Ο Έλληνας δήμαρχος της Οδησσού και η πρώτη Ελληνίδα ιατρός

Η επικαιρότητα της Ουκρανίας μου δίνει την αφορμή ν’ αναφερθώ στον Ελληνισμό της διασποράς κατά τον 19ον αιώνα, απλωμένον σ’ όλα τα σημεία της υφηλίου, ακμαίος και σφριγηλός, εξωστρεφής, δημιουργικός και αξιοθαύμαστος με το βλέμμα όμως στραμμένο στο μικρό ελληνικό βασίλειο.

Έτσι ξεφυλλίζοντας στην φιλόξενη Παπαχαραλάμπειο βιβλιοθήκη της Ναυπάκτου στην αθηναϊκή εφημερίδα “ΝΕΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ”, αλίευσα δύο ειδήσεις, οι οποίες αναφέρονται στους Έλληνες της Οδησσού. Η πρώτη στυον Γρηγόρη Μαρασλή (831-1907). Το 1878 εκλέγεται δήμαρχος Οδησσού.

Στη θέση αυτή παρέμεινε επί τέσσερις τετραετίες και η συμβολή του στη φυσιογνωμία της πόλης υπήρξε λίαν σημαντική, αλλά επίσης ανεδείχθη και σε μεγάλον ευεργέτη της Ελλάδος (Μαράσλειο διδασκαλείο Αθηνών, Μαράσλειο ορφανοτροφείο Κερκύρας κ.λπ.)

Η δεύτερη “είδηση” αναφέρεται στην πρώτη ελληνίδα ιατρό, η οποία κατήγετο από την Οδησσό. Έτσι:

ΝΕΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, 18.1.1887. “Ο Έλληνας δήμαρχος της Οδησσού κ. Γρ. Μαρασλής, ο επ’ εσχάτων τοσούτον δημοτικός εν Οδησσώ, προ τινων ημερών εορτασθείσης της πεντηκονταετηρίδος από θανάτου του εθνικού της Ρωσίας ποιητού Αλεξάνδρου Πούσκιν (1799-1837), εξέδοτο δι’ ιδίων του εξόδων την βιογραφίαν του ποιητού, γραφείσαν υπό του καθηγητού του εν Οδησσώ Πανεπιστημίου κ. Γιάκοβιεφ και διένειμεν αυτήν δωρεάν εις τον λαόν”. Και όπως έγραφε το “εθνικό ημερολόγιον” 1893 “Ας φαντασθή δε πας, τις, οποίαι θα ήσαν αι Αθήναι, αι κυλιόμεναι νυν εντός ζώνης ακαθαρσιών και ακατονομάστου αστοργίας, εάν ηυμοίρουν τοιούτου δημάρχου και επί μίαν, έστω, τετραετίαν”.

ΝΕΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, 28.1.1887. Εκ Παρισίων γράφει, πλην άλλων, τω “Αιώνι” η δεσποινίς Μαρία Π. Καλαποθάκη: “Δεν επιθυμώ να σφετερισθώ την τιμήν του να λέγωμεν η πρώτη Ελληνίς, ήτις εσπούδασε την Ιατρικήν ενταύθα, καθόσον ετέρα, ως πληροφορούμαι, προηγηθείσα εμού, η δεσποινίς Ηρακλείδου εξ Οδησσού καταχθείσα προ οκτώ περίπου ετών εις την ενταύθα Ιατρικήν σχολήν, και πρό τινος αποκατασταθείσα εν Παρισίοις”.

και για την αντιγραφή
Αντώνης Ν. Βενέτης