Στο εδώλιο 4 στελέχη της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού για τις 47 προσλήψεις

Rodiaki NewsRoom

Τον επόμενο μήνα θα καθίσουν στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου επί Κακουργημάτων Δωδεκανήσου, τέσσερα άτομα, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού, κατηγορούμενα για τη μετατροπή συμβάσεων εργασίας σε αορίστου χρόνου, συνολικά 47 ατόμων.

Πρόκειται για τον πρόεδρο, τον αντιπρόεδρο και δύο μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του 2006, οπότε και ελήφθησαν οι σχετικές αποφάσεις.

Οι εμπλεκόμενοι κατηγορούνται για απιστία από κοινού, κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση με περιουσιακή ζημία άνω των 30.000 ευρώ.

Η υπόθεση ξεκίνησε, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου, μετά από καταγγελία που έγινε από συμπολίτη μας στο ΑΣΕΠ τον Μάρτιο του 2011, σε βάρος των μελών των Διοικητικών Συμβουλίων των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης Ιαλυσού και Ρόδου, για παράβαση της νομοθεσίας των προσλήψεων.

Συγκεκριμένα, ο συμπολίτης κατήγγειλε ότι το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑ Ιαλυσού μη νομίμως συνέχισε να απασχολεί υπαλλήλους, οι οποίοι είχαν προσληφθεί με συμβάσεις έργου ορισμένου χρόνου, και με τη λήξη του χρόνου αυτού ανεπίτρεπτα μετέτρεψε τις συμβάσεις αυτές σε αορίστου χρόνου.

Επίσης κατήγγειλε ότι το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΡ, το οποίο απορρόφησε σύμφωνα με τον νόμο (νομίμως) τη ΔΕΥΑ Ιαλυσού (πρόγραμμα «Καλλικράτης»), ωστόσο μη νομίμως ενσωμάτωσε στο δυναμικό της, τους υπαλλήλους αυτούς, ενώ όφειλε να τους απολύσει, λόγω της παράνομης -κατά την καταγγελία- μετατροπή των συμβάσεών τους από ορισμένου σε αορίστου χρόνου.

Όλα τα παραπάνω είχαν ως αποτέλεσμα με εντολή του τότε προέδρου του ΑΣΕΠ να γίνει έλεγχος στη ΔΕΥΑ Ιαλυσού από Επιθεωρητή που ορίστηκε για τη «διερεύνηση της νομιμότητας απασχόλησης προσωπικού στη Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης Ρόδου και στην πρώην Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης Ιαλυσού».

Όπως αναφέρεται στο σχετικό βούλευμα, η έκθεση του Επιθεωρητή που εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2012 ανέφερε ότι από διενεργηθέντα έλεγχο διέλαβε σε ό,τι αφορά τη ΔΕΥΑ Ιαλυσού: απόφαση του Διοικητικού της Συμβουλίου που λήφθηκε στις 30 Ιουνίου του 2006 σύμφωνα με την οποία μετατράπηκαν οι συμβάσεις έργου 45 υπαλλήλων σε σύμβαση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και απόφαση του ίδιου συμβουλίου που λήφθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2006 με την οποία μετατράπηκαν οι συμβάσεις έργου δύο υπαλλήλων σε σύμβαση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, διαπιστώνοντας σε αμφότερες τις περιπτώσεις «παράβαση των σχετικών νόμων αναφορικά με τη μετατροπή των συμβάσεων σε συμβάσεις αορίστου χρόνου».

Σε ό,τι αφορά τη ΔΕΥΑΡ η οποία προήλθε από τη συγχώνευση των έξι υφιστάμενων στο νησί της Ρόδου δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης, μεταξύ των οποίων και η ΔΕΥΑ Ιαλυσού, τηρώντας τις σχετικές αποφάσεις «παρέλαβε και ενσωμάτωσε στο προσωπικό της τους ως άνω υπαλλήλους της ΔΕΥΑ Ιαλυσού, εν γνώσει τους ότι υπήρξε μη νόμιμη μετατροπή των συμβάσεων αορίστου χρόνου και εν γνώσει του προέδρου και των μελών του Διοικητικού της Συμβουλίου αυτού ότι υπήρξε μη νόμιμη μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου».

Με αφορμή την έκθεση αυτή, διενεργήθηκε προκαταρκτική εξέταση και μετά την ολοκλήρωσή της, η υπόθεση αρχειοθετήθηκε από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ρόδου.

Ωστόσο ο Εισαγγελέας Εφετών Δωδεκανήσου ενέκρινε εν μέρει την αρχειοθέτηση αυτή και συγκεκριμένα σε ό,τι αφορά το μέρος της υπόθεσης για το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑ Ρόδου, ενώ για τους λοιπούς παρήγγειλε την άσκηση ποινικής δίωξης για το αδίκημα της απιστίας από κοινού, κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση με περιουσιακή ζημία άνω των 30.000 ευρώ, σε βάρος του τότε προέδρου και των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑ Ιαλυσού.

Σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, η εξέλιξη αυτή σημειώθηκε καθώς «από το αποδεικτικό υλικό που συγκέντρωσε η προκαταρκτική εξέταση «προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις ότι ζημίωσαν την περιουσία της ΔΕΥΑ Ιαλυσού, της οποίας εκ του νόμου είχαν τη διαχείριση».

Ακολουθήθηκε η προβλεπόμενη διαδικασία και τελικά με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου που εκδόθηκε τον Φεβρουάριο του 2019 η υπόθεση παραπέμφθηκε σε δίκη, η οποία προσδιορίστηκε να γίνει από το Τριμελές Εφετείο επί Κακουργημάτων Δωδεκανήσου στις 10 Φεβρουαρίου.