Ο Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου συμπατριώτης μας (εκ Καλύμνου) Νικόλαος Π. Ζαΐρης μετά από 39 χρόνια λαμπρής σταδιοδρομίας στο Δικαστικό Σώμα, και αφού ανήλθε στα ύπατα αξιώματα της ιεραρχίας του, αποχώρησε της ενεργού δράσης.
Ο Ν. Ζαΐρης, γεννήθηκε στην Κάλυμνο το 1946 και είναι το έβδομο παιδί κατά σειρά από τα 10 παιδιά του Παύλου και της Μαρίας Ζαΐρη.
Αποφοίτησε από το Νικηφόρειο Γυμνάσιο Καλύμνου και εισήχθη στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Κατά το διάστημα των σπουδών του υπήρξε για τρεις χρονιές υπότροπος του Ι.Κ.Υ.
Εισήχθη στο δικαστικό σώμα το 1975 με τον βαθμό του Παρέδρου στο Πρωτοδικείο Αθηνών.
Προήχθη σε πρωτοδίκη το 1977 και τοποθετήθηκε στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου Κρήτης.
Το 1990 προήχθη σε Πρόεδρο Πρωτοδικών, το 1995 σε Εφέτη, το 2005 σε πρόεδρο Εφετών, το 2007 σε Αρεοπαγίτη.
Το Σεπτέμβριο του 2011 σε Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, μία άκρως τιμητική επιλογή τόσο για τον ίδιο όσο και για την Κάλυμνο, αφού μέχρι σήμερα, είναι ο μοναδικός δικαστής από το νησί μας, που έφτασε στο ύπατο αυτό αξίωμα.
Με το βαθμό του εφέτη το 2003, επιλέχθηκε από την ολομέλεια των εφετών του Εφετείου Αθηνών, μεταξύ των 30 Εφετών και στη συνέχεια κληρώθηκε ως το πρώτο τακτικό μέλος στην πρωτοβάθμια δίκη της Ε.Ο. 17 Νοέμβρη, τη δίκη του αιώνα ή την Μητέρα των δικών. Η συμμετοχή του στην παραπάνω δίκη ανέδειξε, όπως και σε άλλες σοβαρές υποθέσεις το ήθος, τα ψυχικά αποθέματα και την ανθρωπιά, που οφείλει να έχει ένας ενάρετος και αμερόληπτος Δικαστής στην απονομή της δικαιοσύνης.
Διακεκριμένο μέλος του δικαστικού σώματος και καταξιωμένος στη συνείδηση των συναδέλφων του και όλων των παραγόντων της κάθε δίκης, κέρδισε τη συμπάθεια και την εκτίμηση, ακόμα και καταδικασθέντων σε ισόβια με την δική του ψήφο. Το αποκορύφωμα της εκτίμησης και της κοινής αναγνώρισής του φάνηκε στην παραπάνω δίκη, όταν εισέπραξε τα πιο θετικά σχόλια από τον Τύπο, τους Νομικούς κύκλους και κυρίως από τους κατηγορούμενους, με μερικούς από τους οποίους διατηρεί μέχρι και σήμερα τακτική επαφή.
Αξιοσημείωτο είναι το πόνημα του Νικόλαου Π. Ζαΐρη «Τα παραλειπόμενα από τη δίκη της ΕΟ 17Ν», που μέσα σε 640 σελίδες, καταγράφει με έναν άκρως αντικειμενικό και συνάμα συναρπαστικό τρόπο τα παραλειπόμενα της δίκης αυτής.
Ένα βιβλίο που χωρίς να επιδιωχθεί από τον συγγραφέα του η εμπορευσιμότητά του, αλλά ουσιαστικά διακινούμενο χέρι με χέρι, εξαντλήθηκε πολύ γρήγορα η 1η έκδοσή του και κυκλοφόρησε και σε 2η έκδοση ανανεωμένη. Επίσης θα πρέπει να αναφερθεί ότι μαζί με την 2η έκδοση κυκλοφόρησε ο συγγραφέας του και ένα δεύτερο βιβλίο 150 σελίδων περίπου, με τίτλο «Εκριναν τον κριτή» όπου παρουσιάζει σχόλια και κριτικές που έγιναν για το πρώτο βιβλίο του.
Στον κ. Ζαΐρη, που είχαμε την τύχη και την τιμή να συνεργαστούμε μαζί του στην εκτύπωση του συγγραφικού του έργου, του ευχόμαστε από τα βάθη της καρδιάς μας, να έχει υγεία και να συνεχίσει να προσφέρει στην κοινωνία μας, με όποιον τρόπο ο ίδιος επιλέξει, σε αυτές τις δύσκολες εποχές που περνά η χώρα μας.
Δημήτρης και Γιώργος Δρόσος
(«Νησιωτική Διαδρομή»)