Από βαθείς νόες υπογραμμίζεται το φανταστικό λουλούδι, η Αισιοδοξία

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Μανόλης Ζουμπάς
Φιλόλογος

Αισιοδοξία, (αίσιος – αίσα + δόξα → δόξα – δοκώ) χαρά, ευτυχία, αμεριμνησία, δύναμη. Αισιοδοξία, η τάση να βρίσκει κανείς όλα ευνοϊκά, και να ελπίζει πάντοτε σε μέλλουσα των πάντων ευτυχή διευθέτηση.

Το αγαθό εξουδετερώνει το κακό. Οι περισσότεροι των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, βλέπουν τα πάντα ωραία και τέλεια. Ο κυριότερος είναι ο Πλάτων, έπεται ο Αριστοτέλης. Η αρετή αγκαλιάζει τις δυναμικές προσωπικότητες. Η αισιοδοξία συναίσθημα απαραίτητο, βάλσαμο παρηγοριάς, συνδεδεμένη με τη λογική ελπίδα, καρπός η χαρά, η οποία διώχνει την αθυμία, και επιδιώκεται η ψυχική ευθυμία, ουσιώδες συστατικό της ζωής, διευκολύνει τη σωστή πατροπαράδοτη κοινωνικότητα, η οποία επιδιώκει την παγκόσμια καινοτόμο εξέλιξη προς τη βελτίωση. Η καλή θέληση θα θριαμβεύσει καθώς ακολουθείται θετική εξελικτική κοινωνική πορεία, η ελπίδα σπουδαίο συναίσθημα, φορητά τα κατά τους άλλους αφόρητα δεινά του βίου.

Οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Είναι οι σύγχρονοι Έλληνες άξιοι των πατέρων τους, και των γενεών που προηγήθηκαν. Οι απώτεροι πρόγονοι δημιούργησαν το Ελληνικό θαύμα. Οι εγγύτεροι αποτίναξαν ένα ζυγό που θεωρούνταν από την Ευρώπη αμετακίνητος.

Οι σύγχρονοι άνοιξαν το δρόμο για μια Ελλάδα να εκπέμπει την ακτινοβολία της πέραν των συνόρων. Η Ελλάδα με τον ολιγάριθμο λαό της θα συνεχίσει στον Ευρωπαϊκό χώρο την πολιτιστική προσπάθεια, αξιοθαύμαστη επί αιώνες, χιλιετίες, πάντα πρωτοπόρα μέσα στην οικογένεια των πολιτισμένων, προηγμένων Εθνών. Ένας στους δέκα απάντησε στο Μαραθώνα στους εχθρούς, ένας στους χίλιους πολέμησε στις Θερμοπύλες τους εχθρούς.

Η ψυχή σκιρτά σκίρτημα αγαλλίασης. Η Ελλάδα τραγουδά τη ζωή, το χορό του Ζαλόγγου. Ο λαός της ευγενής, φιλελεύθερος, υψηλόφρων, προκαλεί το θαυμασμό στα πέρατα του κόσμου. Διάφωτες, ολόφωτες μορφές οι ωροδείκτες του πολιτισμού, προχωρούν μπροστά, η καρδιά ο θρόνος του. Νέφη ανθέων έρραιναν από τους εξώστες, για το εξίσου υψηλό το φρόνημα. Χάρισμα το αίσθημα της τιμής, η εθνική και ατομική φιλοτιμία. Ο κόσμος με κυανόλευκες να κυματίζουν ξεσπά σε επευφημίες στους ατρόμητους Έλληνες μαχητές. Αρχόντισσες, απλοϊκός λαός παλεύουν με την πυρά της καρδιάς τους.

Τον άνθρωπο, συνείδηση, πνεύμα, γράμματα, δεν τον αφήνουν να αποθηριωθεί, δεν ξιπάζεται, πάντα το πρωτείο των αξιών του ύψους. Διανοούμενες προσωπικότητες με το ακοίμητο αίσθημα ευθύνης, το οποίο δεν μετατίθεται στους άλλους, γιατί στο σύνολο όλοι οι άλλοι είμαστε εμείς. Καταπληκτική ευφορία σε όλες τις μορφές ελευθερίας των πολιτών, μακριά η πνευματική ρηχότητα, ο στρατός απαίδευτων στην ευρύτερη γη, στα έθνη της οικουμένης. Η ελευθερία υπόκειται στον ορθό λόγο, διασφαλίζει ισορροπία της κοινωνικής συμβίωσης, δυναμικής πορείας, πολύπλευρης διασποράς εκπαίδευσης.

Το άγαλμα του γλύπτη Φειδία, 5ος αι. π.Χ. της Αθηνάς Προμάχου στην Ακρόπολη των Αθηνών, ενσαρκώνει τις αξίες του ύψους. Η τέχνη (το τραγούδι, ο ζωγραφικός πίνακας) έχει παγκόσμια ακτινοβολία, αποτελεί ιδιαίτερη γλώσσα που συγκινεί, κινείται πέρα από σκοπιμότητες, επισημαίνει τις αθλιότητες, ευαίσθητες οι κεραίες του καλλιτέχνη. Αντίθετος στέκει ο άνθρωπος στις αξίες της έκτασης, αδύναμος από τη μεταβλητικότητα, βασίζεται σ’ ένα σκοπό σχετικό, π.χ. κάποιος έχει σκοπό να επιτύχει την κερδοφόρα εκτίμηση της κοινωνίας, άλλος τον πλούτο, τη δύναμη κ.ο.κ.

Στο μέσο της Ολυμπίας υψωνόταν ο μεγαλόπρεπος δωρικός ναός του Ολυμπίου Διός, με το περίφημο χρυσελεφάντινο άγαλμα του θεού, έργο του Φειδία. Την πρωτοπορία της η Ελλάδα, με τον υψηλότερο πολιτισμό, έδειξε και με το Ολυμπιακό ιδεώδες. Όπου τελούνται παγκόσμιοι αγώνες, διατηρείται το ένδοξο αρχαίο όνομα. Η άθληση για τους αρχαίους ήταν μέρος της ζωής τους. Κατά την εποχή μας φέρνει σε επαφή τους λαούς. Η άσκηση ευεξία του σώματος, γυμναστική της ψυχής.

Σ’ αυτή τη μητέρα γη που κατοικούμε η υγεία, το πολυτιμότερο απ’ όλα τα αγαθά, λατρεύτηκε ως θεότητα, υψώθηκαν ναοί, στήθηκαν σε περίοπτες θέσεις αγάλματα προς τιμή της, και του Ασκληπιού. Υποδειγματικός ευεργέτης ο Ιπποκράτης από την Κω, πατέρας της αγαθοεργής επιστημονικής ιατρικής, έβαλε γερά τα θεμέλια. Πολλοί ύμνησαν τους νικητές των Ολυμπίων και άλλων πανελλήνιων αγώνων, επιστρατεύοντας τη φωνή της καρδιάς, διεγείροντας στον απαράμιλλο Έλληνα το αίσθημα της φιλοτιμίας χαρακτηριστικό του, αείποτε διακατέχεται, παίρνει στην πρωτοπορία των πολιτισμένων χωρών της γης, τη θέση που του ανήκει. Απόγονοι του σοφού, περικλεούς, έθνους των Ελλήνων. Να στεριώσει στην Πατρίδα μας η πολύευκτη ευτυχία.

Με τη φρόνηση, μητέρα των αρετών, συνδέονται οι αξίες, αιώνια γεννήματα του πολιτισμού, με τις οποίες το άτομο, διασπώντας το εγώ του επικοινωνεί με συνέπεια, συνέχεια. Στον «Πρωταγόρα», στον «Κρίτωνα», αλλά και σε άλλους Πλατωνικούς διαλόγους, βρίσκουμε αυτή τη θεμελιώδη πεποίθηση του Σωκράτη, που με την αρετή του «γνώθι σαυτόν», αποτελεί προϋπόθεση κατάκτησης και άλλων αρετών, επιτυγχάνεται η κάθε μορφή προόδου, ηθική, πνευματική, κοινωνική.

Με την παιδομάθεια, από την παιδική (παιδεύω – παιδεία) ηλικία έναρξη της μάθησης, υψώνεται το πνευματικό επίπεδο. Η υποτίμηση της φρόνησης, φέρνει δεινά, καθώς η παγκόσμια Ιστορία με τις εκατόμβες των θυμάτων το αποδεικνύουν. Η διαφθορά οδηγεί στο πόλεμο και παρατηρούνται, βασανιστήρια στα στρατόπεδα αιχμαλώτων, αγριότητα εμφυλίου σπαραγμού. Ο υπεύθυνος γεμάτος οράματα, λογική, ελπίδα, σέβεται το σύνολο και προσφέρει, ό,τι βαρυσήμαντο με πειθαρχημένη συνείδηση χαρακτήρας, ο όρος για πρώτη φορά αναφέρεται από το φιλόσοφο Θεόφραστο (4ος π.Χ. αι.).

Τα κράτη προσπαθούν να διατηρήσουν τη διεθνή ασφάλεια, καλλιεργήσουν φιλικές σχέσεις, αλληλοβοηθούν για την αποφυγή απειλής βίας, καλύτερες μέρες περιμένουν τον πολύπαθο κόσμο.

Η ιδέα της συνεργασίας των λαών γεννήθηκε κάτω από τον Ελληνικό Ουρανό με την Αμφικτιονία των Δελφών. Οι Έλληνες μαζί με τον Πλάτωνα δεν πιστεύουν, ότι τάχα, ο πόλεμος είναι το πεπρωμένο μας, χειροκροτούν τη σύσφιξη σχέσεων μεταξύ των λαών, πορεία ανιούσα, σύμφωνα με τις αιώνιες αξίες.

Σ’ αυτήν εδώ τη γη, πάντα ο Έλληνας ξεχωριστός παντού. Οι αντιπρόσωποι πενήντα Εθνών προκειμένου να εμποδίσουν, αποτρέψουν, την πικρά δοκιμασία του πολέμου, συνέταξαν, ίδρυσαν Οργανισμό και ετέθη σε ισχύ (εν ισχύϊ) την 24η Οκτωβρίου 1945 ο Χάρτης Ηνωμένων Εθνών, ΟΗΕ. Ανέλαβε ρόλο επιστημονικού συμβούλου, κοινωνικού λειτουργού, διευκόλυνε τους συμβιβασμούς, επέβαλε μετριοπάθεια στις συζητήσεις. Πολλά έχει να επιτελέσει ακόμη.

Η Ελλάδα γοητεύτρα νύμφη της Ευρώπης, φιλότιμη, υπολογίσιμη εύψυχη δύναμη, συμμετέχει ενεργά για ένα καλύτερο αύριο της υφηλίου.

Οι Πανέλληνες εκ πεποιθήσεως ειρηνόφιλοι, εργάζονται για την εξασφάλιση σταθερού ειρηνικού βίου της ταλαιπωρημένης ανθρωπότητας. Η Ελληνική ταυτότητα διαμορφώθηκε και μέσα στο πανώριο φυσικό περιβάλλον, γη, θάλασσα, ουρανό, το οποίο εισδύει μέσα μας. Η φύση δεν είναι μόνο τροφός, είναι και διδάχος του αληθινού, καλού, ωραίου, μέτρου, υγείας.

Το Σχολείο καταδεικνύει στους μαθητές τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιήθηκαν οι εφευρέσεις, ανακαλύψεις, δίδει τα εφόδια με τα οποία θα δυνηθούν μελλοντικά να προχωρήσουν με ευγενή άμιλλα σε δημιουργική εργασία και αναπτύσσεται το κοινωνικό πνεύμα.

Η ζωή παρέχει στο δάσκαλο αυθεντικές πληροφορίες για τα πολλά αγαθά, ποικίλα επιτεύγματα, κοινής συνεργασίας των συμβιούντων, με τα οποία μορφώνεται ο τρόφιμος, υπό την εποπτεία, καθοδήγησή του. Ο Πλάτων το παιγνίδι θεωρεί εξαίρετο παιδαγωγικό μέσο, κατά τα πρώτα έτη της σχολικής αγωγής. Ο θεσμός των εξετάσεων υπάρχει από αρχαιοτάτων χρόνων, όπως βλέπουμε στους «Ιππής» του Αριστοφάνη. Τελειώνουμε αυτόν τον περίπατο με τη λιτή ανάπτυξη του άρθρου, η αισιοδοξία.