Ελαιοκαλλιέργεια και αδέσποτη βόσκηση αιγοπροβάτων

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου Κάτοικοι κυρίως της Νότιας Ρόδου κληρονομήσαμε από τους γονείς μας αγροτικές εκτάσεις που καλλιεργούσαν με επιμέλεια στην περίοχο της κατοχής αλλά και μεταγενέστερα, μέχρι που στο νησί της Ρόδου μας εμφανίστηκε το φαινόμενο της αδέσποτης βόσκησης των αιγοπροβάτων με αποτέλεσμα τις συνεχείς καταστροφές της γεωργικής παραγωγής αλλά και της δενδροκαλλιέργειας κυρίως του ευλογημένου δέντρου της ελιάς που ευδοκιμεί εδώ. Αποτέλεσμα αυτής της απαράδεκτης κατάστασης ήτο η αρχική μικρή εγκατάλειψη καλλιεργήσιμων εκτάσεων και στην συνέχεια η παντελής, η ολοσχερής εγκατάλειψη αγροτικών εκτάσεων, που στη συνέχεια μετετράπησαν σε χέρσα με ότι αυτό συνεπάγεται, αλλά κυρίως στην παντελή εγκατάλειψη, που σήμερα γεμάτα μεγάλους θάμνους ή δέντρα περιήλθαν στην ουσία με την θέληση των ιδιοκτητών στο ελληνικό δημόσιο, αφού σήμερα είναι αδύνατον να μετατραπούν και πάλι σε καλλιέργειες. Προσωπικά πιστεύω ότι η κτηνοτροφία είναι μια παραγωγική δραστηριότητα ωφέλιμη για τον αγρότη, την τοπική και εθνική οικονομία αφού προσφέρει μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης και νέες θέσεις εργασίας, πηγαίνει, αρμόζει, μπορεί να αναπτυχθεί συστηματικά όμως στην Ρόδο, το επιτρέπει η εδαφολογική και γεωργική σημερινή υποδομή σε βοσκότοπους με την διαφορά όμως ότι η αδέσποτη βόσκηση πρέπει να σταματήσει και να μετατραπούν σε οργανωμένη με μόνιμες εγκαταστάσεις κτηνοτροφικών μονάδων και βόσκηση συστηματική κάτω από διαρκή παρακολούθηση του κτηνοτρόφου. Η αδέσποτη βόσκηση είναι και η βασική αιτία της αποθάρρυνσης πολλών γεωργών ή ιδιοκτητών ειδικών αγροτικών περιοχών για δεντροφύτευση ελαιών, αφού σε πολλές περιπτώσεις οι αδέσποτες κυρίως κατσίκες οι οποίες έχουν το χαρακτηριστικό της καταστροφικής μανίας δεν αφήνουν κανένα ελαιόδεντρο να αναπτυχθεί, το τρώνε από την ρίζα. Η μάστιγα των αδέσποτων καταστρέφει κάθε χρόνο μεγάλο μέρος της ελαιουργικής παραγωγής, αφού τρώει και καταστρέφει τα υφιστάμενα ελαιόδεντρα κυρίως κατά την περίοδο της παραγωγής που σε συνάρτηση φέτος με τον δάκο κατέβασαν την παραγωγή ελαιολάδου τόσο χαμηλά, όσο δεν συνέβη ποτέ σε καμιά άλλη χρονιά. Πολλοί ιδιοκτήτες στην απόγνωσή τους αλλά και για λόγους προσωπικούς, οικογενειακούς και ηθικούς με σκοπό την διατήρηση του αγρού με ελαιόδεντρα, προβαίνουν σε πρόχειρες περιφράξεις οι οποίες όμως δεν είναι ικανές να αντέξουν την συνεχή επιθετικότητα των αιγών, των κατσικιών, είναι μία συνεχής στεναχώρια και απογοήτευση για το συγκεκριμένο φαινόμενο που δεν έχει τέλος, είναι η αληθινή μάστιγα. Οσοι θεωρούνται ή είναι αρμόδιοι, ωφείλουν να δώσουν μια σολομώντεια λύση στο πρόβλημα που εμποδίζει την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα που τόσο μεγάλη ανάγκη έχει το νησί μας, η τοπική, αλλά και αγροτική εθνική οικονομία.