Οι ιοί της γρίπης και οι μυοκαρδίτιδες

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Δημήτριος Θ. Κρεμαστινός

Εύλογο είναι το ερώτημα πώς είναι δυνατόν μια γρίπη να οδηγήσει σε θάνατο μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα ένα άτομο με φυσιολογική υγεία. Είναι το ερώτημα που βρίσκεται στα χείλη του κόσμου όταν πληροφορούνται από τα μέσα ενημερώσεως ένα θάνατο από γρίπη «επώνυμου» προσώπου.

Οπως είναι γνωστό, η γρίπη προκαλείται από διάφορους ιούς που έχουν διαφορετική επιθετικότητα. Οι ιοί είναι μικροοργανισμοί που εισέρχονται μέσα στα κύτταρα του σώματος και μεταβάλλουν τη λειτουργικότητά τους. Ετσι, όταν το αμυντικό σύστημα του οργανισμού δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον ιό, ο ιός προσβάλλει ζωτικά όργανα του σώματος και προκαλεί φλεγμονές του τύπου της πνευμονίας, της ηπατίτιδας, της μυοκαρδίτιδας κ.ά.

Εάν η ευαισθησία του οργανισμού προς τον ιό είναι αυξημένη, δηλαδή γονιδιακά ο άρρωστος δεν προφυλάσσεται επαρκώς από τον ιό, τότε εκδηλώνεται ανεπάρκεια ενός οργάνου ή πολλών οργάνων οπότε μιλούμε για πολυοργανική ανεπάρκεια. Τότε ο άρρωστος καταρρέει. Τότε πραγματικά η ζωή του εκτίθεται σε σοβαρό κίνδυνο. Κατά συνέπεια πρωταρχικό ρόλο παίζουν για την εξέλιξη μιας γρίπης η τοξικότητα του ιού, πόσο δηλαδή ο ιός είναι ιδιαίτερα επιθετικός και πόσο το αμυντικό σύστημα του οργανισμού είναι αρραγές απέναντι στον ιό. Ετσι, όταν ο ιός της γρίπης επιτίθεται κατά την οξεία φάση υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της ολικής καταστροφής.

Στην περίπτωση της μυοκαρδίτιδας ο ιός επιτίθεται σε δύο φάσεις είτε κατά την περίοδο της ιαιμίας, δηλαδή όταν ο ιός κυκλοφορεί στο αίμα, είτε κατά την περίοδο της χρόνιας φάσης οπότε ο ιός συνεχίζει την καταστροφική του προσπάθεια σιγά σιγά και μακροχρόνια, υπό μορφή ανοσολογικής αντίδρασης. Τότε καταστρέφει το μυοκάρδιο και οδηγεί τον άρρωστο σε χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια συνήθως με τη μορφή της μυοκαρδιοπάθειας διατατικού τύπου. Ο ιός που προκαλεί μυοκαρδίτιδα σπανίως επιτίθεται στη φάση της ιαιμίας και δημιουργεί εικόνα οξείας καρδιακής ανεπάρκειας προκαλώντας οξεία μυοκαρδίτιδα που εξελίσσεται ταχύτατα μέσα σε λίγες μέρες και είναι ιδιαίτερα απειλητική για τη ζωή του αρρώστου. Το σύνηθες είναι να προκαλεί χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια που εξελίσσεται μέσα σε λίγους μήνες ή χρόνια.