N. Mπιλιάς: Λύπη και αγανάκτηση για την αδιαφορία

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Νίκος Μπιλιάς

Αναφέρομαι στον παραλιακό δρόμο της κοινότητας Κρεμαστής ο οποίος τερματίζει στο ξενοδοχείο Blue Bay.

Εδώ και χρόνια κάνω αυτή τη διαδρομή με το ποδήλατο και κάθε φορά αισθάνομαι λύπη και αγανάκτηση για την κατάσταση που επικρατεί.
Αναμφισβήτητα είναι μια όμορφη διαδρομή δίπλα στο γαλάζιο της θάλασσας και φόντο τα γυάλινα βουνά της Μικράς Ασίας και αξίζει μιας προηγμένης φροντίδας. Όμως η εικόνα που αντικρίζει κανείς θυμίζει περισσότερο ένα βομβαρδισμένο τοπίο και καθόλου μια παραλιακή τουριστική διάβαση.

Όπως ανέφερα, ο συγκεκριμένος δρόμος καταλήγει σ’ένα διεθνές ξενοδοχείο και επιβάλλεται να διατηρείται περιποιημένος και προσεγμένος.
Είναι αυτονόητο πως οι ξένοι επισκέπτες βλέποντας αυτή την κατάντια να μεταφέρουν δυσάρεστες εικόνες και εντυπώσεις στις πατρίδες τους.

Το γεγονός είναι σίγουρα εν γνώσει της κοινότητας η οποία όμως αδιαφορεί για την αποκατάσταση της κακοτεχνίας. Η θλιβερή εικόνα που επικρατεί είναι γνωστή και στους Κρεμαστενούς οι οποίοι όμως τηρούν σιγήν – ιχθύος.
Ούτε είδαν – ούτε άκουσαν.

Έτσι, η κατάσταση παραμένει σε εκκρεμότητα εδώ και αρκετά χρόνια. Δημιουργείται αυτονόητα η εντύπωση ότι είμαστε ένας λαός που δεν σέβεται και δεν αγαπά το όμορφο και το πολιτισμένο.
Θα ήταν λοιπόν ευχής έργον! Οι αρμόδιοι της κοινότητας να επισπεύσουν τη συντήρηση και τον καλλωπισμό του αναφερόμενου δρόμου. Θα είναι μια ευγενική προσφορά όχι μόνο για την τοπική κοινωνία, αλλά και για τους επισκέπτες του χώρου.