Δ. Γάκης: Για τη Μιράντα, την κυρία, τη δασκάλα

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Δημήτρης Γάκης

Πάνε 7 χρόνια, από τότε που χάσαμε τον αγαπημένο μας συνάδελφο, τον εκπληκτικό άνθρωπο, τον ακέραιο χαρακτήρα, τον δοτικό σε όλους, τον μπάρμπα Μήτσο μας, τον Μήτσο τον Καλαϊτζίδη.
Το κενό του από τότε το κάλυπτε η υπέροχη γυναίκα του, η Μιράντα Καλαϊτζίδη – Μπονιάτη.

Πριν λίγες μέρες όμως την αποχωριστήκαμε, γιατί αποφάσισε να κινήσει για τη συνάντηση με τον αγαπημένο της μπάρμπα Μήτσο.
Η Μιράντα ήταν μία από τις καλύτερες δασκάλες που πέρασαν από τα σχολεία της Ρόδου. Ήταν από τις Δασκάλες που όταν την αποκαλούσες έτσι, εκφωνούσες το Δ κεφάλαιο.

Ήταν από τους εκπαιδευτικούς που άφησε βαθύ, πολύπλοκο και ουσιαστικό κοινωνικό και εκπαιδευτικό αποτύπωμα σε όλα τα σχολεία από τα οποία πέρασε.
Ήταν Δασκάλα με μεγάλες ευαισθησίες σε πολιτιστικά, κοινωνικά και πολιτικά θέματα, πάντα παρούσα στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Ήταν παιδί μιας από τις Αριστερές οικογένειες της Σορωνής, της οικογένειας Μπονιάτη.
Ο πατέρας της οικοδόμος πάντα μαχητής και υπερασπιστής του δικαίου. Συνειδητοποιημένος Αριστερός – ΕΔΑίτης.

Αποτέλεσε το παράδειγμα της Μιράντας που διαμόρφωσε την προσωπικότητα της, το πρότυπο που ακολούθησε με συνέπεια ως το φευγιό της.
Όταν τη συναντούσες και άνοιγε την αγκαλιά της να σε χαιρετήσει, ένιωθες ότι χανόσουν σε ένα περιβάλλον γαλήνης, ηρεμίας και σιγουριάς.
Το ένιωσα κι εγώ πρόσφατα όταν συνάντησα τη Μιράντα και με χαιρέτησε, όπως πάντα με μία θερμή διάθεση, γλυκό χαμόγελο και αυτή την περίφημη τρυφερή αγκαλιά της.

Όσο λίγο και να τη γνώριζες σου έδινε γρήγορα, αν σε εκτιμούσε, όλο το μέσα της κι αυτό το ένιωθες και το ζούσες.
Η Σορωνή – την οποία υπεραγαπούσε και τόσο υπερήφανη ήταν γι’ αυτήν – και η οικογένειά της – την οποία λάτρευε και στήριζε με κάθε τρόπο – χάνουν μία εμβληματική γυναίκα, από αυτές που πλέον σπανίζουν.

Εγκάρδια συλλυπητήρια στον αγαπημένο της γιο, τον Γιάννη, στη σύζυγό του Λία και στα λατρεμένα της εγγονάκια Εύα, Μιράντα και Δημήτρη, αλλά και σε όλους τους δικούς της και ειδικά στα πνευματικά της παιδιά, τους μαθητές της, που με τόση αγάπη την αποχαιρέτησαν, σαν να έχαναν τη δική τους μάνα και σε όλους τους συγχωριανούς της.
Χαιρετισμούς στο φίλο μου τον μπάρμπα Μήτσο Μιράντα μου..