Περιφέρεια και τουριστική πολιτική

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Δημήτρης Προκοπίου

Το 1960 τουριστική πολιτική ήταν να φτιάξουμε ξενοδοχεία, και μουσεία, να ενταθούν οι ξένες γλώσσες στα σχολεία και να αρχίσει η τουριστική εκπαίδευση. Παράλληλα κατασκευάσθηκαν αεροδρόμια που μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1970 είχαν ολοκληρωθεί. Από το 1970 άρχισαν ιδιωτικές επενδύσεις ενώ είχαν αρχίσει από το ‘60 να εκδίδονται τουριστικοί οδηγοί και να πραγματοποιούνται τουριστικές εκθέσεις. Από τα μέσα του 1980 ο τουρισμός έγινε μαζικός και οι πτήσεις απευθείας στους προορισμούς κυριάρχησαν. Επεκτάθηκαν τα διεθνή αεροδρόμια και τα λιμάνια.

Η τουριστική πολιτική των περιφερειών κι των προορισμών είναι μια έννοια νέα. Τόσο νέα όσο που σχεδόν δεν είναι συνειδητή. Μέχρι το 2010 η τουριστική προβολή ήταν η συμμετοχή σε εκθέσεις κοινού και επιχειρηματιών, ενώ σήμερα επικεντρώνεται σε μεγάλο ποσοστό και στο διαδίκτυο.

Διαφημίζουμε προορισμούς πριν τους οργανώσουμε, περιβαλλοντικά οικιστικά, πολιτισμικά. Πριν αναδείξουμε την ιστορία και το περιβάλλον. Εδώ πολλά νησιά δεν έχουν μονάδες λυμάτων, ΧΑΔΑ και ανακύκλωση. Για παράδειγμα, η Αθήνα πάσχει από καλλωπισμό και δημόσια ασφάλεια. Το κέντρο της σε μεγάλο βαθμό βρομάει. Πρέπει να διαφημίζεται αλλά θέλει και προσοχή στα ανωτέρω θέματα.

Η οργάνωση προορισμού πρέπει να επικεντρώνεται παράλληλα με την τουριστική προβολή. Η δικτύωση των επαγγελματιών του τουρισμού είναι αναγκαία, χρόνια ακόμα δεν γίνεται οργανωμένα και συχνά ο καθένας εκφέρει ό,τι γουστάρει χωρίς γνώση και κρίση. Δεν υπάρχουν πλαίσια ακόμη. Σήμερα τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα με την κατάργηση των Νομαρχιακών Επιτροπών Τουριστικής Προβολής. Οι αντίστοιχες περιφερειακές αρχές είναι αχανείς. Συχνά στις τουριστικές εκθέσεις δεν γίνονται ραντεβού παρά μόνο μοιράζουν φυλλάδια διάφοροι γυρολόγοι. Ασφαλώς και κάποιοι προορισμοί λειτουργούν υποδειγματικά και οι συμμετοχές τους είναι πρότυπες με ραντεβού και γεγονότα.

Αλήθεια, πόσοι φορείς ασχολούνται οργωμένα με την τουριστική προβολή και πόσοι βάζουν λεφτά;;;; Ακόμα κυριαρχεί η μόδα του παντογνώστη και του μηδενιστή. Η τουριστική συνείδηση δεν είναι αναπτυγμένη παλλαϊκά. Αλήθεια, πόσοι φορείς δημοτικοί και επιχειρηματικοί ασχολήθηκαν και τη βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη, τη φέρουσα ικανότητα και τον εναλλακτικό τουρισμό. Πόσοι εξέφρασαν ολοκληρωμένες προτάσεις; Στις μέρες μας εμφανίσθηκαν και τα συμβουλευτικά μονοπώλια διάδοχοι του σπουδαίου κρατικού φορέα ενίοτε και αλάθητου.

Εκατομμύρια ξοδεύτηκαν για ιστοσελίδες πανάκριβες για προορισμούς και ομάδες προορισμών. Σήμερα οι προορισμοί είναι αχανής. Τι θα πει νότιο και βόρειο Αιγαίο άραγε; Το επίθετο Βόρειο ευνοεί; Τα νησιά του Σαρωνικού είναι μόνο για ημερήσια κρουαζιέρα; Τεράστια θέματα που κανένας δεν έλυσε ακόμη.