Ο Κολοσσός ως φαινόμενο της συμπλεγματικής ρουτίνας μας…

Rodiaki NewsRoom

Δεν χρειάστηκε, ευτυχώς, να περιμένουμε πολύ για να δούμε μια καλή εμφάνιση του Κολοσσού, έστω και στις δύο από τις τέσσερις περιόδους, αγώνα με ομάδα στα μέτρα του. Μάλλον οι παίκτες του Ηλία Καντζούρη ήξεραν καλά ότι μια ήττα από τον Απόλλωνα Πάτρας στην Καλλιθέα θα σήμαινε πολλά, ίσως όμως και τίποτε, γιατί στην Ελλάδα είμαστε των άκρων ούτως ή άλλως.

Στο πρώτο ημίχρονο ξεκίνησαν τα … ωραία σχόλια του στιλ: «μια απ’ τα ίδια είμαστε και φέτος» και «δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα…». Εντάξει κι αυτούς τους δικούς μας… προπονητές της κερκίδας από τα ψηλά διαζώματα μπορώ να τους καταλάβω, γιατί αν καείς απ’ τον χυλό, στο τέλος μπορεί να φυσήξεις και το γιαουρτάκι του 0%, του νοσοκομείου δηλαδή… Με τη Λάρισα εκεί στον κάμπο τα είδαμε και πάλι φέτος όλα με αποτέλεσμα να ξεκινούν από νωρίς οι εικασίες και οι υποσχέσεις, κάτι απίστευτα διασκεδαστικό κι ανέξοδο.

Η αντίδραση ωστόσο του Κολοσσού στο δεύτερο ημίχρονο ήταν κάτι ανέλπιστο για όποιον δεν μπορούσε με τίποτε να διαβάσει το παιχνίδι και να δει πίσω από τις πάσες και την οργάνωση του παιχνιδιού από τον Ποτ. Εάν και με τον Άρη ο Κολοσσός συνειδητοποιήσει τι έγινε την περασμένη Κυριακή στην Καλλιθέα για είκοσι λεπτά περίπου, τότε δεν πρέπει να φοβάται τίποτα.

Άσε που έχει και την παράδοση με τον μέρος του, κάνοντας την ομάδα της Θεσσαλονίκης… πελάτη, ακόμα και μακριά από την έδρα του, στο… εξοχικό του.

Μπορεί να ξέφυγα λιγάκι αλλά αυτές οι μεταπτώσεις είναι έως ένα σημείο φυσιολογικές αν έχεις πάρει επ’ ώμου εδώ και τρία το ρεπορτάζ των «θαλασσί». Φαντάζομαι με τι συμπλέγματα παλεύουν συνάδελφοι που ασχολούνται δεκαπέντε και είκοσι χρόνια… Ας το πάρουμε λιγάκι πιο ψύχραιμα κι ας απολαύσουμε τον αγώνα στο Αλεξάνδρειο και πάλι διαδικτυακά, αφού στην ΕΡΤ βαλθήκανε να μας σπάσουν τα νεύρα, λες και δεν έχει για μας τηλεοπτικά κανάλια…

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ