Ο Σύλλογος “Θάλεια” κόβει την πίτα του... 2015

Γράφει ο αρχιτέκτονας Αγαπητός Ξάνθης

Δεν μπορώ να μη γράψω για την εκδήλωση της «Θάλειας» στην απαρχή του νέου έτους. Δεν μπορώ να μην εξυμνήσω την κοινωνική προσπάθεια, το εθελοντικό πνεύμα και την αμέριστη αγάπη που βγαίνει πηγαία από το Σύλλογο και ιδιαίτερα από την Πρόεδρο.

Σε ένα έτος ρευστότητας και ασυνέχειας, «κοινωνικοί σταθμοί» όπως ο Σύλλογος δεν μπορούν να παίρνουν απαρατήρητοι. Το έργο του εμβληματικό, πρωτοπόρο, ανθρώπινο. Μεγάλες λέξεις με μεγάλη καρδιά.
Στην εκδήλωση τιμήθηκαν πρόσωπα που προσέφεραν ανιδιοτελώς τη βοήθειά τους για τη στήριξή του.

• Ο κ. Αττιτής Φωτεινός, εκπρόσωπος-χορηγός της επιχείρησης «ΤΡΟΠΑΙΟΝ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ»
• Ο κ. Κάκκαρης Μιχάλης, εργολάβος ηλεκτρολόγος, υποστηρικτής για κάθε εργασία.
• Ο κ. Μαστής Λουκάς, Δ/ντης της εφημερίδας «Η ΡΟΔΙΑΚΗ»

• Ο κ. Μαστής Μιχάλης, Αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Η ΡΟΔΙΑΚΗ»
• Η κ. Μούταφη Δέσποινα, τ. Περιφερική Σύμβουλο, αρμόδια στην Δ/νση Κοινωνικής Μέριμνας, και
• Η κ. Μπογδάνου Βαρβάρα, δημοσιογράφος της εφημερίδας «Η ΡΟΔΙΑΚΗ»

Η εφημερίδα «ΡΟΔΙΑΚΗ» παρουσιάζει διαχρονικά το επικοινωνιακό προφίλ του Συλλόγου και το αξιοθαύμαστο έργο του, αποδεικνύοντας την πολυφωνία και την πολιτιστική διάσταση του εντύπου παραδίδοντας στο κοινό μια πλήρη εικόνα των τεκταινόμενων δράσεων όλων των σχετικών δραστηριοτήτων στο νησί και όχι μόνο.

Την εκδήλωση πλαισίωσε η χορωδία Ευρωπαϊκής μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου με (9) μαθήτριες υπό την καθοδήγηση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή σε ένα ελληνικό ανάλογο ρεπερτόριο. Τα πλούσια δώρα και το κερδισμένο φλουρί εμπλούτισαν την εκδήλωση, προσφέροντας ωραίες, χαρούμενες στιγμές.

Είναι γνωστό πλέον ότι στη σημερινή απρόσωπη, μηχανιστική κοινωνία, με τους ξέφρενους και αγχωτικούς ρυθμούς ζωής, με τους αδυσώπητους νόμους της αγοράς και της ακαριαίας οικονομικής συνδιαλλαγής και με την άμβλυνση των ηθικών φραγμών, η έννοια του ανθρωπισμού έχει δυστυχώς παραμεριστεί στην καρδιά και στο νου των σύγχρονων ανθρώπων. Ο Σύλλογος «Θάλεια» με περίσσια ανθρωπιστική τέχνη μας την υπογραμμίζει, δείχνοντας το δρόμο της αρετής, της καρτερίας και της σοφίας της ζωής.

Ο εθελοντισμός είναι κάτι παραπάνω από μια απλή στάση ζωής. Δεν έχει ούτε χρονικά όρια, ούτε ηλικίες, ούτε συγκεκριμένους τόπους και τρόπους εφαρμογής, ούτε βαθυστόχαστους και θεωρητικούς ορισμούς. Ο εθελοντισμός ξεκινά από την καρδιά του καθενός και διαχέεται στο περιβάλλον του χωρίς φραγμούς και περιορισμούς.

Το πρώτο βήμα που χρειάζεται να γίνει είναι να αναγνωρίσεις τον «Άλλο» με τα προβλήματά του. Το δεύτερο, είναι το ξύπνημα από την πεζότητα και το τρίτο, είναι το πνεύμα της αλληλεγγύης κα του αλτρουισμού.

Ο εθελοντής βάζει τον εαυτό του στη θέση του συνανθρώπου του και λαμβάνει και δίνει, παίρνει και προσφέρει, αποκτά και χορηγεί.

Όλα αυτά συμπυκνωμένα, αληθινά, δωροχορηγηθέντα και γενναία αφήνονται σαν αστέρια στον ουρανό από την ωμή ρεαλιστικότατα και όπως λέει και ο ποιητής…
«για να ανεβείς στον ουρανό, πρέπει να πάρεις φόρα από τον πάτο της κόλασης…»