Συνταξιοδοτήθηκε ο προϊστάμενος του ΟΤΕ Κω

Συνταξιοδοτήθηκε ο πολυβραβευμένος Πρ/νος του ΟΤΕ κ. Κ. Μωρές. Μετά από μια απόλυτα επιτυχημένη διαδρομή 33 ετών στον ΟΤΕ, από την 1/1/2013, ο γνωστός συμπατριώτης μας και μέχρι πρότινος Πρ/νος του κ. Κώστας Μωρές, είναι συνταξιούχος. Κατά την μακρόχρονη αυτή θητεία του, πέραν του ότι επέδειξε υποδειγματική υπηρεσιακή αρτιότητα και εργασιακό ύφος και ήθος, πρόσφερε άριστες υπηρεσίες, τέτοιες που να τον βραβεύσει ο ΟΤΕ αρκετές φορές, κατατάσσοντάς τον στην κορυφή του πίνακα των εμπορικών αποτελεσμάτων του. Με αφορμή την αποχώρησή του, ο κ. Μωρές, πέραν των ευχαριστιών του προς όλους τους συμπατριώτες για την άψογη συνεργασία και προς τους συναδέλφους του στον ΟΤΕ, εκφράζει και τις σκέψεις του για την κατάσταση που βιώνει η χώρα, μαζί με το παρακάτω επίκαιρο μήνυμα για την επιστροφή της στο δρόμο της ανάπτυξης και της ευημερίας: “Αγαπητοί συμπατριώτες, αποχωρώντας από τη θέση του Πρ/νου του ΟΤΕ, επιθυμώ να εκφράσω κάποιες σκέψεις μου και έναν προβληματισμό γύρω από το μέγα θέμα της ευθύνης. Για όλους εμάς, η ευθύνη έχει αποκτήσει στρεβλό νόημα. Θεωρούμε ότι το να αναλάβει κανείς την ευθύνη, σημαίνει να αναλάβει το φταίξιμο. Και αυτή η στρεβλή εικόνα έχει περάσει στην καθημερινότητά μας. Η εκπαίδευση δυστυχώς δεν έχει κάνει πολλά για να την αλλάξει, αντίθετα πολλές φορές την τρέφει και τη γιγαντώνει, με την ευθύνη και των ΜΜΕ. Μιλάμε πάντα για απόδοση ευθυνών και ποτέ για ανάληψη. Στην Ελλάδα πάσχουμε από ευθυνοφοβία. Και αυτό μας έχει οδηγήσει σε δύσβατα μονοπάτια. Ακόμη και τώρα, εν μέσω της μεγάλης κρίσης που όλοι βιώνουμε, ζητάμε από τους άλλους να αναλάβουν την ευθύνη για εμάς, για τη χώρα μας, για τα δικά μας λάθη. Αποδίδοντας όμως σε άλλους την ευθύνη, τους αποδίδουμε και τη δύναμή μας. Ο Νίκος Καζαντζάκης λέει στην Ασκητική: «Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γη. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω». Η ανάληψη της ευθύνης δεν είναι βάρος, είναι δύναμη δημιουργίας, με χειροπιαστά αποτελέσματα. Όμως η μεγαλύτερη ευθύνη όλων είναι απέναντι στον εαυτό μας. Να είμαστε πιστοί στις ιδέες μας. Να είμαστε οι άνθρωποι που ονειρευτήκαμε να είμαστε, χωρίς ηθικές εκπτώσεις. Να βάζουμε στόχους και να τους πετυχαίνουμε. Να βλέπουμε πέρα από τα στενά όρια του εαυτού μας. Να συμμετέχουμε. Γιατί πέρα από την ευθύνη του εαυτού μας, την ατομική ευθύνη, υπάρχει και η συλλογική. Στα απομνημονεύματά του ο Μακρυγιάννης έγραψε: «Τούτην την πατρίδα την έχουμε όλοι μαζί, και σοφοί και αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι. Οσοι αγωνιστήκαμε, αναλόγως ο καθείς, έχουμε να ζήσουμε εδώ. (...) δουλέψαμε όλοι μαζί να την φυλάμε κι όλοι μαζί, και να μην λέγει ούτε ο δυνατός «εγώ» ούτε ο αδύνατος(...) Είμαστε εις το «εμείς» κι όχι εις το «εγώ». Αναρωτιόμαστε καθημερινά πώς θα βγούμε από την κρίση. Ο Μακρυγιάννης μας δείχνει το δρόμο. Πρέπει να έρθουμε αντιμέτωποι με τη συλλογική μας ευθύνη. Να πορευτούμε με γνώμονα το «εμείς» ως ομάδα”. πηγη:vimatisko.gr