Η απόλυτη προσπάθεια του Θωμά Μανούσου στον Μαραθώνιο της Αθήνας

Rodiaki NewsRoom

Με μια ειλικρινή και συγκινητική ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Θωμάς Μανούσος αποτυπώνει τα όσα συνέβησαν στον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας την περασμένη Κυριακή σε συνθήκες ζέστης που δεν βοήθησαν σε τίποτε τους δρομείς να φέρουν τον πολυπόθητο και ιδανικό χρόνο.

Πρόκειται για έναν δρομέα από τη Ρόδο, μέλος της ομάδας του Παναθηναϊκού, έχοντας για προπονητή τον Κωνσταντίνο Γκελαούζο, τον σημαντικότερο αυτή τη στιγμή Έλληνα Μαραθωνοδρόμο. Ο αθλητής μας λοιπόν, στην Αθήνα αγωνίστηκε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα και πέτυχε χρόνο 2.47.25 που ήταν ο καλύτερος σε ό,τι αφορά τους Ρόδιους συμμετέχοντες, ενώ συνολικά στα Δωδεκάνησα είναι δεύτερος, πίσω από τον Συμιακό Μιχάλη Χατζηιωάννου, ο οποίος έτρεξε για λογαριασμό του ΑΓΕΣ Κάμειρος 2009.

Η ανάρτηση του Θωμά Μανούσου:
«Ο πόνος για λίγο και η περηφάνια για πάντα
Μου έδινες λίγο, ενώ σου 'χα δώσει τα πάντα»
(κι έπειτα λέει)
«Κλείσαν όλες οι πόρτες, ακολουθώ τα σημάδια»

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΑΘΗΝΑΣ λοιπόν και εφέτος αποτελεί, ευτυχώς, παρελθόν!
Δε μπορούσα να σκεφτώ μια πιο σύντομη αλλά ταυτόχρονα περιεκτική περιγραφή από τους στίχους του γνωστού αυτού τραγουδιού για τα βιώματά μου, τόσο κατά τη διάρκεια του αγώνα, όσο όμως και κατά την προετοιμασία μου για αυτόν.

Ας πιάσω πρώτα τον τρίτο στίχο... «κλείσαν όλες οι πόρτες, ακολουθώ τα σημάδια». Αυτός άφορα στη σκληρή και αδιάλειπτη προετοιμασία μου ακριβώς ένα χρόνο τώρα για τον αγώνα αυτό. Δε υπήρξε μέρα να πω «άστο μωρέ κι αύριο μέρα είναι». Δεν υπήρξε ώρα της μέρας να πω δυστυχώς νύχτωσε για σήμερα ή είμαι πτώμα, έχει λοιπόν να κάνει με τη συνέπεια και το ποσό focus on target ήμουν.

Πάμε τώρα και στον δεύτερο: «μου έδωσες λίγο, ενώ σου ‘χα δώσει τα πάντα»... Κι όντως, 5-10 βαθμούς πάνω η θερμοκρασία την ημέρα του αγώνα απ’ το αναμενόμενο και αρκούσε για να μην πάρει κανένας μας δρομέας αυτόν τον χρόνο για τον οποίο δάκρυζε στις προπονήσεις.

Ο τρίτος και σημαντικότερος στίχος «ο πόνος για λίγο και η περηφάνια για πάντα» είναι το βαθύτερο νόημα όλου του πόνου μας... η λύτρωση απ’ τη γλυκιά μεν αλλά οδυνηρή διαδρομή. Είναι τα τελευταία 195 ονειρεμένα μέτρα, τα μέτρα που ανατριχιάζεις, κλαις και γελάς εναλλάξ, και που δε γίνεται να μην ευχαριστήσεις τον Θεό που σε κράτησε για άλλη μια χρόνια ακμαίο.

Δε θα μακρηγορήσω. Απλώς είναι τόσο φορτισμένη η ατμόσφαιρα για εμάς απ’ τη διοργάνωση αυτή…
Να ευχαριστήσω θερμά τον κόουτς μου, τον Απέραντο Κωνσταντίνο Γκελαούζο για όλα, αφού έκανα 30 ολόκληρα λεπτά πιο γρήγορα από πέρυσι τη διαδρομή αυτή.
Ευχαριστώ τους Γονείς μου για τα πάντα, τον αδερφό μου Ανδρέα και βέβαια τον σύλλογό μου πλέον για τη στήριξη, τον Παναθηναϊκό.

Χρόνος 2:47:25
•35η θέση στο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ
•2η στα ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ
•1η από Ρόδιους Αθλητές
Καλή Αποκατάσταση σε όλους Αδέρφια μου!»