Tις παχιές αγελάδες δεν τις... σκοτώνουν!

Rodiaki NewsRoom

Του
Κώστα Λαμπριανού

Σε προεκλογική ομιλία του, από την πλατεία Κύπρου, ο τότε πρωθυπουργός της χώρας Κώστας Καραμανλής είχε πει πως τα νησιά είναι «ευλογία Θεού».

Όντως, είναι ευλογία Θεού! Και θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι ο «Παράδεισος» της Ελλάδας.
Μόνο που αντιμετωπίζεται διαχρονικά από το «κράτος των Αθηνών» ως «κατάρα».

Παραμένει αδιαμφισβήτητο ότι καμιά κυβέρνηση, από τη μεταπολίτευση έως και σήμερα, δεν έχει καταθέσει μιαν ολοκληρωμένη πρόταση «νησιωτικής πολιτικής», και πολύ περισσότερο να την υλοποιήσει. Και αν, στα χρόνια των «παχιών αγελάδων», θεσπίστηκαν κάποια «ειδικά μέτρα» και αυτά έχουν γίνει φτερό στον άνεμο.

Σήμερα, στα δίσεκτα χρόνια τη βαθιάς οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής κρίσης, οι ανισότητες μεταξύ του νησιωτικού χώρου και της ηπειρωτικής χώρας αντί ν’ αμβλύνονται διευρύνονται. Αναρωτιέμαι, έτσι, καμιά φορά, ποια θα ήταν η τύχη των νησιών μας και των κατοίκων τους, αν δεν υπήρχε ο τουρισμός. Αναμφίβολα η ζωή θα ήταν πραγματική «κόλαση» και οι νησιώτες θα ‘παιρναν αναγκαστικά τους δρόμους της ξενιτιάς, όπως συνέβη την δεκαετία ’50-’60, τότε που τα νησιά ερήμωσαν, με τη φυγή των κατοίκων τους σε όλες τις Ηπείρους.

Φυσικά δεν εξαιρείται και η παρούσα κυβέρνηση, παρά τις καθημερινές σχεδόν αναφορές του συμπατριώτη μας αξιότιμου κυρίου αναπληρωτή υπουργού Ναυτιλίας Νεκτάριου Σαντορινιού περί «νησιωτικών πολιτικών», με κύριο αφήγημα την εφαρμογή του πολυδιαφημισμένου μεταφορικού ισοδύναμου.

Απεναντίας· είναι η σημερινή κυβέρνηση που «έθαψε» βαθιά, στα κρύα νερά του βυθού του Αιγαίου, τα ελάχιστα «προνόμια» των νησιωτών, όπως οι μειωμένοι συντελεστές Φ.Π.Α και κάποιες άλλες φορολογικές ελαφρύνσεις ήσσονος αξίας.
Η κατάργηση των μειωμένων συντελεστών του Φ.Π.Α υπήρξε καίριο πλήγμα για τον πληθυσμό των νησιών μας.

Αλλά η παρούσα κυβέρνηση δεν περιορίστηκε σ’ αυτά. Ταυτόχρονα αύξησε τον Φ.Π.Α στις θαλάσσιες μεταφορές στο 24%, τον υψηλότερο συντελεστή σ’ ολόκληρη την Ευρώπη. Και αν κανείς συνυπολογίσει και τις άλλες επιβαρύνσεις στα εισιτήρια των πλοίων αθροιστικά, η συνολική επιβάρυνση των κατοίκων των νησιών στις μετακινήσεις τους, από νησί σε νησί ή με τον Πειραιά φτάνει στο 32% επί του ναύλου.
Δύο επώδυνες αποφάσεις για τις νησιωτικές οικονομίες, στο όνομα της «σωτηρίας της πατρίδας», οι οποίες φυσικά κάθε άλλο παρά «νησιωτική πολιτική» συνιστούν.

Επαίρεται, ωστόσο, ο κύριος αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας για την εφαρμογή του μεταφορικού ισοδύναμου, πιλοτικά για 40 τόσα νησιά και νησίδες του Αιγαίου. Ένα μέτρο που μόνο ως αναπτυξιακό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, όπως ομολογεί η πλειονότητα των δημάρχων νησιωτικών δήμων, οι οποίοι το χαρακτηρίζουν «ασπιρίνη» για την οικονομία και την κοινωνία τους.

Δεν υπάρχει πια καμιά αμφιβολία ότι η κατάργηση των μειωμένων συντελεστών Φ.Π.Α και η αύξηση του Φ.Π.Α στο 24% στις θαλάσσιες μεταφορές (και στο 32% μαζί με τα λιμενικά τέλη και άλλες εισφορές υπέρ διαφόρων ταμείων) υπήρξαν συνειδητές κυβερνητικές επιλογές και όχι απαίτηση των θεσμών, όπως κατ’ επανάληψιν έχει διευκρινίσει ο φίλτατος των κυβερνώντων κύριος Μοσκοβισί.

Μέτρα καθαρά εισπρακτικά στο βωμό του «υπερπλεονάσματος» προκειμένου η κυβέρνηση να μοιράσει... ψίχουλα στους ιθαγενείς για ψηφοθηρικούς λόγους.
Σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του ο κύριος Σαντορινιός ανέφερε ότι ο συνολικός ετήσιος τζίρος των ακτοπλοϊκών εταιρειών υπερβαίνει τα 600 εκατομμύρια ευρώ.

Αυτό σημαίνει, με μιαν απλή μαθηματική πράξη, ότι το Δημόσιο εισπράττει ετησίως μόνον από τον Φ.Π.Α στις θαλάσσιες συγκοινωνίες περίπου 150 εκατ. ευρώ, ποσό που καταβάλλουν στο μεγαλύτερο μέρος του οι νησιώτες. Στους νησιώτες, από την εφαρμογή του μεταφορικού ισοδύναμου δεν επιστρέφεται, αν κάνουν χρήση του μέτρου, ούτε καν ο Φ.Π.Α που καταβάλλουν με το εισιτήριο που πληρώνουν.
Συνεπώς είναι αστείο να υποστηρίζεται ότι το «μεταφορικό ισοδύναμο» αποτελεί αναπτυξιακό μέτρο για τα νησιά, όπως το παρουσιάζει η κυβερνητική προπαγάνδα.

Και είναι ακόμα πιο αστείο να υποστηρίζεται από χείλη κυβερνητικού βουλευτή, ότι το μεταφορικό ισοδύναμο «θα εφαρμοστεί και στις αεροπορικές μεταφορές».
Δεν είναι, άλλωστε, άνευ σημασίας το γεγονός ότι από τη μέχρι τώρα πιλοτική εφαρμογή του μέτρου τα στοιχεία είναι απογοητευτικά.

Το χειρότερο, βεβαίως, είναι ότι για την επομένη τετραετία, -τουλάχιστον- ούτε οι μειωμένοι συντελεστές Φ.Π.Α θα επανέλθουν στην προτέραν κατάσταση, ούτε ο Φ.Π.Α στις θαλάσσιες μεταφορές θα μειωθεί έστω, δεδομένου ότι η παρούσα κυβέρνηση με το τρίτο μνημόνιο, έχει αναλάβει δέσμευση για τη διατήρηση του υπερπλεονάσματος μέχρι και το 2023.
Αλλά η «νησιωτική πολιτική» της κάθε κυβέρνησης δεν μπορεί να εξαντλείται σ’ ένα μέτρο και μόνο:
Όταν οι λιμενικές υποδομές των νησιών παραπέμπουν σε τριτοκοσμικές χώρες.
Όταν οι διοικητικές υπηρεσίες έχουν ξεχαρβαλωθεί.
Όταν η Υγεία και η Παιδεία στα νησιά παρουσιάζουν θλιβερή εικόνα εγκατάλειψης και παρακμής, με κραυγαλέες ελλείψει μέσων και ανθρώπινου δυναμικού.

Όταν ελάχιστα γίνονται για την προστασία του περιβάλλοντος.
Όταν, κοντολογίς, ο νησιώτης υποχρεώνεται για... ψύλλου πήδημα, να μεταβαίνει σε κάποιο μεγαλύτερο νησί ή στην πρωτεύουσα της χώρας για την επίλυση ζητημάτων της καθημερινότητάς του.

Αν πραγματικά η κυβέρνηση θέλει να εφαρμόσει μιαν ολοκληρωμένη νησιωτική πολιτική, ας επαναφέρει τους μειωμένους συντελεστές Φ.Π.Α, ας καταργήσει τον Φ.Π.Α στις θαλάσσιες μεταφορές, ας περιλάβει «ειδικό προϋπολογισμό» για τον νησιωτικό χώρο, ας πυκνώσει τις θαλάσσιες συνδέσεις μεταξύ των νησιών και με την ηπειρωτική χώρα, διότι είναι πέρα για πέρα άδικο -και αδιανόητο- το κράτος να δαπανά τριπλάσιο ποσό για την επιδότηση χερσαίων μεταφορών απ’ ό,τι δαπανά για τις θαλάσσιες συγκοινωνίες. Τα νησιά μας είναι πράγματι, «ευλογία Θεού». Ο ελληνικός «Παράδεισος» που συμβάλλει, λόγω τουρισμού, τα μέγιστα στην υπέρβαση της κρίσης. Και όπως λέει ο σοφός λαός μας «τις αγελάδες που κατεβάζουν μπόλικο γάλα δεν τις ...σκοτώνουν»!