Μαίρη Παπανδρέου: Η ελληνική μας γλώσσα

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η
Μαίρη Παπανδρέου

Εμείς οι Έλληνες, δεν είμαστε υπερήφανοι μόνον για τη ένδοξη Ιστορία μας και για τον Μακραίωνο Πολιτισμό μας, αλλά και για τη γλώσσα μας, που είναι η πλουσιότερη και «μητέρα γλώσσα όλων των γλωσσών».

Πολλοί γλωσσολόγοι μελετητές, διατείνονται ότι το 75% των αγγλικών λέξεων π.χ. έχουν ελληνική προέλευση, οι Επιστήμες όπως και η Ιατρική έχουν «δανειστεί» και υιοθετήσει ελληνικές λέξεις, και ο Κώος Ιπποκράτης, παγκοσμίως θεωρείται ως «Πατέρας της Ιατρικής» γι’ αυτό, οι γιατροί σε όλες τις χώρες της υφηλίου, πριν αρχίσουν να ασκούν το επάγγελμά τους, δίνουν τον «Ιπποκράτειο Όρκο». Ακόμα και το Ιερό Ευαγγέλιο, είναι γραμμένο στην «κοινή ελληνική» γλώσσα.

Ο αείμνηστος Καθηγητής Θεολογίας και Βυζαντινής Μουσικής Εμμανουήλ Χατζής, είχε τη «Χορωδία της Ιεράς Μητρόπολης Αθηνών», δίδασκε Θεολογία στο «Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος Pierce», όπου είχε ιδρύσει «Χορωδία Βυζαντινής Μουσικής», παράλληλα με την «Κλασική Χορωδία» που διεύθυνε ο επίσης αναγνωρισμένος Καθηγητής Μήνος Δούνιας.

Ο Εμ. Χατζής καταγόταν από τη Χάλκη της Δωδεκανήσου και είχα την καλή τύχη, να είμαι μαθήτριά του έξι χρόνια και μέλος της Βυζαντινής Χορωδίας, που κάθε Μεγάλη Παρασκευή, ψέλναμε στην ιστορική και πανέμορφη «Καπνικαρέα» στην οδό Ερμού (Αθηνών).

Ο αείμνηστος Χατζής, έμπαινε στην τάξη, κρατώντας παραμάσχαλα το Ευαγγέλιο και μας έλεγε με το βροντώδη φωνή του: «Εμένα, δεν με ενδιαφέρει να σας διδάξω Θρησκευτικά από το βιβλίο που μας δίνει το υπουργείο Παιδείας. Εμένα με ενδιαφέρει να μάθετε να διαβάζετε το Ευαγγέλιο να το κατανοείτε και να το ερμηνεύετε σωστά – διότι εκεί υπάρχουν οι λύσεις όλων των ανθρωπίνων προβλημάτων».

Για μένα, η πεμπτουσία της Χριστιανικής Διδασκαλίας είναι το: «Αγαπάτε του εχθρούς ημών, ως εαυτόν…», που δεν υπάρχει σε καμία άλλη θρησκεία κι ακόμα η ρήση: «Ζητείτε και δοθήσεται υμίν, κρούετε και ανοιγήσετε, πας ο αιτών ευρίσκει και το κρούοντι ανοιγήσετε….» (Λ.11,9). Ας θυμόμαστε και τη ρήση: «Εάν έχετε πίστη όσο ένα κόκκο σιναπιού και πείτε να σηκωθεί το βουνό, θα σηκωθεί…».

Και να λάβομε υπόψη μας, ότι ο «κόκκος του σιναπιού», είναι ο μικρότερος κόκκος που υπάρχει στη Φύση. Μετά από τη μικρή αναφορά σε Ευαγγελικές Ρήσεις, ας θυμηθούμε και την ευχή του ιερέα, όταν βαπτίζεται ένα παιδί, που ψάλλει: «Όσοι εν Χριστώ εμβαπτισθείτε, Χριστό ενεδύσαστε…», που μας φέρνει στη σκέψη «προστατευτική ασπίδα-πανοπλία». Ας φέρομε στη σκέψη μας και τον «Αγιασμό», που παίρνομε από την Εκκλησία μας, και ενώ φαίνεται σαν απλό διαυγές νερό, τον κρατάμε στο σπίτι μας για χρόνια και μένει εντελώς αναλλοίωτος,

Ο Χριστιανισμός, είναι σεβαστός σαν ιερή θρησκεία και στους Μουσουλμάνους. Μη θέλοντας να αναφερθώ στη χώρα μου που η συμβίωσή μας με τους Μουσουλμάνους είναι υποδειγματική, επιθυμώ να τονίσω, την αντιμετώπιση των Χριστιανών από τους Μουσουλμάνους στο Ιράκ, όπου εργάστηκα ως Ψυχιατρική Κοινωνική Λειτουργός επί τρία χρόνια – Μουσούλη και Βαγδάτη. Κάθε φορά που επισκεπτόμουνα Υπουργεία, Κέντρα Πρόνοιας και μεμονωμένες περιπτώσεις Ιρακινών, συστηνόμουνα: «Μαίρη Παπανδρέου, Ελληνίδα, Χριστιανή Ορθόδοξη, Κοινωνική Λειτουργός».

Στο άκουσμα της «ταυτότητάς μου», απαντούσαν χαμογελαστά: «Χριστιανός άνθρωπος, καλός άνθρωπος»! Σε όσες ξένες χώρες έπρεπε να συστηθώ, πάντα έλεγα το όνομά μου, την εθνικότητά μου, το θρήσκευμά μου και το επάγγελμά μου.

Η ανταπόκριση πάντα συγκινητική, όπως ο Αρχιεπίσκοπος του Canterbury, ο Καρδινάλιος της Καθολικής Εκκλησίας, ο εκπρόσωπος της Προτεσταντικής Εκκλησίας κ.α. Η Θρησκεία μου, πάντα υπήρξε αναπόσπαστο μέρος της ύπαρξής μου και της ταυτότητάς μου, είτε αναγράφεται στην Αστυνομική μου ταυτότητα, είτε όχι, διότι ουσιαστικά αυτά τα στοιχεία «συνθέτουν» την ύπαρξή μου και πιστεύω ότι ο Πανάγαθος και Πάνσοφος Θεός, με έφερε στον συγκεκριμένο υλικό κόσμο και πρέπει να υπηρετήσω και να διδαχτώ από την Ορθοδοξία, και τον Ελληνισμό.

Θυμάμαι τη συνάντησή μου με τον Πατριάρχη Αλεξάνδρειας, όταν είχε έρθει στη Ρόδο και με κάλεσε ο τότε υπεύθυνος της Καθολικής Εκκλησίας π. Γουλιέλμος Ρόσσι να πάω στη Σάντα Μαρία να τον συναντήσω, όπου είχε καλέσει πολλούς Ροδίτες και αλλοδαπούς, Ορθόδοξους, Καθολικούς και Προτεστάντες, για να τον γνωρίσουν.

Συστήθηκα στον Πατριάρχη Αλεξάνδρειας φιλώντας του το χέρι: «Μαίρη Παπανδρέου Ελληνίδα, Ορθόδοξη». Χαμογέλασε, και με αστραφτερό διαπεραστικό βλέμμα που δεν θα ξεχάσω ποτέ, απάντησε: «Αυτό, δεν χρειαζόταν να μου το πείτε …. Φαίνεται….»! Μου είναι εντελώς ακατανόητο, να στερείται ο οποιοσδήποτε τμήμα της οντότητάς του, όπως είναι η εθνικότητά του και βέβαια, η Θρησκεία του.