Aφιέρωμα τιμής στον παπά-Μιχάλη Κουτσονούρη σαράντα ημέρες από την κοίμησή του

Rodiaki NewsRoom

Λίγα λόγια ήθελα να γράψω. Σήμερα συμπληρώνονται 40 ημέρες από την κοίμηση του 69χρονου ιερέα Μιχαήλ Κουτσονούρη.

Ένα από τα 5 παιδιά του Γιάννη και της Αμαλίας Κουτσονούρη από την Χάλκη, μικρό παιδί έχασε με τραγικό τρόπο τον πατέρα του, μεγάλωσε στο ορφανοτροφείο και δούλεψε σκληρά από μικρό παιδί σαν εργάτης, μετά τεχνίτης, κτίστης, μπογιατζής, πλακατζής άριστος στην δουλειά του, και ακούραστος.

Υπηρετεί στην Κύπρο την στρατιωτική του θητεία, αποκτά καλή οικογένεια με τη πρεσβυτέρα Γραμματική Ηλιάδη από τα Κοσκινού όπου διέμεναν από μικροί στις Καλυθιές. Απέκτησαν 3 παιδιά, τον Ευστάθιο, την Αναστασία και τον Ιωάννη. Καλοπαντρεμένα, επαγγελματικά τακτοποιημένα με 6 εγγόνια. Ο πόθος του να ιερωθεί πραγματοποιήθηκε, διάκονος το 1980 και έπειτα έγινε ιερέας επί Μητροπολίτη Ρόδου Σπυρίδωνος Συνοδινού.

Τον γνώρισα τον πατέρα Μιχάλη Κουτσονούρη. Τα χέρια του ακούραστα. Μαζί με την συνετή και άξια πρεσβυτέρα του Γραμματική δούλεψαν σκληρά. Ότι έφτιαξαν είναι έργα των χεριών τους. Η πρεσβυτέρα μέχρι πρότινος στα ξενοδοχεία και ο παπά-Μιχάλης παντού στα χωράφια, στα κτίρια μέχρι και τα γραφεία της Μητρόπολης Ρόδου και επί Αποστόλου Διμέλη και επί Κυρρίλου Καγεράκη έφτιαξαν τα χέρια του.

Μπορεί να μην είχει θεολογικές γνώσεις και δραστηριότητες κατηχητικές είχε όμως αγάπη για το Χριστό και την εκκλησία. Στο γάμο και την χειροτονία του ήτανε παρόντες οι Καλυθιές, η Σύμη για πολλά χρόνια πήγαινε Πάσχα εκεί, οι δρόμοι, τα μαγαζιά, τα μοναστήρια, οι χαρμολύπες του λαού που υπηρέτησε πάνω από 35 χρόνια. Θα τον θυμούνται.

Πάντοτε με ενθάρρυνε, εσύ μου έλεγε έχει τάλαντα. Να γράφεις, να κηρύττεις, να κάνεις πλούσιες δραστηριότητες. Μην το βάζεις κάτω. Ο Θεός είναι μαζί σου.

Στα χρόνια της διακονίας του και της ιερατικής του προσφοράς μοιραστήκαμε πολλά επί Μητροπολίτη Ρόδου Σπυρίδωνος Συνοδινού. Είναι ένας ακόμη ιερέας, που επί μητροπολίτη Ρόδου Σπυρίδωνος έφυγαν από τον πρόσκαιρο και μάταιο κόσμο, για την αιωνιότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι όπως οι μακαριστοί Βαγιανός Κακκιός, Βασίλειος Μαντικός, Βασίλειος Τσαβαρής, Σάββας Φιλιππάκης, Νικόλαος Ποντικίνας κ.α. και θεολόγοι λαϊκοί γνώριζαν και επαινούσαν την εποχή του μητροπολίτη Σπυρίδωνος Συνοδινού και την αφιλοκερδή και ανιδιοτελή αγάπη, προσφορά και στάση ζωής εν ζωή και μετά θάνατον.

Είμαι μια γενιά κληρικών όπως ο παπα-Μιχάλης Κουτσονούρης, που υπηρέτησαν και υπάκουσαν στην μητέρα εκκλησία. Και όλοι τους έφυγαν με πικρία και με πόνο ψυχής από την υπηρεσία τους. Κάτι που η καινούργια φάλαγγα των σημερινών σε πλειοψηφία κληρικών δεν ομοιάζουν στην προσφορά, στο ήθος και στην αξιοπρέπεια των παλιών και αφοσιωμένων κληρικών.

Ασεβείς στην εμφάνιση και στους τρόπους, και έχοντας προκαταβολικά λάβει θέσεις, εξουσίες και τιμές χωρίς προσφορά, μόρφωση, και αποδοχή της κοινωνίας μας. Με ευγνωμοσύνη ευχαριστούμε τον πατέρα Μιχάλη Κουτσονούρη που σαν άνθρωπος και κληρικός ήτανε κοντά στον άνθρωπο, στην κοινωνία μπροστάρης σε κάθε χαρά και λύπη.

Αγάπησε τον Χριστό και όχι τον χρυσό. Και ας τόλμησαν να τον θίξουν. Ο καθένας γράφει την δική του ιστορία και διαδρομή. Και όπως η Μοσχούλα και ο Χαράλαμπος Σαρρής, ο αντιπεριφερειάρχης Γιάννης Φλεβάρης, και άλλοι πολλοί είπαν, ότι ήταν παλληκάρι, πλατάνι ολόρθιο ο Παπα-Μιχάλης Κουτσονούρης. Έτσι και εγώ μαζί τους συνυπογράφω. Αιωνία σου η μνήμη Παπα-Μιχάλη Κουτσονούρη. Καλός σου παράδεισος. Να στέλνεις ευλογίες και προσευχές από τον ουρανό στη γη στην πρεσβυτέρα, παιδιά και εγγόνια σου. Όσους σε αγάπησαν και σε πίστεψαν. Αιωνία σου η μνήμη.

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Κυριάκος Μανέττας
Κληρικός-εκπαιδευτικός, εφημέριος ιερού Ναϋδρίου Αγίας Ειρήνης-Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου Ρόδου