Μουντιάλ Βραζιλίας 2014-06

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ

Του
Παντελή Κούση

Τι είναι πάλι και αυτό!!!
Μεγάλη υπόθεση!

Εν μέσω της εθνικής μας μιζέριας...τρομερό Μουντιάλ!
Νοητικά φεύγουμε, φανταζόμαστε μάχες, ήρωες, Ιππότες, μονομάχους.. στα σύγχρονα Κολοσσαία. Επανάκαμψη του Ρομαντισμού...ποίηση εν μέσω μπετόν και χλοοταπήτων.
Κυριολεκτώ... λέγοντας ότι ψυχαγωγούμαι!
Αχ! γιε μου ...πόσο χάνεις που δεν ασχολείσαι;
Έχει άραγε πολλά... η ζωή;
Βλέπω τον Μέσι ιδρωμένο και κατάκοπο...Κάτι σαν τον Αττίλα...τον στρατηλάτη!
Ένα έθνος περήφανο, ιταλικών ριζών, αλλά οικονομικά πτωχευμένο, κρέμεται απ΄τα πόδια του μικρού αυτού μάγου της μπάλας.

Διψά ο κόσμος για μιάμιση ώρα χαράς...χαίρονται οι φυλακισμένοι και ελευθερώνονται οι καρδιές τους, ξανανιώνουν οι άρρωστοι, τρέχουν τα παιδάκια και κλωτσούν τις μπάλες στα οικόπεδα, συγκινούνται οι μεγάλοι από παλιές τους αναμνήσεις, κομπάζουν οι παλιοί αθλητές της μπάλας…ανάψαν οι τηλεοράσεις, τίγκα οι φούρνοι με τις πίτσες, βαρέλια οι μπύρες, καμαρώνουν οι γυναίκες με τους… άντρες του σπιτιού, κορδώνονται οι γιοι, βρισιές, στοιχήματα,...αλλάζει η πλάση – έχει δουλειά για όλους, αδειάζουν οι δρόμοι, οι ταξιτζήδες περιμένουν στις πιάτσες ...παίζει ο Μέσι κι είχαμε μέρες να τον δούμε…στέρηση!
Δισεκατομμύρια κοσμάκη νιώθει την ανατριχίλα της μεθοδευμένης βιασύνης του, το αστραπιαίο του πέταγμα...απορρυθμίζονται οι καρδιές μας, ανεβαίνει η πίεση...κρύος ιδρώτας, τσιγάρα, ποτά!!!
Όλαα τα λεφτά!
Σταματούν για μιάμιση ώρα όλα τα προβλήματα του κόσμου!
Ανακωχή!!!
Μιάμιση...ατέλειωτη... ώρα!
Και μετά πίσω στη μίζερη ζωή μας, στα ίδια, στα γνωστά...
και περιμένουμε ανυπόμονα… και πάλι την υδρόγειο…σε λίγες μετρημένες μέρες να χάσει ...στροφές πάνω απ΄το Μαρακανά και να κοντοσταθεί για λίγο …μη ξεστρατώντας απ΄την τροχιά της... τότε στον τελικό… να ξαναδούμε τον Μέσι να σκοράρει και να βουλώσει τα… υπόλοιπα στόματα.

Βρήκε ο κοσμάκης που διψά για νέα παγκόσμια έπη, για νίκες και δόξες και τιμές … τη μερική παράγωγο της κίνησής της Γης...το dt...που θα επιμηκυνθεί και θα σταματήσει τον πλανήτη μας …για λίγο πάνω απ' τον θρυλικό αυτό στίβο μάχης, . Τον μεγαλύτερο! Εκεί που δοξάστηκε ο Πελέ και οι άλλοι μεγάλοι…εκεί που σκότωναν τους διαιτητές!!!
Του φόβου... γήπεδο. Τσίμα- τσίμα ο αγωνιστικός χώρος και μετά ορθώνονται... βουνά οι κερκίδες…
Δεν φτάνει ο αέρας χαμηλά...ηφαίστειο!
Ιδρώτας πολύς!!! Βαριές οι ανάσες... Και κάποιοι κολλημένοι .τον χαβά τους!
Υποστηρίζουν ακόμα τον Ρονάλντο ως τον καλύτερο των καλυτέρων!
Και βγάζουν χολή για τον Μέσι (επειδή δεν είναι τόσο όμορφος ...λέω εγώ)..Τόσο μυαλό...
Λένε, επίσης, ότι ο Κασίγιας (ο Ίκερ ..ο Άγιος) και η Εθνική Ισπανίας ήταν άτυχοι και δεν βρέθηκαν στη μέρα τους,,,, ότι η Εθνική μας είναι η καλύτερη ομάδα από γέννησής της, ότι ο Ινιέστα είναι ... Θεός και άλλα ευτράπελα.... Πόσο γελοίοι είναι ορισμένοι...τελικά;
Και είναι πολλοί..αμέτρητοι,
Ακαταμάχητοι... με την απόλυτη δύναμη...τη βλακεία! Ακούστε λοιπόν συνδιασκεδάζοντες ποδοσφαιρικά...
Αυτή τη στιγμή... ακόμα και η Μπαρτσελόνα, χωρίς τον Μέσι, είναι ομάδα επιπέδου Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού!
Είμαστε τυχεροί που στα χρόνια μας υπάρχει αυτός ο απόλυτος παίχτης που κάνει την παγκόσμια ...διαφορά απ' όλους... μακράν!!!
Όπως τυχεροί ήμαστε και πριν από 25-30 χρόνια, όταν μεσουρανούσε ο οικουμενικός Μαραντόνα και κάποιοι ηλίθιοι τότε, τον συνέκριναν με τον Χατζηπαναγή και με τον Δεληκάρη...
Αιδώς Αργείοι!!!