Του Γεωργίου Χρ. Μπάρδου
θεολόγου
«Ο Ιησούς κατ εκείνον τον καιρόν έλαβε μαζί του τον Πέτρον και τον Ιάκωβον και τον αδελφόν του Ιωάννην και ανέβει με αυτούς ιδιαιτέρως εις υψηλόν όρος και μετεμορφώθει εμπρός τους. Και έλαμψε το πρόσωπό του ως ο ήλιος τα δε ενδύματά του έγιναν λευκά ως το φως.
Τότε οι μαθητές είδαν τον Μωυσήν και τον Ηλίαν να παρουσιασθούν και να ομιλούν με τον Ιησούν... εφάνει νεφέλη φωτεινή επάνω από αυτούς η οποία τους εσκίασε, και ηκούσθη φωνή εκ της νεφέλης η οποία έλεγεν. Αυτός είναι ο αγαπητός Υιός μου, εις τον οποίον ευηρεστήθην εις αυτόν να υπακούετε...».
Η Μεταμόρφωσις είναι ένα από τα σπουδαία και θαυμαστότατα γεγονότα της ζωής του Σωτήρα. Γι αυτήν γράφουν όλοι οι ευαγγελιστές και Πέτρος. Λίγο χρόνο πριν από τα πάθη του, ο Ιησούς ανέβηκε σε ένα από τα υψηλά όρη της Γαλιλαίας στο Θαβώρ κατά την παράδοση μαζί με τους μαθητές του Πέτρο, Ιάκωβον και Ιωάννην.
Δεν γνωρίζουμε αν ήταν ημέρα ή νύκτα. Και μεταμορφώθηκε. Κατά τον Λουκά το πρόσωπό του αλλοιώθη, κατά τον Ματθαίο έλαμψε ως ήλιος, τα δε ενδύματά του έγιναν λευκά ως το φως, κατά δε τον Λουκά, λευκά εξαστράπτοντα κατά δε τον Μάρκον, λευκά λίαν ως χιών, οία γνοφεύς επί της γης ου δύναται λευκάναι.
Ο δε Πέτρος λέγει γενικά ότι μεταμορφώθη περιεβλήθει θείαν μεγαλοπρέπειαν, τιμήν και δόξαν. Η φωτεινή νεφέλη, κατά την εν Κωνσταντινουπόλει σύνοδο του 1350 δεν ήταν ούτε κτίσμα, ούτε θεία ουσία, αλλά ενέργεια της θείας ουσίας του Αγίου Πνεύματος, αποκαλύπτουσα το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Επεσκίασε τον Κύριον και τους δύο μεγάλους προφήτες και τους τρεις μαθητές του, ακούστει δε φωνή από τον ουρανό και της δόξας του Θεού «ούτος εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησαν αυτού ακούετε».
Ώστε όπως βαπτιζόμενος στον Ιορδάνη, τοιουτοτρόπως και στο όρος μεταμορφωμένου έγινε η αποκάλυψη του Τριαδικού Θεού η πλήρης αποκάλυψη και απεδείχθη του Ιησού η υπερκόσμια προέλευση. Από τη φωνή από τον ουρανό αποκαλύφθη ο Θεός Πατήρ με τους λόγους του αποκαλύφθηκε ο Υιός και Λόγος του Θεού, με τη φωτεινή νεφέλη απαλήφθηκε το ʼγιο Πνεύμα.
Σκοπός λοιπόν, που έγινε η μεταμόρφωσις του Σωτήρος όπως και τα γεγονότα που σχετίζονται με αυτή, είναι η απόδειξη και βεβαίωση του μυστηρίου της Αγίας Τριάδος, η απόδειξη και βεβαίωση της θεότητος του Ιησού Χριστού.
Για τον άνθρωπο η μεταμόρφωση διδάσκει, το να καταταχθεί μεταξύ των δικαίων του υπενθυμίζει ότι πρέπει να βαδίζει μέχρι τέλος της ζωής του τον δρόμο της πνευματικής και ηθικής μεταμόρφωσης, η οποία ασφαλώς στη μεταμόρφωση της αιώνιας δόξας, την ηθικήν αυτή μεταμόρφωση συνιστά και ο Απ. Παύλος λέγοντας:
«Παρακαλώ υμάς, αδελφοί, διά των οικτιρμών του Θεού, παραστήσαι τα σώματα ημών θυσίαν ζώσαν, αγίαν, ενάρετον τω Θεώ, την λογικήν λατρείαν ημών· και μη συσχηματίζεσθε τω αιώνια τούτω, αλλά μεταμορφούσθε τη ανακοινώσει του νοός υμών εις το δοκιμάζειν υμάς τι το θέλημα του Θεού· το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον» (Ρωμ. 12, 1-3).
Δηλαδή: αφού τόση αγαθότητα δείχνει σε μας ο Θεός, οφείλουμε και μεις να δείξουμε διαγωγήν αντάξια. Σας προτρέπω, να παραστήσετε ως εις άλλο θυσιαστήριο τα σώματά σας θυσία ζωντανή αγία ευχάριστον στον Θεό. Αυτή δε η θυσία είναι η μόνη πρέπουσα καθαρώς πνευματική λατρεία, και να μη εξομοιώνεσθε προς τον τρόπον ζωής των υλοφρόνων, αλλά να μεταμορφώνεσθε για την απόκτηση χριστιανικών φρονημάτων ώστε να διακρίνετε ποιο είναι το θέλημα του Θεού, το οποίον είναι αγαθό και ευάρεστο σ αυτόν, είναι δε συγχρόνως και τέλειον».
Σύμφωνα με τους όρους της μεταμορφώσεως που διέταξεν ο Θεός, όταν αποβάλλουμε τις πλάνες και την άγνοιαν ανακαινίζουμε τον νουν μας με τις ιδέες του Ευαγγελίου, τότε μεταμορφούμεθα πνευματικά. Όταν δε φωτισμένοι την διάνοια, διακρίνουμε πιο είναι το θέλημα του Θεού το αγαθόν, το ευάρεστον, το τέλειον και αυτό αγαπούμε και αυτό ασπαζόμαστε τότε νεκρώνουμε τα σώματά μας από κάθε κακία, τότε γινόμαστε ζηλωτές της πίστης και των αρετών και μεταμορφωνόμαστε στην ηθική μεταμόρφωση η οποία θα μας οδηγήσει στη δικαίωση.