Το λεγόμενο «προσδόκιμο όριο ζωής» και οι χαμένες ασφαλιστικές εισφορές από τους πρόωρους θανάτους και τις αυτοκτονίες

Rodiaki NewsRoom

Όταν η στατιστική επιστήμη αποπειράται να υπεισέλθει σε τομείς εκτός της αρμοδιότητάς της και να προβλέψει το μέλλον, εμφανίζοντας ως θέσφατο καθαρά υποκειμενικές απόψεις, τότε αυτομάτως κινδυνεύει να χάσει τη σοβαρότητά της και να τοποθετηθεί στην κατηγορία των μαγισσών και των καφετζούδων του μεσοπολέμου.

Τα τελευταία χρόνια οι στατιστικές αυτές εκτιμήσεις και καταφανώς άδηλες προβλέψεις, έχουν αναχθεί σε βεβαιότητα, με αποτέλεσμα να ενταχθούν και στη νομοθεσία όλων των ασφαλιστικών ταμείων, πράγμα επιζήμιο τόσο για τα ταμεία, όσο και για τους ασφαλισμένους τους.

Είναι πανθομολογούμενο ότι κανένας απολύτως δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει τον προσδοκώμενο χρόνο της δικής του ζωής ή άλλου, εκτός και αν έχει υπογράψει κάποιο άυλο συμβόλαιο ή να έχει αποσπάσει ρητή μεταφυσική υπόσχεση.

Τα ασφαλιστικά ταμεία, προφανώς από αμέλεια και θέλω να πιστεύω χωρίς σκοπιμότητα, δεν αναφέρουν και δεν καταχωρούν ποτέ στους προϋπολογισμούς και ισολογισμούς τους τα καθαρά κέρδη που αποκομίζουν από τα σοβαρά ποσά των εισφορών που κατέβαλλαν επί έτη πολλοί ασφαλισμένοι τους, οι οποίοι, λόγω πρόωρου θανάτου και τελευταία εξαιτίας των ομαδικών αυτοκτονιών, δεν πρόλαβαν τελικά να συνταξιοδοτηθούν.

Το γεγονός αυτό φανερώνει και υπογραμμίζει ότι εάν τα ασφαλιστικά ταμεία λειτουργούσαν με όρους ιδιωτικής επί κέρδει εμπορίας, θα ήσαν υποχρεωμένα να επιστρέψουν όλες τις εισφορές στους κληρονόμους αυτών των πρόωρα εκλιπόντων ασφαλισμένων τους, ως αχρεωστήτως καταβληθείσες.

Η αλληλεγγύη και η κοινωνική αποστολή, η οποία εξ ορισμού κρατεί και πρέπει να διέπει τα ασφαλιστικά ταμεία, επιβάλλει τον επανέλεγχο και την αναθεώρηση των οικονομικών τους στοιχείων, γεγονός που ίσως μεταβάλει από ελλειμματικά σε πλεονασματικά κάποια ασφαλιστικά ταμεία.

Αποφασιστικό και καθοριστικό ρόλο θα διαδραματίσει η εισαγωγή και εφαρμογή ολοκληρωμένης ηλεκτρονικής τεχνολογίας, κατά το πρότυπο ορισμένων προηγμένων ιδρυτικών κρατών της ΕΕ, όπου όλες οι υπηρεσίες, συνδεδεμένες ηλεκτρονικά μεταξύ τους, γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή τον ασφαλιστικό βίο ενός εκάστου των πολιτών τους και αποδίδουν αμέσως τη σύνταξή του, η οποία κατατίθεται αυτομάτως στην τράπεζα, κυριολεκτικά ακριβώς τα μεσάνυχτα της ημερομηνίας που θα πληροί τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησής του.

Γράφει ο Ηλίας Κ. Κυπραίος
Πολιτευτής Δωδεκανήσου