Περισσότερη σημασία στον προπονητή κι όχι στις μελέτες ανάπτυξης

Rodiaki NewsRoom

Έχουμε διαπιστώσει κατά καιρούς τοπικές ενώσεις σωματείων σε διάφορα αθλήματα με οδηγίες ομοσπονδιών να εφαρμόζουν …πρωτοποριακά προγράμματα στην ανάπτυξη και αναλυτές να περιγράφουν πώς σε βάθος χρόνου θ’ αλλάξει η εικόνα των ακαδημιών, γι’ αυτό και δεν θα ξέρουμε τι να τους κάνουμε πια όσους πρωταθλητές αναδειχθούν…

Εγώ έχω γράψει και παλαιότερα ότι δεν φημίζομαι για την ευφυΐα μου κι αυτό μ’ έχει απαλλάξει από κακεντρεχή σχόλια ασχέτων ορισμένες φορές.

Σήμερα θα σταθώ στο θέμα της ανάπτυξης και τον ρόλο του προπονητή, ανεξαρτήτως του αθλήματος δραστηριοποίησής του. Αυτός είναι η αρχή και το τέλος, γιατί απ’ αυτόν δημιουργείται ή καταστρέφεται το οτιδήποτε.

Όσα προγράμματα κι αν εφαρμόσεις, αν πέσεις σε… τρελό προπονητή, τον πιτσιρικά θα τον διαλύσει και θα τον κάνει να μην πατήσει ξανά στο στάδιο. Εδώ και μερικά χρόνια οι ακαδημίες σε ομαδικά κι ατομικά αθλήματα είναι μια καλή ευκαιρία να βρουν δουλειά οι άνεργοι γυμναστές ή να βγάλουν το άχτι τους προπονητές που ως αθλητές δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, και αναζητούν ένα νέο πεδίο δράσης και δικαίωσης.
Αφήστε που οι ακαδημίες τα απογεύματα λειτουργούν σαν …παιδικοί σταθμοί, ώστε οι γονείς να αφήνουν εκεί τα παιδιά να τους μπας και ησυχάσει κι αυτωνών το κεφάλι από τη φασαρία.

Η κάθε ομοσπονδία πρέπει να επενδύσει στον προπονητή, να τον αναδεικνύει η ίδια μέσα από σοβαρά προγράμματα κι εξετάσεις και να είναι σίγουρη για το τι… καπνό φουμάρει. Επειδή όμως στην Ελλάδα ζούμε και κάτι τέτοια γίνονται μόνο στη Σκανδιναβία, καλό είναι οι γονείς να κάνουν έναν έλεγχο πριν κάνουν εγγραφή των παιδιών τους σε σύλλογο. Όσες μελέτες ανάδειξης ταλέντων κι αν εκπονήσουν οι ειδικοί, εάν ο προπονητής δεν αξίζει, δεν γίνεται τίποτε. Είναι σαν να δίνεις να κουμαντάρει το πιο σύγχρονο γιγαντιαίο πλοίο ένας τύπος που δεν έχει μπει ούτε σε βάρκα.

Ακόμα και τα πιο εξελιγμένα συστήματα πλοήγησης να έχει, στα βράχια θα το ρίξει. Πρέπει να κοιτάμε περισσότερο τον άνθρωπο, παιδιά…

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ