Η Κοίμηση του Γέροντα Σεραφείμ Παρχαρίδη

Rodiaki NewsRoom

Πνευματική απώλεια για τη Ρόδο και την εκκλησία

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Κυριάκος Αναστ. Μανέττας
Κληρικός-εκπαιδευτικός, εφημέριος Ιερού Ναϋδρίου Αγίας Ειρήνης-Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου Ρόδου

Σε ηλικία 91 ετών κοιμήθηκε οσιακά, τα ξημερώματα της Κυριακής (1 Αυγούστου 2021), με ανεπάρκεια καρδιάς, ο Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού θρόνου Ιερομόναχος και πρώτος Ηγούμενος και Κτίτορας της Ιεράς Μονής Παραμυθίας πατήρ Σεραφείμ Παρχαρίδης. Κατά κόσμον Αριστοτέλης, Ποντιακής καταγωγής.

Από 10 ετών παιδί έρχεται με τους γονείς του στον Πειραιά και έχοντας μεγάλη κλίση να αφιερωθεί στον Θεό γίνεται μοναχός στην Κάλυμνο στον Άγιο Παντελεήμονα και στη συνέχεια Διάκονος και Πρεσβύτερος στο Ηράκλειο Κρήτης από τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ευγένιο. Για αρκετά χρόνια παραμένει στο Άγιον Όρος έχοντας πνευματικό του πατέρα την σύγχρονη οσιακή μορφή του Μικραγιαννανίτου γέροντα Ανθίμου, που τον έφερε και στη Ρόδο.

Ο πατήρ Σεραφείμ Παρχαρίδης υπηρέτησε και στην Κάλυμνο και στην Ιεραποστολή στην Αφρική όπου σε εμπλοκές μαύρων δέχτηκε επίθεση και μέχρι την κοίμησή του είχε τα σκάγια στο σώμα του.
Στη Ρόδο έρχεται την δεκαετία του 1980 με ευλογία του μεγαλοπρεπούς Αριστοκράτη και αξέχαστου Μητροπολίτου Ρόδου και πνευματικού μου πατέρα κυρού Σπυρίδωνος του Συνοδινού. Αναλαμβάνει την Ιερά Μονή Παναγίας Υψενής και την ενορία των Ταξιαρχών Λάρδου. Σύντομα ο Μητροπολίτης Ρόδου του δίνει το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη και του πνευματικού.

Αυτή τη στιγμή καταθέτω προσωπικές μου εμπειρίες 42 χρόνια πριν όταν ήμουνα μαθητής Λυκείου 17 χρονών τότε. Η Ρόδος μετά την κοίμηση του νέου Αγίου Οσίου Αμφιλόχιου Μακρή και του εξαίρετου Πρωτοσύγκελλου Αλέξανδρου Θεοδωρακόπουλου είχε ανάγκη πνευματικής στήριξης και ουσιαστικής αναπτέρωσης. Ιδιαίτερα στον τομέα του Μυστηρίου της Εξομολόγησης.

Γι αυτό η επιτυχία του υπήρξε μεγάλη αφού ακούραστα πραγματικά όργωνε όλη την ύπαιθρο, από Μονόλιθο, Ασκληπειό, Κατταβιά, Ρόδο, Αφάντου, Αρχάγγελο, Καλυθιές, σχεδόν και τα 44 χωριά της Ρόδου κι όχι μόνον. Δημιούργησε βιβλιοπωλείο, κελλιά, αρχονταρίκι στην Μονή Παναγίας Υψενής. Εκεί συνάντησε μικρό παιδί τον σημερινό Λαρδιακό υπερπολύτεκνο ιερέα Π. Βασίλειο Στάτη και πλήθη πιστών νέων κάθε ηλικίας. Όλοι αποτελούν τον πρώτο πυρήνα του γέροντα, όπως η μακαριστή Αναστασία Τσακίρα, η μοναχή Ευβούλη, που από την Κάλυμνο τον συνοδεύει και πολλοί άλλοι θερμοί συνεργάτες.

Φεύγοντας από την ιερά Μονή Υψενής θα παραμείνει για τουλάχιστον 8 χρόνια στην Αγία Βαρβάρα Ασγούρου, μία εκκλησία με κελλιά που δημιούργησε ο παππούς μου, ο μακαριστός πατήρ Κυριάκος Μανέττας. Εκεί με την μοναχη Ευβούλη, την Χατζίνα Κων/δου, την Σταυρούλα Καμπέρη, τους τότε λαϊκούς και μετέπειτα ιερομονάχους συνεργάτες του, πατέρα Άνθιμο Παλιόγλου, κατά κόσμο Παναγιώτη.

Τον Ρόδιο Μικρασιατικής καταγωγής σημερινό Ηγούμενο και διάδοχό του. Επίσης τον πατέρα Μάξιμο Παναγιώτου, κατά κόσμον Λάζαρο Παναγιώτου από την Κόνιτσα, υπεύθυνο των Κατηχητικών σχολείων και των Κατασκηνώσεων της Μητροπόλεως Ρόδου. Δύο Ιερομόναχοι που συνέχισαν το έργο του μακαριστού Σεραφείμ στο Μέγα Μυστήριο της Εξομολόγησης.

Επί μακαριστού Αριστοκράτη και ευγενούς Μητροπολίτη Ρόδου Σπυρίδωνος Συνοδινού ο αείμνηστος πατήρ Σεραφείμ Παρχαρίδης ήθελε να δημιουργηθεί μία ιερά Μονή ανδρική για την πνευματική ενίσχυση των Ροδίων. Με την ευγενική μεγάλη δωρεάν του ζεύγους Στεφάνου και Ελένης Κουμνάκη, που προσέφεραν (20) στρέμματα γης, προσωπικό αγώνα και κόπο για πολλά χρόνια και όλα τους τα χρήματα πουλώντας και την προσωπική τους περιουσία, θεμελιώθηκε η Μονή της Παναγίας της Παραμυθίας το έτος 1987.

Υπήρξαν αντιδράσεις και φοβερά εμπόδια γιατί η περιοχή είχε κηρυχθεί αναδασωτέα, δεν υπήρχε πρόσβαση, δρόμος και ευκολίες νερού και ρεύματος. Η δυναμική παρέμβαση της προσωπικότητας του Μητροπολίτη Σπυρίδωνα ο οποίος με έστειλε, με έγγραφό του στον προίστάμενο του Υπουργείου Γεωργίας και δασών όλα ξεπεράστηκαν.

Οφείλω να το ομολογήσω δημόσια και το γνωρίζουν όλοι αυτό ότι σε στιγμές έντονων αντιπαραθέσεων από αντιδρώντες στον Μητροπολίτη Σπυρίδωνα υπήρξα ανυποχώρητος και επηρέασα θετικά στην δημιουργία της Ιεράς Μονής και το θεωρώ τιμή μου.Έτσι πρέπει να ενεργούν όσοι βρίσκονται κοντά σε υψηλά πρόσωπα, να επηρεάζουν για το κοινό καλό και συμφέρον και όχι για την δική τους βολή και προβολή.

Η Μονή άρχισε να λειτουργεί το 1990 ενώ είχε κοιμηθεί ήδη από το 1988 ο Μητροπολίτης Σπυρίδωνας. Όμως η θεμελίωση και προπαντός η ευχή του εγινε η αιτία μιας πνευματικής κυψέλης, που η αγάπη του ροδιακού λαού και όχι μόνον ανέδειξαν σε κέντρο προσευχής, ανάτασης και θεραπείας ψυχών και σώματος.

Ο πατήρ Σεραφείμ υπήρξε ο πρώτος ηγούμενος της Μονής μέχρι το 2016 όπου οικειοθελώς παραιτήθηκε λόγω γήρατος υπέρ του σημερινού σεμνού, ανεξίκακου, ταπεινού και αγαπητού ηγουμένου, αντάξιου συνεχιστού, του πατρός Ανθίμου Παλιόγλου, μοναχογιού των ευλαβών και αριστοκρατών γονέων Χαραλάμπους και Βασιλικής Παλιόγλου. Ο πατήρ Άνθιμος είναι Μικρασιατικής καταγωγής, γέννημα και θρέμμα της Ρόδου. Από 20 ετών πνευματικό παιδί και ανάστημα του Γέροντος Σεραφείμ Παρχαρίδη.

Ο πατήρ Σεραφείμ ίδρυσε και την ιερά Μονή Παναγίας Παντανάσσης. Και οι δύο Μονές έχουν αντίγραφα εικόνων της Μονής Βατοπεδίου του Αγίου Όρους, του σεβάσμιου Γέροντα Εφραίμ. Πρώτη ηγουμένη υπήρξε η μακαριστή Μακαρία Μαραβέλια και σήμερα το πνευματικό παιδί του Γέροντα Σεραφείμ, η Μοναχή Μαριάμ Διακίδη.

Στην ίδια Ιερά Μονή δημιουργήθηκε και πετρόκτιστη εκκλησία της Οσίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου , δωρεά των γονέων ενός μονάκριβου παιδιού, του Χρυσοβαλάντη που αδίκως σκοτώθηκε υπηρετώντας στο στρατό στη Ρόδο.
Ο πατήρ Σεραφείμ Παρχαρίδης οδήγησε τον Ιερομόναχο πατέρα Μάξιμο Παναγιώτου στην δημιουργία εκκλησιαστικών Κατασκηνώσεων από το 1992, δωρεά μεγάλης έκτασης των γονέων το πολύτεκνου, ευλαβούς ιερέως πατρός Βασιλείου Στάτη από τη Λάρδο.

Επίσης ο πατήρ Μάξιμος επί πολλά χρόνια ηγείται και στις συναντήσεις Κατηχητών και Κατηχητικών με πνευματικές εξορμήσεις, διαλέξεις, ομιλίες και εβδομαδιαίο πρόγραμμα. Στο πετραχήλι του Γέροντος Σεραφείμ Παρχαρίδη και των πνευματικών Ιερομονάχων και συνεχιστών του έργου αναπαύονται χιλιάδες ψυχές νέων, γερόντων, ανδρών και γυναικών. Πνευματικό παιδί του σύγχρονου οσίου Ανθίμου του Μικροαγιαννανίτου, του Εφραίμ της Αριζόνας, του οσίου Πορφυρίου γνώριμος και του Αγίου Παϊσίου και του Ιωσήφ του Ησυχαστού. Σε ηλικία 92 ετών ανεχώρησε με ανεπάρκεια καρδιάς για τα ουράνια.

Συγκυρία ή συγκατάβαση Θεού; Την τελευταία Μεσονυκτική Θεία Λειτουργία που με δέος παρακολούθησε από του ιερού Βήματος της Μονής κοινωνώντας των Αχράντων Μυστηρίων με όλους τους Πατέρες της Μονής, την τέλεσε ο γλυκύτατος και καλλικέλαδος Αρχιμανδρίτης πατήρ Τιμόθεος Τσισμαλίδης από την Πτολεμαϊδα.

Ο καρδιακός αδελφός μου πατήρ Τιμόθεος υπηρετεί στον ιερό ναό του Αγίου Στεφάνου Πτολεμαϊδας της Μητροπόλεως Φλωρίνης με πλούσιο εκκλησιαστικό, κοινωνικό, εξωραϊστικό και φιλανθρωπικό έργο. Ήταν τόση η χαρά ου Γέροντα Σεραφείμ που έλαμπε σαν ήλιος το πρόσωπό του. Η τελευταία αυτή φωτογραφία με εμένα, τον ίδιο και τον πατέρα Τιμόθεο στο ιερό Βήμα της Μονής της Παραμυθίας είναι ένα ηχηρό ντοκουμέντο, μια ξεχωριστή ευλογία. Το ίδιο ένιωσε και το 2020 στη Λειτουργία που έγινε για τη Μετάσταση του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.

Οσιακό το τέλος του, μεγάλη περιποίηση και τιμή στο πρόσωπό του από την αδελφότητα με επικεφαλής τον πατέρα Άνθιμο Παλιόγλου , τον καθηγούμενο. Το Λείψανο ήταν ζεστό, ευλύγιστο, ολοζώντανο. Του οφείλουμε ευγνωμοσύνη για όσα άγια, σεμνά και πνευματικά μας πρόσφερε στη Ρόδο. Ο Κύριος τον πήρε την 1η Αυγούστου, τη μέρα των γενεθλίων του και το μήνα της Παναγίας μας που λάτρευε.

Ανεξίτηλη θα μείνει η μορφή και το πέρασμά του. Φιλακόλουθος, σεμνός, ολιγομίλητος, ταπεινός, ανιδιοτελής. Έμεινε αυστηρός στην Αγιορείτικη και Μοναστηριακή παράδοση. Έβγαινε μόνο για θέματα ιατρών ή επίσκεψης στο Άγιον Όρος. Δεν απουσίαζε ποτέ αδικαιολόγητα, μόνιμος οικοδεσπότης και φρουρός της Μονής. Την ευχή του να έχουμε και να πρεσβεύει πάντοτε στον ουρανό για όλους μας. Αμήν.