Αγαπητός Ξάνθης: Η Ρόδος, χρειάζεται οξυγόνο και θαλπωρή για μια αειφόρο πορεία

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Αγαπητός Ξάνθης

Αρχιτέκτονας*

Σε πρόσφατο δημοσίευμα στα «ΝΕΑ» στις 22 Σεπτεμβρίου με τίτλο «SOS, οι Ευρωπαίοι αναπνέουν τοξικό αέρα» μετά από έρευνα της Guardian καταγράφεται η σοβαρή κρίση σε επίπεδο δημόσιας υγείας λόγω ατμοσφαιρικής ρύπανσης προκαλούμενη από τα μικροσκοπικά σωματίδια στον αέρα, τα αποκαλούμενα PM2,5.

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ η πύκνωση των συγκριμένων σωματιδίων δεν πρέπει να ξεπερνά τα 5 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα. Σύμφωνα δε με τους ειδικούς τα PM2,5 προκαλούν περίπου 400 χιλ. θανάτους ετησίως σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο.

1. Το δυστύχημα είναι ότι από την Ελλάδα πέντε πόλεις, εκ των οποίων η Ρόδος και η Κως, οι συγκεντρώσεις του PM2,5 είναι οι υψηλότερες, των +19 (σε επικίνδυνο επίπεδο) και βεβαίως έπονται και άλλες κατηγορίες πόλεων με χαμηλότερα όρια. Ίδια κατανομή γίνεται και με τις 13 Περιφέρειες στη χώρα όπου η και Π.Ν.Αιγαίου βρίσκεται επίσης σε κακή εικόνα, με καλύτερη εικόνα εκείνη των κεντρικής και δυτικής Ελλάδας και των Ιονίων νήσων.

Αυτά τα επικίνδυνα σωματίδια προκαλούνται από την κυκλοφορία των οχημάτων, από τη βιομηχανία, από τη θέρμανση και τη γεωργία και το οξύμωρο είναι ότι οι πιο φτωχές κοινότητες και περιοχές πλήττονται δυσανάλογα περισσότερο. Η θεραπεία όπως γράφεται στο άρθρο είναι η δημιουργία ζωνών εξαιρετικά χαμηλών ρύπων, μείωση της κυκλοφορίας οχημάτων και πρωτοβουλίες που ενισχύουν τις μετακινήσεις με τα πόδια και το ποδήλατο.

Σε όλα αυτά προκρίνεται η άμεση δράση των πολιτικών στην κατεύθυνση του κατεπειγόντως λόγω των νέων στοιχειών τεκμηρίωσης των επιβλαβών αυτών συνεπειών.

2. Σε συνδυασμό του συγκεκριμένου άρθρου, την ίδια ημέρα, ο Εμπορικός Σύλλογος Ρόδου εκδίδει ανακοίνωση με ανοικτή πρόκληση λόγω επικείμενων αυτοδιοικητικών εκλογών σε συζήτηση πάνω σε 12 σημαντικά σημεία –προβλήματα που ταλανίζουν (χρόνια) την αγορά της Ρόδου με πρώτο το κυκλοφοριακό (!!) και τελευταίο την πάταξη των παρανόμων δραστηριότατων *(facebook.com/search/top?q=εμπορικός%20σύλλογος%20ρόδου).

Το όλο πνεύμα (γράφεται) είναι η καλύτερη ενημέρωση των ενδιαφερομένων στο πλαίσιο του διαλόγου, της συνεργασίας, της θετικής συνεισφοράς και της συναίνεσης, ώστε να βελτιστοποιηθεί η κατάσταση της αγοράς και του εμπορείου στον τόπο.

Φαίνεται ότι η πρόκληση για την όποια δημοτική αρχή, εκτός από τις θετικές επευφημίες στον τουριστικό τομέα με την ανάκαμψη του ρεύματος μετά της καταστροφικές φωτιές του Ιουλίου στο νησί, είναι η «θαλπωρή στο σώμα του νησιού». Τα στοιχεία που δημοσιοποιούνται επίσημα για το βρώμιο αέρα και τα θανατηφόρα αποτελέσματα του είναι άξια προσοχής, γιατί η νέα απειλή για την υγεία είναι η ρύπανση του αέρα.

Πόσο μάλλον που η Ρόδος και η Κως είναι νησιά και έχουν ένα καλύτερο γεωγραφικό πλάτος και ένα συνεχή μελτέμι από εκείνες τις πόλεις που βρίσκονται στην ηπειρωτική ενδοχώρα.

Τα έργα υποδομής όπως είναι η διαχείριση απορριμμάτων και αποβλήτων, η συνεχή ροή ύδρευσης και άρδευσης, η χρήση ΑΠΕ και η πράσινη μετάβαση, η θαλάσσια χωροταξία μπορεί να φαίνονται και είναι αναγκαία στα επόμενα χρόνια για ένα νησί που διεκδικεί διεθνώς να είναι επί της ουσίας αειφόρο και με την ενίσχυση βέβαια του eco_lab, οφείλει όμως να διαθέτει και ένα Καθολικό Σχεδιασμό των παραγωγικών και ανθρωπίνων τομέων δράσης και επίδρασης στο πλαίσιο μιας βιώσιμης πορείας.

και ο τουρισμός «αυγατίζει» σ΄ένα περιβάλλον φιλικό με τη φύση και την αρμονία της δόμησης, γιατί απλά ο τουρισμός είναι η προέκταση της ζωής των κατοίκων. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ένα ανταγωνιστικό προϊόν στον τομέα του τουρισμού εάν οι ίδιοι οι κάτοικοι δεν είναι ικανοποιούμενοι με τον τόπο τους. Ζητείται μια πόλη, μια Ρόδος με την αισθητικής και την αντίληψη της αειφορίας.

Η αναφερόμενη «ΘΑΛΠΩΡΗ» πηγάζει μέσα από μια διαπαραταξιακή συνεννόηση στα μέγαρα αποφάσεων πάνω σ’ ένα οδικό χάρτη πρωτοβουλιών και στοχοποιήσεων και όχι κάτω από κατευθύνσεις χρονικά περιορισμένες και κομματικά αρεστές. Η φροντίδα του νησιού είναι υπόθεση όλων για όλα, χωρίς προκαταλήψεις και καχυποψίες, χωρίς ασθένειες του παρελθόντος αλλά ιατρικές-χειρουργικές παρεμβάσεις σωτήριας για το αύριο.

Σήμερα, η πολη της Ρόδου διεκδικεί το δικαίωμα της να ζήσει χωρίς το φόβο της υγειονομικής απειλής, χωρίς το φόβο ενός τροχαίου δυστυχήματος (είμαστε στις πρώτες θέσεις), χωρίς το φόβο να απολέσει η Μεσαιωνική Πόλη το σήμα του χαρακτηρισμού του παγκόσμιου μνημείου της UNESCO από την επιθετική διάσταση της εμπορευματοποίησης των ιστορικών και κοινωνικών της παραμέτρων.

3. Την ίδια ημέρα στις 22 Σεπτεμβρίου στον «Ευαγγελισμό» σε μια μυσταγωγική διαδικασία προβλήθηκε μία ταινία μικρού μήκους από το κινηματογραφικό εργαστήρι Cine Chavalier, το έργο του αγιογράφου Φώτη Κόντογλου για την εκκλησία του Ευαγγελισμού της Ρόδου. Η μαγεία της τέχνης, το πάθος και ο πόθος του δημιουργού φάνηκαν στο σώμα του νησιού, στο τοπόσημο της πόλης.

Αυτό το ταξίδι δεν είχε ένα απλό εισιτήριο, είχε ανάταση ψυχής και περηφάνιας για το νησί του «μέτρου», για το νησί του φωτός. Κράτησα μια στιγμιαία διατύπωση από τις εξέχουσες αφηγήσεις που εμπλουτίστηκαν με την ονειρεμένη μουσική του δικού μας Σάββα Καρατζιά που είπε ο ζωγράφος στο ταξίδι του προς τη Ρόδο: «η Ρόδος μοιάζει σαν μπουκέτο από λουλούδια στο μεσοπέλαγος».

Αυτή είναι η Ρόδος που φωταγωγήθηκε το βράδυ της 22/9 μέσα στον «Ευαγγελισμό», είναι η Ρόδος όπου τα μικρά και τα κοντά φαίνονται μεγάλα και ψηλά όπως ανέφερε η κ. Συροπούλου, κόρη του τότε εφημέριου της εκκλησίας αναφερόμενη στον Κόντογλου, είναι η Ρόδος που μυρίζει τέχνη και λόγο, είναι η Ρόδος που βαδίζει στα χνάρια των πατεράδων μας που μας προίκισαν αξίες, φιλοξενίας και ήθος.

Τρία γεγονότα, τρείς αναφορές, τρείς πράξεις, τρία σκιρτήματα που έχουν ένα κοινό παρανομαστή, τη Ρόδο του αύριο σεβόμενη το χθες.

Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για τους νεοκλεγόμενους αυτοδιοικητικούς. Η Ρόδος θα τους εξελέγξει με σθένος και το νησί περιμένει όμως παράλληλα μια δυναμική συνθήκη αειφόρου ανάπτυξης και ολοκληρωμένης απόδοσης δικαιώματος. Οι καιροί ου μενετοί.

Όνειρο και πραγματικότητα πάνε μαζί, αποτελεί μια συντρέχουσα νοηματική πρωτοβουλία εκδήλωσης της ανθρώπινης χειραφέτησης και όχι ένα επιχειρηματικό τέλος της αστικής συνθήκης. Ας τη κερδίσουμε όλοι μαζί. Το οφείλουμε στον τόπο μας.

Υ.Σ. Ο αρθρογράφος κατέθεσε έγγραφο σκέψης για την πορεία των νησιών και ειδικά της Ρόδου στο ΤΕΕ-Τμήμα Δωδ/σου, όπου αναμένεται η σχετική συζήτηση. • Ο αρθρογράφος είναι αρχιτέκτονας, μεταδιδακτορικός υπότροφος του πανεπιστημίου Αιγαίου και διδάσκων στο τμήμα Μεσογειακών σπουδών.