Έκπληξη με την επιστροφή του Στέφανου Νικήτα στον Αστέρα Μασσάρων

Rodiaki NewsRoom

Έναν από τους σημαντικότερους παίκτες στα δωδεκανησιακά γήπεδα με παρουσίες σε ομάδες που πρωταγωνιστούσαν, καλωσορίζει ξανά ο Αστέρας Μασσάρων. Χθες ο σύλλογος ανακοίνωσε επισήμως την επιστροφή του Στέφανου Νικήτα, επιβεβαιώνοντας έτσι τους άρρηκτους δεσμούς τους όλα αυτά τα χρόνια.

Ουσιαστικά αυτή η μεταγραφή πιστοποιεί την αναγνώριση από την πλευρά του ποδοσφαιριστή της αξίας μιας ομάδας που χωρίς κινήσεις εντυπωσιασμού, καταφέρνει να είναι δυναμικά στο προσκήνιο του τοπικού. Καθαρά αγωνιστικά πάντως, η συγκεκριμένη κίνηση θα ενισχύσει κατά πολύ την άμυνα του Αστέρα για μία καλή πορεία στο νέο πρωτάθλημα της Β’ Κατηγορίας.

Η ανακοίνωση του συλλόγου:
«Το Διοικητικό Συμβούλιο του Αστέρα Μασσάρων βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει την απόκτηση - επιστροφή ενός δικού μας παιδιού που έχει γράψει τη δική του ιστορία στο Δωδεκανησιακό Ποδόσφαιρο.

Ο λόγος για τον Στέφανο Νικήτα που επιστρέφει στην ομάδα μας ως μία κίνηση της ποιοτικής αναβάθμισης του ρόστερ που είχαμε θέσει από την αρχή της μεταγραφικής περιόδου.

Με τον Στέφανο είχαμε να συμβαδίσουμε ποδοσφαιρικά από την περίοδο 2015 – 2016, όταν και η ομάδα με τον ίδιο ως βασικό "γρανάζι" της είχε βρεθεί στην 7η θέση της Α' Κατηγορίας, ενώ παράλληλα είχε φτάσει μέχρι και τον ημιτελικό του Κυπέλλου Δωδεκανήσου.

Από εκεί και πέρα ο Στέφανος, έγραψε τη δική του ιστορία στο ποδόσφαιρο του νομού μας. Πρωταθλήματα, διακρίσεις, σπουδαίες εμφανίσεις είναι από τα κυριότερα κατορθώματά του όλο αυτό το χρονικό διάστημα.

Όλα αυτά φυσικά με το ήθος του και την ηγετική του παρουσία να τον συντροφεύει στο γήπεδο και να γίνεται περιζήτητος σε κάθε μεταγραφική περίοδο.

Φτάνοντας στο σήμερα, καταφέραμε να έρθουμε σε συμφωνία μαζί του, κάτι το οποίο μας κάνει χαρούμενους και μας συγκινεί η απόφασή του να επιστρέψει παρά τις προτάσεις που είχε από συλλόγους ανώτερων κατηγοριών.

Από μεριάς μας ευχόμαστε υγεία και πολλές επιτυχίες, Στέφανε! Το να σε καλωσορίσουμε στο σπίτι σου μάς κάνει να αισθανόμαστε λίγο αμήχανα, ωστόσο οφείλουμε να το κάνουμε».