Ανοικτή επιστολή με θέμα «γράμμα στην μάνα μου την Ελλάδα» κοινοποίησε στη Ροδιακή ένας συμπατριώτης μας, σκιαγραφώντας έτσι με καθαρή γλώσσα, την σημερινή κατάσταση που έχει διαμορφωθεί από την οικονομική και κοινωνική κρίση στη χώρα μας.
Πρόκειται για τον κ. Μανώλη Παρασκευά, ο οποίος δηλώνει μετανάστης στα 50 του για δεύτερη φορά ο οποίος επισημαίνει συγκεκριμένα:
«Γράμμα στη μάνα μου την Ελλάδα.
Ελλάδα μάνα μου Ελλάδα πατρίδα μου.
Καλημέρα μάνα μου καλημέρα Ελλάδα μου.
Ξύπνα μάνα μου Ελλάδα μου.
Μάνα μου γενέτειρα μου γενέτειρα ηρώων, μάνα των αρχαίων προγόνων μου.
Μάνα μου ξακουστή σε όλη την οικουμένη, δασκάλα όλου του κόσμου.
Εσύ που έμαθες τους λαούς όλου του κόσμου να διαβάζουν, να γράφουν και να μιλούν.
Εσύ τους έδωσες όλα τα εφόδια για να είναι σήμερα συγκροτημένες κοινωνίες.
Κράτη που προοδεύουν και ευημερούν μάνα μου.
Εσύ μάνα που γέννησες υπερήφανα παιδιά, ικανά να σε υπερασπιστούν και να υπηρετούν θεσμούς και αξίες που δίδαξες και στους άλλους λαούς.
Παιδιά ικανά να επιβιώσουν και να κερδίζουν κάθε μάχη και να είναι υπερήφανα για την καταγωγή τους.
Χρόνια τώρα τα παιδιά σου μάνα μου στις δύσκολες σου ώρες υπερήφανα, έδιναν και τη ζωή τους ακόμα για εσένα.
Έβαζαν το στήθος τους μπροστά για να σε υπερασπιστούν αψηφώντας τους πάντες και τα πάντα.
Και πολλά από τα παιδιά σου μάνα μου ταξίδεψαν οπλισμένα με αξίες και αρχές και πίστη σε εσένα σε όλη την οικούμενη βοηθώντας σε από μακριά σε κάθε σου ανάγκη.
Ταξίδεψαν παντού σε όλη τη γη για να σε κάνουν ξακουστή και υπερήφανη.
Υπερήφανα και αυτά να περπατάνε σε όλον το κόσμο καμαρώνοντας για την καταγωγή τους.
Ναι μάνα μου εσύ όλους αυτούς τους αιώνες, εσύ ήσουν το πρότυπο όλων τον λαών.
Το όραμα όλων των λαών της ανθρωπότητας με όλα τα ιδανικά και της αξίες που εσύ γέννησες και μετάδωσες μέσω των παιδιών σου σε όλους τους λαούς του κόσμου.
Κι αυτό το γνωρίζουν και το παραδέχονται όλοι μάνα μου Ελλάδα.
Και τώρα που ήρθε πάλι η δύσκολη ώρα για εσένα μάνα μου.
Τίποτα δεν είναι όπως παλιά ούτε οι λαοί αλλά ούτε και τα παιδιά σου.
Σήμερα όλοι αυτοί οι λαοί μάνα μου στη δύσκολη σου ώρα τι κάνουν για σένα;
Για αντάλλαγμα για όλα αυτά που τους δίδαξες όλα αυτά τα χρόνια αντί να σε έχουν ψηλά εκεί που πραγματικά σου αξίζει να είσαι.
Ως ελάχιστη ένδειξη σεβασμού και εκτίμησης προασπίζοντας τις αξίες και τα ιδανικά που αντιπροσωπεύεις και να σε φιλάνε σαν κόρη οφθαλμού.
Αυτοί για αντάλλαγμα, εξαπατώντας σε, σου τάξανε ευημερία και πρόοδο με Δόλωμα την ένωση τον κρατών για ένα καλύτερο μελών απέναντι στην παγκοσμιοποίηση για εσένα αλλά και για τα παιδιά σου.
Ελεύθεροι μπήκαν μέσα στο σπίτι σου, σαν φίλοι υπερασπίζοντας τάχα τα συμφέροντά σου.
Και ελεύθεροι και ανενόχλητοι στρατολόγησαν και διεύφθειραν πολλά από τα άπληστα παιδιά σου.
Και μαζί με τα μπασταρδα παιδιά τους που χρόνια τώρα προετοίμαζαν με μοναδικό στόχο και σκοπό να σε λεηλατήσουν να σε ταπεινώσουν εσένα και τα παιδιά σου ανά την οικουμένη.
Ικανοποιώντας έτσι τα κόμπλεξ κατωτερότητας αλλά και την απληστία όλων των ορέξεών τους.
Αγνοώντας ότι πριονίζουν τα θεμέλια και τις βάσεις των αξιών και των αρχών της ύπαρξης στους που εσύ αντιπροσωπεύεις.
Αγνοούν ότι αν δεν σέβεσαι τις βασικές αξίες της ανθρώπινης ύπαρξης αγνοώντας τον άνθρωπο και τις αξίες του.
Είναι σαν να σκάβουν ένα μεγάλο λάκκο που στο τέλος το μόνο που θα καταφέρουν είναι να πέσουν μέσα οι ίδιοι και να θάφτου ζωντανοί.
Και καλά αυτοί !!! αλλά και τα παιδιά σου; μάνα μου.
Τώρα σε αυτή τη δύσκολη ώρα σου τι κάνουν αυτά για εσένα;
Τα μεγαλύτερα, τα πιο δυνατά, τα πιο μορφωμένα, τα πιο φτασμένα λογικά, δεν θα έπρεπε μάνα μου να προσέχουν και φροντίζουν τα, πιο μικρά τα πιο αδύναμα;
Τα μεγαλύτερα παιδιά σου μάνα μου δεν θα έπρεπε να προστατεύουν το σπίτι μας;
Και να ελέγχουν ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει αλλά και το τι παίρνει φεύγοντας;
Τόσο μεγάλη πια είναι η απληστία η διαφθορά και η λαγνεία τους στο χρήμα που ξεπούλησαν ακόμα και εσένα μάνα μου Ελλάδα.
Τι έγινε λοιπόν και φτάσαμε ως εδώ, σε αυτό το χάλι γιατί το επέτρεψες αυτό γιατί;
Μάθε λοιπόν μάνα μου Ελλάδα ότι .
Τα παιδιά, σου οι Έλληνες, που περασμένα χρόνια της ζωής τους, πάλεψαν να σε κρατήσουν όρθια στα δύσκολα.
Τώρα στα γεράματά τους που σε έχουν ανάγκη εσύ τους αγνοείς και αδιαφορείς και τους ταπεινώνεις καθημερινά και τους φορτώνεις με βάρη που η γερασμένη πλάτη τους δεν αντέχει.
Τους αναγκάζεις ακόμα και αυτή τη στερνή τους ώρα να ψάχνουν στα σκουπίδια έστω και για λίγο φαΐ.
Με χαραγμένη όχι μόνο τη φθορά του χρόνου στο πρόσωπό τους αλλά και τη μόνιμη θλίψη και ντροπή για την κατάντια τους αλλά κυρίως για την κατάντια της πατρίδας τους.
Που εσύ επέτρεψες υποκύπτοντας σε ξένα συμφέροντα (αυτό τους αξίζει).
Ναι μάνα μου Ελλάδα.
Τα περισσότερα από τα παιδιά σου σήμερα έχουν χάσει τις αξίες, τα ιδανικά και τις αρχές που εσύ τους δίδαξες.
Τα περισσότερα έχουν χάσει την εθνική τους υπερηφάνεια.
Και τα νεότερα εσκεμμένα δεν τα έχουν διδάξει αρκετά για εσένα ώστε να σε γνωρίζουν καλά και να είναι και αυτά υπερήφανα
Δεν είναι πλέον διατεθειμένα να σε υπερασπιστούν μάνα μου και να βάλουν το στήθος τους μπροστά σε κανένα και για τίποτα.
Μάθε λοιπόν μάνα μου ότι τα περισσότερα από τα παιδιά σου δεν είναι πλέον υπερήφανα απέναντι στους άλλους λαούς.
Καλούνται να απολογηθούν για και πράγματα που δεν έχουν κάνει και που καμία ευθύνη δεν φέρουν αυτά.
Αναγκάζονται για να επιβιώσουν μέσα στην ιδία τους την πατρίδα να υποκύπτουν απέναντι σε ξένα συμφέροντα για ένα κομμάτι ψωμί.
Αναγκάζονται να αποδεχτούν όρους και νόμους και καταστάσεις χωρίς να έχουν άποψη και λόγο (ποιά η διαφορά από τη σκλαβιά ρε μάνα).
Και πολλά μα παρά πολλά παιδιά σου μάνα μου μην μπορώντας να αντέξουν αυτή τη κατάντια και το βάρος στης πλάτες τους, που άλλοι εσκεμμένα τους έχουν φορτώσει.
Απεγνωσμένα μάνα μου πήραν δυστυχώς την απόφαση να χορέψουν και πάλι τον τελευταίο χορό.
Το χορό του Ζαλόγγου μάνα μου που δυστυχώς, αυτή τη φορά στο δίλημμα αυτό δεν του έφερε ο εχθρός από έξω μάνα μου αλλά οι καταστάσεις που εσύ επέτρεψες να συμβούν μέσα στο ίδιο σου το σπίτι.
Και το χειρότερο μάνα μου είναι ότι αγανακτισμένα, πολλά από τα παιδιά σου μαζί τους και εγώ αναγκάζονται να φύγουν μέσα από το ίδιο τους το σπίτι.
Για μπορέσουν να προσφέρουν έξω από την πατρίδα τους, ένα καλύτερο μέλλον στα παιδιά τους, που σαν Ελληνόπουλα το αξίζουν.
Αφού η ιδία τους η πατρίδα αδιαφορεί και κάνει να είναι μακρινό ίσως και άπιαστο το όνειρο για μια καλύτερη μόρφωση για μια καλύτερη ζωή.
Γι αυτό μάνα μου σε παρακαλώ ξύπνα ξύπνα από τον λήθαργο που σου έχουν επιβάλει ξένα συμφέροντα.
Σήκωσε το κεφάλι ψηλά και κοιτά στα μάτια παιδιά σου.. που είναι το μέλλον σου ναι τα νέα παιδιά είναι το μέλλον σου.
Όσο για εμάς τους θέλω να πιστεύω πολλούς ξεροκέφαλους όπου αρνούμαστε να σκεφτούμε λογικά έστω και κάτω από αυτές τις συνθήκες, καθοδηγούμενοι από την πίστη και την καρδιά μας και από την αγάπη που έχουμε για σένα μάνα πατρίδα.
Θα συνεχίσουμε να σε υπηρετούμε έστω και από μακριά, μακριά από το σπίτι μας.
Θα επιμένουμε μάνα μου και θα παραμένουμε όπως οι πρόγονοι μας, μας έχουν διδάξει.
Με τις αξίες, και τα ιδανικά και πάντα με ψηλά το κεφάλι σαν πραγματικοί Έλληνες.
Και τα παιδιά, τα παιδιά των παιδιών μας, να είσαι σίγουρη ότι θα είναι γνήσιοι απόγονοι.
Της Ελλάδας, των Ελλήνων που ζήσαμε και είχαμε τη τιμή και τη χαρά να υπηρετήσουμε.
Την Ελλάδα και την ιστορία της που θα έχουν σαν θησαυρό για πάντα μες τη καρδιά μας όπου και να είμαστε σε όποιο σημείο της γης.
Γι αυτό ξύπνα μάνα πριν χάσεις και τα άλλα σου παιδιά.
Ξύπνα πριν να είναι πολύ αργά.
Ξύπνα μάνα μου Ελλάδα μου.
Ρόδος Φεβρουάριος 2014
Παρασκευάς Μανώλης Στα 50 μου μετανάστης