34 χρόνια από την κοίμηση του Άρχοντα Μητροπολίτη Σπυρίδωνα Συνοδινού

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος
Κυριάκος Αναστ. Μανέττας
Κληρικός-εκπαιδευτικός, εφημέριος Ιερού Ναϋδρίου Αγίας Ειρήνης-Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου Ρόδου

Παρασκευή (29 Απριλίου 1988)
Παρασκευή (29 Απριλίου 2022)

Ακριβώς την ίδια ημέρα πριν από 34 χρόνια στις 7.30 το απόγευμα κοιμήθηκε οσιακά, με ανακοπή της καρδιάς ο πρύτανις, ο ευγενής, ο αριστοκράτης, ο ανεπανάληπτος Μητροπολίτης Ρόδου, Σύμης, Χάλκης, Τήλου, Νισύρου και Καστελλορίζου, ο μακαριστός Σπυρίδωνας Συνοδινός.

Στα 34 αυτά χρόνια έχουμε γράψει στην επέτειο της κοίμησής του και στη γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνος πλείστα όσα άρθρα .

Έχει ήδη περάσει στη θεολογική εγκυκλοπαίδεια και στην εκκλησιαστική Ιστορία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κων/πόλεως ως ένας Μητροπολίτης με εξαίρετη προσφορά 43 χρόνια ως επίσκοπος και 55 ως διάκονος και Αρχιμανδρίτης.

Ελάμπρυνε με την επιβλητική και Αρχοντική μορφή του την Ορθόδοξη εκκλησία.

Πολυεδρική προσωπικότητα, με λόγο Θεολογικό και επίκαιρο, ακούραστος στις ιερές Ακολουθίες και δραστήριος σε έργα Ιερών Μονών, Ευαγών Ιδρυμάτων, Χειροτονιών και εκπροσωπήσεων ανά την οικουμένην αντιπροσωπεύοντας το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Ο Μητροπολίτης Ρόδου Σπυρίδων Συνοδινός, Επίσκοπος αρχικά Απαμείας, βοηθός του Θεσσαλονίκης Γενναδίου Αλεξιάδη έφτιαξε εκ θεμελίων τον καταστραμμένο ναό του πολιούχου Αγίου Δημητρίου.

Ο καθεδρικός ναός της Ρόδου του Ευαγγελισμού πήρε τη μορφή αυτή αντιγράφοντας τέμπλα, δεσποτικό θρόνο και Αγιογραφίας από τον Μεγάλο Φώτη Κόντογλου.

Τελείωσε το ποιμαντικό του έργο με τον Άγιο Δημήτριο στο Ροδίνι. Μόνο που μας άφησε έναν Άγιο Πρωτοσύγκελλο τον Αλέξανδρο Θεοδωρακόπουλο είναι αρκετό να εκτιμηθεί το μεγάλο του έργο.

Οι Διασκέψεις, τα Πανορθόδοξα Παγκόσμια Συμβούλια Εκκλησιών, τα συνέδρια Διαλόγου με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και η άριστη διοικητική του ικανότητα τον ανέδειξαν σε σωστό ποιμενάρχη και Πατέρα σε έξι νησιά που συνεχώς επισκεπτόταν σε πανηγύρεις και γιορτές.

Στην πλειάδα των ευεργετηθέντων είμαι και εγώ. Με σπούδασε, με χειροτόνησε, τίμησε την Κεφαλονίτικη καταγωγή των Βεργωτήδων της οικογένειάς μου. Με αγάπησε και τον αγάπησα μέχρι σήμερα αδειάλειπτα.

Η υπόσχεσή μας, όσο βρισκόμαστε στη ζωή θα τον τιμούμε, το πράττουμε.

Μνημόσυνο του ίδιου με τον αδελφό και τους γονείς του τέλεσα την Κυριακή των Βαΐων στο παν/κό ναϋδριο που εφημερεύω, μαζί με τη μητέρα μου Μαρία Βεργωτή που κοιμήθηκε στις 25 Απριλίου 1995.

Οι επισκέψεις μας σε αναξιοπαθούντες έγιναν στη μνήμη τους, όπως πάντα.

Προσωπικά, καταθέτω για μια ακόμα φορά το «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ». Αιώνια πατέρας μου και στήριγμά μου, που στην ορφάνια μου, την περιφρόνηση των συγγενών, έγινες η ασπίδα και ο Φύλακας Άγγελός μου. Πίστεψες στα προσόντα μου και ήθελες να σπουδάσω όσο πιο πολύ μπορούσα.

Αέρινη η ψυχή σου στην Παναγία την Κρεμαστή όπου βρίσκονται τα κουρασμένα σου οστά, Αιωνία Σου η μνήμη, Αξέχαστε και Αγαπημένε μας Δεσπότη. Για όσα πρόσφερες με αυταπάρνηση και αγάπη να γίνουν το αιώνιο μνημόσυνό Σου, Μητροπολίτη Ρόδου Σπυρίδωνα Συνοδινέ.

Η ευχή σου μαζι μας και στον λαό που υπηρέτησες, μια και είμαι η τελευταία σου χειροτονία ως κληρικός, το Μέγα Σάββατο στις 19 Απριλίου 1988.

Αθάνατε Πατέρα μου και Ευεργέτη, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!