Ο Κ. Καζάκος θα είναι πάντα «το πέλαγο το βαθύ» που αγαπώ

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η
Ρένα Παπακωνσταντίνου
Εκπαιδευτικός πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης

Γεννήθηκε μια από τις τελευταίες μέρες του πιο «δύσκολου μήνα», όπως λέει ο Έλιοτ, του Απρίλη, από μια γυναίκα θρύλο στον χώρο του θεάτρου, την Τζένη Καρέζη. Δύο μάτια πέλαγα κι ένα προφίλ ξακουστού γλύπτη έμελλε να είναι ο μοναχογιός της αγαπημένης όλων Τζένης και το όνομά του Κωνσταντίνος. Τα πρώτα του βήματα τα έκανε στη σκηνή πίσω από την αυλαία και τα παιχνίδια του ήταν τα σκηνικά της Βιρτζίνια Γούλφ, του Βασιλιά Ληρ, της Πάπισσας Ιωάννας, της Έντας Γκάμπλερ κι άλλων πολλών θεατρικών παραστάσεων μέχρι που αργότερα άρχισε να υποδύεται τους πρώτους του ρόλους.

Πότε έναν «ιππότη για τη Βασούλα» ή τον καβαλιέρο της «Τζένης Τζένης» άλλοτε πάλι να στριφογυρνά ανάμεσα στον Νίκο Ξυλούρη και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο στο «μεγάλο μας τσίρκο» και να τραγουδά «φίλοι κι αδέλφια». Από μικρός έμαθε να ανέχεται την πολυποικιλότητα του χαρακτήρα της γυναίκας αφού εμπλεκόταν καθημερινά στα βάσανα της Κλυταιμνήστρας και της Ηλέκτρας, άλλοτε πάλι στα φονικά σχέδια της Εκάβης και την τραγική πορεία της Μήδειας κι άλλες πάλι φορές παρακολουθώντας συνεπαρμένος τα πάθη της Μάρθας και της Λιούμποβα, γι’ αυτό και ξέρει να χειρίζεται με ευγένεια και σεβασμό κάθε θηλυκή ύπαρξη που τον περιστοιχίζει.

Μεγαλώνοντας δεν κατάφερε να απομακρυνθεί από αυτό που η ίδια η μοίρα τον όρισε προτού ανοίξει ακόμη τα μάτια του, βρέφος αγνό στην αγκαλιά της μάνας της μοναδικής. Πώς να το καταφέρει άλλωστε όταν όλο το εικοσιτετράωρο βλέπει εμπρός του δύο πρόσωπα πανέμορφα, λες κι έχουν ξεπροβάλει από ιλουστρασιόν σελίδες περιοδικού να τον κανακεύουν, να του τραγουδούν, να τον γεμίζουν φιλιά και να υποδύονται τον πιο απαιτητικό ρόλο της ζωής τους, του πατέρα και της μητέρας. Ο Κώστας Καζάκος και η Τζένη Καρέζη υπήρξαν δύο καλλιτέχνες που υπηρέτησαν με πάθος το θέατρο, αλλά παράλληλα αφοσιώθηκαν στον μοναχογιό τους.

Ο Κωνσταντίνος πήρε πολλή αγάπη από τη μητέρα του. «Έμοιαζαν σαν δύο σταγόνες νερό. Κληρονόμησε την απαράμιλλη ομορφιά της, τη γλύκα της αγκαλιάς της που σε συνδυασμό με την ακαταμάχητη γοητεία του τον κατέστησαν άντρα ρομαντικό κι ευαίσθητο και συνάμα επιβλητικό με το αγέρωχο ανάστημα και τη λεβεντιά που πήρε προίκα από τον πατέρα του. Αγάπησε τη μουσική, την πυγμαχία και το θέατρο. Σε εφηβική ηλικία δημιούργησε το πρώτο του συγκρότημα που ονομαζόταν «Αχτύπητα φιλέτα» που έγινε πολύ δημοφιλές. Συνέχισε και ως ενήλικας να έχει το δικό του συγκρότημα όπου παίζει ροκ και μπλουζ και το κάνει καθαρά για δική του ευχαρίστηση αγνοώντας τις χρηματικές απολαβές. Ξέρει να ξεχωρίζει την καλή μουσική κι αγαπά τόσο τα παλιά λαϊκά, όσο και τα ρεμπέτικα. Διδάχτηκε κλασική κιθάρα και στα δεκατέσσερα έγινε αυτοδίδακτος «ηλεκτρικός κιθαρίστας», όπως αυτοαποκαλείται. Ένα τραγούδι καθόρισε τον ήχο που θα τον στιγμάτιζε για πάντα... “Man on the silver mountain”.

Απόφοιτος της Δραματικής σχολής του θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν» έχει συμμετάσχει σε αξιόλογες παραστάσεις κοντά σε μεγάλα ονόματα. «Ο θάνατος του εμποράκου», «Μάκβεθ», «Ιβάνωφ», «Επικίνδυνες σχέσεις», «Ήταν όλοι τους παιδιά μου» είναι κάποιες από αυτές. Επίσης είχε ενεργή συμμετοχή σε πολλά τηλεοπτικά σήριαλ που κέρδισαν την αγάπη του κοινού και τον έκαναν ακόμα πιο δημοφιλή. Θυμώνει όταν όλοι τον ρωτούν για τους γονείς του αφού πλέον έχει κουραστεί να απαντά κοινότυπα. Διαγράφει τη δική του πορεία στο καλλιτεχνικό στερέωμα κι αρέσκεται σε κάθε πρόκληση και πρωτοπορία. Λάτρης της φύσης και των εξορμήσεων με την αγαπημένη του μηχανή, απολαμβάνει κάθε στιγμή είτε βρίσκεται με φιλικά του πρόσωπα, είτε με την αγαπημένη του.

Μετά τη μεγάλη απώλεια της Τζένης όλων μας, σεβάστηκε πέρα ως πέρα τη μνήμη της και προσπάθησε να πραγματοποιήσει κάθε ανεκπλήρωτη επιθυμία της. Δημιούργησε το Ίδρυμα «Τζένη Καρέζη» που παρέχει ολοκληρωτική βοήθεια, ιατρική και ψυχολογική, σε άτομα που πάσχουν από καρκίνο.

Η συνεισφορά του καθενός από όλους εμάς έστω και στο ελάχιστο είναι αρκετή να ανακουφίσει έναν συνάνθρωπό μας που μαρτυρά στα αδίστακτα χέρια αυτής της νόσου. Όσο μεγάλωνε, τόσο πιο μεγάλη ήταν η γοητεία που ασκούσε στους γύρω του και ταυτόχρονα διαμόρφωνε έναν ατόφιο χαρακτήρα που αγαπά τη ζωή, σέβεται τη φιλία και λατρεύει ό,τι τον πάει πιο πέρα και πιο πάνω... Στην προσωπική του ζωή έχει αποκτήσει μία κόρη από τον γάμο του με την εξαίρετη ηθοποιό Τάνια Τρύπη, την Τζένη Καζάκου και έναν γιο από τον δεύτερο γάμο του, τον μικρό Ιάσονα. Η σχέση, η οποία διατηρεί με τις μητέρες των παιδιών του αποδεικνύει την ευγένεια ψυχής του και τη μεγαλοκαρδία του.

Εξάλλου, όπως έχει αναφέρει η ίδια η Τάνια Τρύπη, είναι ο πρώτος άνθρωπος που θα καλέσει και θα του πει κάθε προβληματισμό της. Άνθρωπος εμπιστοσύνης, καλός συνομιλητής και κυρίως πάντα με διάθεση να ακούσει τον άλλο και να τον ζεστάνει μέσα στην τεράστια αγκαλιά του. Υπεραγαπά τα παιδιά του και περνά δημιουργικό χρόνο μαζί τους χαρίζοντάς τους εμπειρίες ζωής και αγάπη περίσσια. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει καθετί που «αναστατώνει» τη ζωή του, μαρτυρά άνθρωπο με ενσυναίσθηση και αυτοσεβασμό.

Δεν πιστεύει στο «πάντα» και κόβει ό,τι δε λύνεται. Αυτό αποδεικνύεται κι από τον τρόπο που έδρασε στην τελευταία σχέση του, όπου με αφοπλιστική ειλικρίνεια και εντιμότητα καλωσόρισε τον έρωτα στο πρόσωπο μιας καλαίσθητης και ποιοτικής ύπαρξης που ήρθε για να φωτίσει τις ομίχλες των ματιών του. Δε δίστασε λεπτό να αποκαλύψει τη φλόγα της ψυχής του.

Σπάνια θα ακούσεις κάποιον να πει άσχημο λόγο για τον Κωνσταντίνο. Ο συνήθης χαρακτηρισμός γι’ αυτόν είναι «καλό παιδί». Πριν από πολλά χρόνια είχα την τύχη να τον γνωρίσω τελείως αναπάντεχα. Αν θα μου έλεγαν να πω δύο λόγια γι’ αυτόν, τότε σίγουρα θα έλεγα ότι είναι ιπποτικός, εκ φύσεως γοητευτικός και πολύ δημιουργικός. Αφήνω τελευταίο, το «απρόβλεπτος». Η ψυχή του μοιάζει με μικρού παιδιού, όπως κι ο αυθορμητισμός του.

Μια από τις τελευταίες παραστάσεις που πήρε μέρος ήταν η «Όμορφη πόλη» μια μουσικοθεατρική υπερπαραγωγή, ωδή στον μεγάλο μουσουργό Μίκη Θεοδωράκη - μισό και πλέον αιώνα μετά το πρώτο ανέβασμα της θρυλικής παράστασης το 1962. Ο Κωνσταντίνος είτε κάνει live με την ηλεκτρική του κιθάρα και τραγουδά «Είμαι εγώ και φτάνω στην Άκρη του κόσμου», είτε τραγουδά «Στρώσε το στρώμα σου για δυό» έχει το ίδιο πάθος και προκαλεί «Τύψεις» σε όποιον σκεφτεί έστω κάτι κακό γι’αυτόν.
Γράφει ο ίδιος στίχους και μουσική κι έχει το δικό του κανάλι στο YouΤube. Τα βράδια τα υπέροχα του Μάη με τα λουλούδια και τα φεγγάρια τα πανέμορφα, βάλε το “Athens Blues” και ταξίδεψε στα πέρατα της ψυχής παρέα με τη φωνή του, τσουγκρίζοντας ένα ποτήρι Metaxa επτά αστέρων που είναι το αγαπημένο του, στην υγειά του.

Η Ρόδος θα έχει την τύχη να τον απολαύσει στην παράσταση που προκάλεσε αίσθηση σε όλα τα μέρη που ταξίδεψε, Τα «Άγουρα κεράσια» με συμπρωταγωνίστρια την καταπληκτική και αξιόλογη Τάνια Τρύπη. Πρόκειται για ένα έργο του Μιχαήλ Ανθή σε σκηνοθεσία Μανούσου Μανουσάκη στο Κινηματοθέατρο «Μετροπό» την Κυριακή 22 Μαΐου και τη Δευτέρα 23 Μαΐου στις 21:00. Η υπόθεση αντανακλά τη σημερινή πραγματικότητα και διαδραματίζεται σε μια επαρχία όπου ένα ζευγάρι βιώνει μια σκληρή πραγματικότητα κοντά στην απρόβλεπτη κόρη του που επιθυμεί να προκαλεί συνεχώς την ήρεμη πορεία της ζωής κι αποζητά σκοτάδια που οδηγούν σε αδιέξοδα επικίνδυνων διαδρομών. Να μη χάσει κανείς αυτή την ευκαιρία να απολαύσει δύο εξαιρετικές ερμηνείες και να ζήσει στιγμές ψυχικών δονήσεων και πολύπλοκων αναζητήσεων. Ο Κωνσταντίνος για μένα θα είναι πάντα «το πέλαγο το βαθύ» που αγαπώ, η τρικυμία της θάλασσας που με μαγεύει, αφού σέρνει μαζί της ό,τι εξέχει και μια αγάπη παντοτινή.

Κάτω από τα ρούχα σου φοράς λουλούδια
Και μαχαίρια
Γιατί είσαι θάλασσα, η ακατόρθωτη
*Λιακάδα του χειμώνα
Κι άνοιξη μικρή που μάζεψε σε ποίημα
Διονύσης Καρατζάς
Αφιερωμένο στον αγαπημένο μου Κωνσταντίνο, με την ευχή πάντα να ξεπερνά τον άνεμο και να χάνεται στον λαβύρινθο του δικού του πάθους.

Η παράσταση "Άγουρα Κεράσια" με πρωταγωνιστή τους Τάνια Τρύπη και Κωνσταντίνο Καζάκο, θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 22 Μαΐου και τη Δευτέρα 23 Μαΐου και ώρα 21:00 στον κινηματοθέατρο Μετροπόλ. Για πληροφορίες 6989867870