίες του τότε πολιτικού κόσμου. Ο Παπάγος έγινε πρωθυπουργός με τη στήριξη του Παλατιού αλλά και κεντρώων ηγετών, όπως ο Γεώργιος Παπανδρέου και ο Εμμανουήλ Τσουδερός, καθώς και των εφημερίδων της περιόδου εκείνης με “ηγέτιδες” τις εφημερίδες του συγκροτήματος Λαμπράκη “Βήμα” και “Νέα”. Ο Παπάγος που με τον θάνατό του άνοιξε τον δρόμο στον Κωνσταντίνο Καραμανλή για να γίνει πρωθυπουργός και αμέσως μετά να ιδρύσει την ΕΡΕ, το κόμμα που συνδέθηκε με τα πέτρινα χρόνια που ακολούθησαν με αποκορύφωμα τη “βία και νοθεία” του 1961 και τον “Ανένδοτο” που έφερε στην πρωθυπουργία τον Γεώργιο Παπανδρέου. ΝΟΕΜΒΡΙΟ του 1963 ο “Γέρος της Δημοκρατίας” δικαιώνεται από τον λαό για τον διετή “Ανένδοτο” ως επικεφαλής της Ένωσης Κέντρου (με αντιπρόεδρο τον Σοφοκλή Βενιζέλο και κερδίζει τις εκλογές. Δεν διαθέτει όμως αυτοδυναμία και οδηγεί τη χώρα ξανά σ’ εκλογές τον Φεβρουάριο του 1964 και εκλέγεται θριαμβευτικά (με 52,7%) πρωθυπουργός. Δεκαεπτά μήνες αργότερα (Ιούλιος 1965) θα συγκρουστεί με το Παλάτι και θα παραιτηθεί, για ν΄ ακολουθήσει η “αποστασία” και στη συνέχεια η επτάχρονη δικτατορία με ευθύνη του Παλατιού. ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ (3 Νοεμβρίου 1968) ο “Γέρος της Δημοκρατίας” αφήνει την τελευταία του πνοή στο “Καστρί” και η κηδεία του μετατρέπεται ουσιαστικά στην πρώτη αντιδικτατορική εκδήλωση καθώς ένα εκατομμύριο πολιτών κατακλύζουν τους δρόμους της πρωτεύουσας με συνθήματα κατά των απριλιανών πραξικοπηματιών και της Χούντας. ΝΟΕΜΒΡΗ μήνα το 1973 καταγράφεται και η μεγαλειώδης εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου η οποία οδήγησε στην ανατροπή του δικτάτορα Γεώργιου Παπαδόπουλου με πραξικόπημα του Ιωαννίδη και, εν τέλει, στη μεγάλη εθνική τραγωδία με τον διαμελισμό της Κύπρου και την τουρκική κατοχή που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟ του 1974 εκλέγεται πρωθυπουργός με 54,4% ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος ζούσε αυτοεξόριστος στο Παρίσι και επέστρεψε τον Ιούλιο του ίδιου έτους, με την Ελλάδα διαλυμένη κυριολεκτικά στα πρόθυρα ενός πολέμου με την Τουρκία. ΝΟΕΜΒΡΗ μήνα (1995) εισάγεται στο “Ωνάσειο” ο βαρέως ασθενής Ανδρέας Παπανδρέου που παραιτείται από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, μετά από 21 χρόνια, με την παρότρυνση της οικογένειάς του, για ν’ ανοίξει έτσι ο δρόμος για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ στον Κώστα Σημίτη που έγινε πρωθυπουργός δυό φορές (1996 και 2000) μετατρέποντας το άλλοτε σοσιαλιστικό Κίνημα σε εκσυγχρονιστικό με εντυπωσιακή απόκλιση προς τα δεξιά και τον νεοφιλελευθερισμό. ΝΟΕΜΒΡΗΣ τώρα του 2012. Με τρικομματική συγκυβέρνηση, και με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά που έριξε τον Μητσοτάκη, ίδρυσε την “Πολιτική ʼνοιξη”, ξαναγύρισε στο “μαντρί” της Νέας Δημοκρατίας και διαδέχθηκε στην προεδρία του κόμματος τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον νεώτερο. Και με τον λαό εξαθλιωμένο, έτοιμο να ξεχυθεί στους δρόμους αποτινάζοντας τα δεσμά της υποδούλωσης των δανειστών. Τι μας επιφυλάσσει αυτός ο Νοέμβρης; Υπομονή και θα το δούμε…