Ίδρυμα για κακοποιημένες γυναίκες από τους γονείς της Ελένης Τοπαλούδη

Rodiaki NewsRoom

Ίδρυμα για τις κακοποιημένες γυναίκες θέλουν να δημιουργήσουν οι γονείς της Ελένης Τοπαλούδη με τα χρήματα της αποζημίωσης από τους δολοφόνους του παιδιού τους.

«Είναι όνειρό μου από την πρώτη στιγμή να δημιουργηθεί ένα ίδρυμα, "Καμία άλλη Ελένη”. Αλλά δυστυχώς, με όλες αυτές τις φρικτές δολοφονίες λέω τελικά πότε θα ξυπνήσουμε και δεν θα ακούμε τέτοια φρικαλέα πράγματα να γίνονται, να δολοφονούν με τόση ευκολία τις μάνες των παιδιών τους, τις συντρόφους, τις φίλες και στη δική μας περίπτωση, μία βόλτα μετατράπηκε στην πιο φρικτή δολοφονία όλων των εποχών», δήλωσε η μητέρα της 21χρονης φοιτήτριας στην εκπομπή «Super Κατερίνα».

«Πήγαν να φάνε σουβλάκια και αποδεκάτισαν, εξουθενώσαν το παιδί... πολτοποιήσαν, στραγγαλίσαν, βιάσαν, κόψαν το αριστερό αυτί. Τόση βία, τόσο μένος, τόση κακία, γιατί; Γιατί θίγεται ο εγωισμός; Εγωισμό να δείξουν σε άλλα επίπεδα οι άνδρες.

Και κανείς να μην πληρώνει και για τον θάνατο τον δικό μας, για τη δική μας οικογενειοκτονία δεν πληρώνει κανείς, ούτε οι γονείς των δολοφόνων, ούτε αυτό το ανάλγητο κράτος κοιτάει τις οικογένειες των θυμάτων», πρόσθεσε η Κούλα Αρμουτίδου.

«Τα χρήματα από την εκδίκαση της υπόθεσης, και ό,τι πουν ότι θα δώσουν, δεν τα καταδέχομαι εγώ σαν μάνα της αδικοχαμένης Ελένης. Τι να τα κάνω; Να τα φάω; Αυτά είναι ποτισμένα με το αίμα του παιδιού μου», συνέχισε.

Υπενθυμίζεται ότι πριν πέντε χρόνια, η Ελένη Τοπαλούδη από το Διδυμότειχο έπεσε θύμα βιασμού και άγριας κακοποίησης στη Ρόδο όπου σπούδαζε. Μετά τις αποτρόπαιες πράξεις τους, οι δύο καταδικασμένοι δράστες πέταξαν τη φοιτήτρια από τα βράχια στη θάλασσα, όπου και πνίγηκε.

Όταν η μητέρα της ρωτήθηκε εάν βλέπει το παιδί της στα όνειρά της, απάντησε:

«Η Ελένη δεν έρχεται στα όνειρά μου. Πέντε χρόνια κλείσαμε 28 Νοεμβρίου και ποτέ δεν εμφανίστηκε η Ελένη στα όνειρά μου.

Τη φαντάζομαι απλώς έτσι όπως ήταν, και έρχεται αυτή η εικόνα, τέλη Αυγούστου που την πήγαμε στο λιμάνι του Πειραιά, τη φιλήσαμε, την αγκαλιάσαμε... αυτή την εικόνα έχω και πώς έσερνε τη βαλίτσα με τις ροδίτσες της και μας χαιρετούσε.

Αυτή είναι η τελευταία εικόνα που έχω».