Μ. Καρίκη: Εσύ βρήκες το «νόημα» της ζωής σου;

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η Μαρία Καρίκη
Ψυχολόγος, Msc

Κάθε χρόνο, την ίδια περίοδο νιώθει κανείς την ανάγκη να κάνει τον απολογισμό του. Αναρωτιόμαστε τι από όλα όσα είχαμε ονειρευτεί και ποθήσει την προηγούμενη χρονιά, πραγματοποιήθηκε τελικά ή όχι. Σκεφτόμαστε τι μας δίδαξε η διαδρομή, τι μας πήρε, τι μας έφερε και πόσο μας άλλαξε. Δεν είναι πάντα εύκολο να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου. Συνήθως ψάχνεις για παράπονα ή δικαιολογίες. Ωστόσο, αναγνωρίζεις ότι οφείλεις κάποια στιγμή να δεις κατάματα τα όσα σε βαραίνουν, σε υπονομεύουν και σε σαμποτάρουν.

Και κάπως έτσι μπορείς να αξιολογήσεις καλύτερα και βαθύτερα τη χρονιά που πέρασε. Να καταλάβεις τι συσσώρευσες: γέλια, χαρές, προκλήσεις, καινούριες αρχές, νέους ανθρώπους αλλά και πίκρες, απογοητεύσεις, ανατροπές, απρόοπτα και «περιπέτειες».

Εμπειρίες, οι οποίες μας έκαναν να εκτιμήσουμε περισσότερο κάποια πράγματα και μας υπενθύμισαν ότι δεν υπάρχουν δεδομένα και αυτονόητα.

Μέσα από όλα αυτά προσπαθείς να καταλάβεις καλύτερα τον εαυτό σου: τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τη συμπεριφορά σου. Τι αντίκτυπο έχουν όλα αυτά που ζούμε κάθε χρόνο στον ψυχισμό και στον χαρακτήρα μας. Η αυτοκριτική είναι πάντα προαπαιτούμενο της αυτοβελτίωσης.

Κανείς δεν μπορεί να βελτιωθεί, αν δεν εντοπίσει και αναγνωρίσει τα «κακώς κείμενά» του και δεν τα παραδεχτεί. Αντί να μεταθέτουμε δεξιά και αριστερά την ευθύνη της ζωής μας, καλό είναι να αναλάβουμε συνειδητά το μερίδιο που μας αναλογεί, χωρίς εγωισμό, διαστρεβλώσεις, δικαιολογίες και αντιστάσεις.

Απώτερος σκοπός μια τέτοιας διαδικασίας ενδοσκόπησης είναι να βρούμε τόσο τα εμπόδιά μας όσο και τα «θέλω» μας. Τι δεν μας αφήνει να αναπτυχθούμε, να εξελιχθούμε, να διευρυνθούμε, αλλά και πόσο έχουμε ξεχάσει ή παραμελήσει τις επιθυμίες και τις ανάγκες μας. Ο καθένας οφείλει να βρει το δικό του «νόημα» στη ζωή του. Ποια είναι αυτά, δηλαδή, που τον κάνουν να παραμένει όρθιος και να συνεχίζει να αγωνίζεται;

Τι τον ευχαριστεί, από τι παίρνει δύναμη, πού και πώς εκτονώνεται, ξεχνιέται, αποσυμπιέζεται; Πού και πώς χαλαρώνει κα απολαμβάνει τις όμορφες στιγμές του;

Το «νόημα» της ζωής δεν χρειάζεται να είναι κάποιο μεγαλεπήβολο, βαρύγδουπο απόφθεγμα. Είναι απλά τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει ο κάθε άνθρωπος σε βάθος χρόνου σχετικά με όλα όσα τον «γεμίζουν» και τον πληρούν.

Οι μικρές, αλλά σημαντικές «σοφίες» που έχει κατανοήσει προσωπικά και υποκειμενικά ο καθένας μέσα από τη δική του διαδρομή. Πρόκειται για όλα αυτά τα «μικρά», αλλά ουσιαστικά που σιγά σιγά όλοι διαπιστώνουμε και επιθυμούμε να έχουμε στη ζωή μας καθημερινά: αξιόλογους ανθρώπους, η επαφή με τη φύση, με τα ζώα, η υγιεινή διατροφή, η καλή φυσική κατάσταση, η εξέλιξη σε όλα τα επίπεδα (γνωσιακά, επαγγελματικά, ψυχικά, συναισθηματικά, πνευματικά), οι στιγμές αγάπης και ηρεμίας, ενδιαφέροντα που μας δίνουν την ευκαιρία να αναπτύξουμε περαιτέρω τα ταλέντα και τις ικανότητες μας, ταξίδια για να γνωρίσουμε μέρη και κουλτούρες διαφορετικές, βιβλία, μουσική, σχέσεις υγιείς και ισορροπημένες, αλλά και ένας εαυτός που συνεχώς θα διευρύνεται και θα ανακαλύπτει τις δυνατότητές του, χωρίς τις περιοριστικές αντιλήψεις και τα «μη» που μας έχουν κληροδοτήσει από μικρή ηλικία.

Ίσως, το περιβόητο «νόημα» που όλοι ψάχνουμε διακαώς είναι να βρεις απλά τον εαυτό σου, να μη φοβάσαι να είσαι ο εαυτός σου και να διεκδικείς όλα όσα εκείνος ονειρεύεται και οραματίζεται. Να νιώσεις επιτέλους ελεύθερος και να υπερβείς τα όποια στερεότυπα και νόρμες έχουν μπει τόσα χρόνια στο «πετσί» σου.

Να θέλεις συνεχώς να ανακαλύπτεις όλα όσα είσαι προορισμένος να ζήσεις. Να έρθεις σε επαφή με όλο το «δυναμικό» σου, χωρίς εκπτώσεις, συμβιβασμούς και αναβολές. Ίσως, να είναι απλά ένα «στοίχημα» με τον εαυτό σου να προσπαθήσεις να μην αλλοτριωθείς, να μη χάσεις την ταυτότητά σου, να μην ξεχάσεις τον προορισμό σου...να μη γίνεις κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είσαι...να μη γίνεις ένας «ξένος», ένας κενός άνθρωπος που θα έχει χάσει τον προσανατολισμό του...

Η αλήθεια είναι ότι γινόμαστε όλο και περισσότερο «τεχνοκράτες» στη σκέψη, αλλά και στον τρόπο ζωής. Τρέχουμε να προλάβουμε τα πάντα (σημαντικά και μη σημαντικά) και δεν προλαβαίνουμε να ζήσουμε τον ελεύθερο χρόνο μας με την ποιότητα που πραγματικά θα θέλαμε.

Αναβάλλουμε συνεχώς τις επιθυμίες και τα «θέλω» μας, γιατί πάντα υπάρχει ένα «πρέπει» που προηγείται! Ίσως, με το ξεκίνημα της νέας χρονιάς να ξανασυζητήσουμε με τον εαυτό μας για όλα αυτά που δεν μας ευχαριστούν πια, για όλα αυτά που μας «μπουκώνουν» και μας δυσφορούν...Να δώσουμε μια υπόσχεση να επαναπροσδιορίσουμε κάποιες καταστάσεις, επιλογές και συμπεριφορές. Να μη φοβηθούμε να διώξουμε από πάνω μας ό,τι δεν μας αφήνει να «πετάξουμε».

Ας ευχηθούμε με τη νέα χρονιά, εκτός από υγεία, να μην επιτρέψουμε σε κανέναν (ούτε και στον φοβισμένο, αγχωμένο, ανασφαλή εαυτό μας) να νοθεύσει ό, τι έχουμε τόσο πολύ ανάγκη για να ξανανιώσουμε και πάλι χαρούμενοι, πλήρεις, «ζωντανοί»...