Κώστας Σπανός: «Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τον υπαρκτό κίνδυνο της λειψυδρίας»

Rodiaki NewsRoom

Τους προβληματισμούς του αναφορικά με το φαινόμενο της λειψυδρίας και κατ’ επέκταση της ξηρασίας που απειλεί το νησί, καταθέτει ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Ρόδου, κος Κώστας Σπανός, με αφορμή και τις τελευταίες ανακοινώσεις για τον περιορισμό της κατανάλωσης του νερού.

Μάλιστα, παραθέτει και σχετική πρόσφατη φωτογραφία από το φράγμα της Απολακκιάς, που αποτυπώνει την κατάσταση, υπογραμμίζοντας, ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με έναν υπαρκτό κίνδυνο.

Ειδικότερα, ο κος Σπανός, σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης επισημαίνει τα εξής:
«Η εικόνα της ημέρας είναι από το φράγμα της Απολακκιάς πριν μια εβδομάδα περίπου. Αν και είναι αρδευτικό φράγμα και όχι υδροδότησης, η εικόνα που παρουσιάζει είναι εξαιρετικά ανησυχητική. Στο φράγμα του Γαδουρά, η εικόνα είναι πολύ καλύτερη αλλά για πόσο ακόμη… καθώς με τον πρώτο καύσωνα, η κατανάλωση του νερού έπιασε ταβάνι.
Οι γεωτρήσεις, από τις πληροφορίες που υπάρχουν, σε πολλές περιπτώσεις αποδίδουν υφάλμυρο νερό και οι νέες που γίνονται, χτυπούν όλο και μεγαλύτερα βάθη.

Οι εκκλήσεις για περιορισμό της κατανάλωσης, μάλλον δεν βρίσκουν ευήκοα ώτα. Ποτέ δεν είχαμε τέτοια κουλτούρα ή συλλογική συνείδηση και όλα αυτά σε ένα δίκτυο υδροδότησης που ενώ παράγονται 30 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερό τον χρόνο, τιμολογούνται μόνο τα μισά. Τα υπόλοιπα είναι διαρροές, υδροκλοπές ή παράνομες συνδέσεις! Το παραπάνω αποτελεί καταγεγραμμένη δήλωση προέδρου της Επιχείρησης Ύδρευσης αλλά και κοινή παραδοχή.

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με έναν υπαρκτό κίνδυνο, αυτόν της λειψυδρίας, που θα εντείνεται με κάθε χρονιά χαμηλής βροχόπτωσης. Ναι κατασκευάζεται νέο φράγμα και επέκταση του δικτύου υδροδότησης από το ήδη υπάρχον, όμως η απόδοση και των δύο, μελλοντική και άμεση, θα εξαρτάται πάντα από τις βροχοπτώσεις. Η λύση των νέων γεωτρήσεων μάλλον δεν αποτελεί εναλλακτική, καθώς υπεραντλούμε και εξαντλούμε υδροφόρους ορίζοντες που δύσκολα αναπληρώνουν τα αποθέματά τους. Παράλληλα, συνεχίζουμε την επέκταση των εργασιών της βαριάς βιομηχανίας μας, σε περιοχές που, ούτε οι υποδομές ούτε τα δίκτυα υπάρχουν.

Στα οικοδομήματα που προσθέτεις υπερβολικά φορτία, που δεν έχουν μελετηθεί ή προβλεφτεί από τη στατική μελέτη ή δεν αντέχει το οικοδόμημα, συνήθως το αποτέλεσμα είναι ένα και εξαιρετικά προβλέψιμο. Η κατάρρευση! Και αν όλα αυτά δεν μας ανησυχούν ή μας προβληματίζουν για τη λήψη δραστικών μέτρων περιορισμού της κατανάλωσης από όλους, τότε δεν ξέρω τι θα μας το προκαλέσει. Ίσως, αν κάποια μέρα ανοίξουμε τη βρύση και τρέξει θάλασσα ή χώμα ή και καθόλου. Τότε όμως θα είναι αργά, πολύ αργά...».