Ο γαστρονομικός τουρισμός

Υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα όπως προκύπτει από μελέτη του ΣΕΤΕ.

Με 400.000 ευρώ επένδυση σε ενέργειες μάρκετινγκ τα επόμενα 5 χρόνια, η γαστρονομία μπορεί να γίνει ένας από τους κύριους λόγους επιλογής της Ελλάδας ως προορισμού διακοπών. Αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε μελέτη την οποία εκπόνησε ο Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, ο οποίος ανέλαβε τη σχετική πρωτοβουλία με σκοπό τη βελτίωση του της ανταγωνιστικότητας του Ελληνικού τουρισμού. Αναφορά για το θέμα έγινε και στα μέσα της εβδομάδας από τους εκπροσώπους του ΣΕΤΕ και ιδιαίτερα από τον γενικό διευθυντή Γιώργο Δρακόπουλο με αφορμή την εκδήλωση που διεξήχθη στη Ρόδο, για την καταγραφή των απόψεων των επιχειρηματιών όσον αφορά τη βελτίωση του τουριστικού προϊόντος. Μάλιστα, όπως εξήγησε, ο σύνδεσμος επέλεξε τη γαστρονομία έναντι άλλων εναλλακτικών προϊόντων, κυρίως γιατί το καλό ελληνικό φαγητό και το κρασί υπάρχουν. Κατά συνέπεια για τη διαμόρφωση του δεν απαιτούνται μεγάλες επενδύσεις σε εγκαταστάσεις και πάγια αλλά σχετικά μικρές επενδύσεις σε ενέργειες μάρκετινγκ. Αν προσεγγίσουμε συστηματικά τη σύνδεση γαστρονομίας και τουρισμού και την εντάξουμε σε ένα συνολικό σχεδιασμό μάρκετινγκ γρήγορα θα ανακαλύψουμε ότι αποκτούμε ένα σαφές συγκριτικό πλεονέκτημα και σημαντική πηγή πόρων για την οικονομία του τόπου μας. Κύρια σημεία Τα κυριότερα σημεία της είναι τα παρακάτω: • Με τον όρο γαστρονομία νοείται η τέχνη της παρασκευής καλού και νόστιμου φαγητού. Αυτό μπορεί να προσφερθεί σε κάθε χώρο εστίασης, από μια μέση ταβέρνα μέχρι ένα εστιατόριο πολυτελούς ξενοδοχείου. • Η γαστρονομία υπεισέρχεται με διττό τρόπο στη συζήτηση για τον τουρισμό: - αναβαθμίζει την ταξιδιωτική εμπειρία για όλους ανεξαιρέτως τους τουρίστες - αποτελεί σημαντικό πόλο έλξης για εύπορους τουρίστες ειδικού ενδιαφέροντος, οι οποίοι συνθέτουν μια εξειδικευμένη ζήτηση για γαστρονομικό τουρισμό. • Ο «γαστρονομικός πατριωτισμός» επιβραβεύεται οικονομικά αφού τα καλά εστιατόρια τοπικής κουζίνας τυγχάνουν δωρεάν προβολής από τα μέσα ενημέρωσης (και ιδίως τον εξειδικευμένο τύπο γαστρονομίας), τους ταξιδιωτικούς οδηγούς, το διαδίκτυο και τους τοπικούς ή εθνικούς τουριστικούς οργανισμούς εξασφαλίζοντας έτσι, πρόσθετη πελατεία, μεγαλύτερης διάρκειας σεζόν και κέρδη. • Η ελληνική κουζίνα διαθέτει αρετές αλλά χαρακτηρίζεται από δύο σοβαρές αδυναμίες: τα προβλήματα ποιότητας σε όλο το φάσμα παροχής γαστρονομικών υπηρεσιών και την απουσία αποτελεσματικής προβολής του γαστρονομικού πλούτου της Ελλάδας. • Στις τουριστικές περιοχές υπάρχει έλλειμμα ποιότητας και εντοπιότητας στην κουζίνα τόσο των εστιατορίων, όσο και των καταλυμάτων. Ελάχιστοι είναι οι εστιάτορες και ξενοδόχοι που νιώθουν πρεσβευτές της τοπικής γαστρονομίας. • Ο βαθμός ελληνικότητας/εντοπιότητας του ξενοδοχειακού πρωινού είναι πρωτίστως θέμα γαστρονομικής κουλτούρας κι όχι κόστους. • Όταν οι ξενοδόχοι αποφάσισαν να δώσουν προτεραιότητα στην ποιότητα της κουζίνας, βρέθηκαν πρακτικοί τρόποι για να αναβαθμιστεί το φαγητό χωρίς σημαντική επιβάρυνση του κόστους. • Η γαστρονομία θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως τουριστικό προϊόν και συνεπώς να ενταχθεί στο χαρτοφυλάκιο των προϊόντων του ελληνικού τουρισμού. Η ανάπτυξή της ως τουριστικού προϊόντος δεν απαιτεί επενδύσεις σε εγκαταστάσεις και πάγια. Χρειάζεται επενδύσεις σε ενέργειες μάρκετινγκ. • Η γαστρονομία ως τουριστικό προϊόν διευρύνεται και πέρα από το συνδυασμό καλού φαγητού με καλό κρασί ή άλλα ποτά, περιλαμβάνοντας τη συμμετοχή σε μαθήματα μαγειρικής, την αγορά χαρακτηριστικών τοπικών προϊόντων γαστρονομίας, την επίσκεψη σε τοπικές αγορές τροφίμων, την επίσκεψη σε χώρους παραγωγής τροφίμων ή ποτών (π.χ. σε οινοποιεία ή τυροκομεία), τη συμμετοχή σε γαστρονομικές γιορτές και φεστιβάλ, την πραγματοποίηση περιηγήσεων κ.ο.κ. • Η γαστρονομία ως τουριστικό προϊόν χρειάζεται έναν Υπεύθυνο Προϊόντος (Product Manager) -όπως άλλωστε και κάθε τουριστικό προϊόν- ο οποίος στελεχώνει έναν αμιγώς οργανισμό μάρκετινγκ του ελληνικού τουρισμού, μια αναγκαία μετεξέλιξη του ΕΟΤ. • Η διοίκηση και η προβολή της γαστρονομίας πρέπει να βασιστούν σε ένα επαγγελματικό σχέδιο μάρκετινγκ που περιλαμβάνει τρεις κατηγορίες δράσεων: διαμόρφωση γαστρονομικού χαρτοφυλακίου, ανάπτυξη γαστρονομικού brand, κατάρτιση επικοινωνιακού προγράμματος. • Βασικό εργαλείο προβολής πρέπει να είναι το διαδίκτυο.