Ροδιακά: Το αίσχος Αυγενάκη

Μιχάλης Μαστής

Αν δεν υπήρχαν οι κάμερες ασφαλείας του αεροδρομίου των Αθηνών, το πιο πιθανό σήμερα είναι ένας νέος άνθρωπος να έχανε τη δουλειά του. Επειδή είχε την ατυχία να βρεθεί μπροστά σε έναν παντοδύναμο (μέχρι πρότινος) πολιτικό. Ποιος θα πίστευε ένα νέο παιδί 22 ετών, ότι απλά έκανε τη δουλειά του, σύμφωνα με τους κανόνες και τους κανονισμούς;

Όμως, για τους «παντοδύναμους» φορτισμένους με την αλαζονεία της εξουσίας και την έπαρση του «ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;» καμιά φορά, το τέλος τους έρχεται εκεί που δεν το περιμένουν. Όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Ας αναλογιστούμε λοιπόν, πόσα τέτοια περιστατικά έχουν σημειωθεί και κανείς δεν είχε την τόλμη να τα φέρει στο φως της δημοσιότητας, βάζοντάς τα με τους έχοντες και κατέχοντες την εξουσία.

Η άθλια περίπτωση της συμπεριφοράς Αυγενάκη, αποτελεί κατά την άποψή μου, μέρος του προβλήματος που ακούει στο όνομα «βουλευτική ασυλία». Αυτή δα ήταν κι η πρώτη λέξη που είπε στον αστυνομικό ο «πολλά βαρύς» πολιτικός όταν ήρθε αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο να συλληφθεί.

Με χειροπέδες θα έπρεπε να τον πάρουν από το αεροδρόμιο τον ψευτόμαγκα. Και να λογοδοτήσει αμέσως ενώπιον του φυσικού του δικαστή.

Αυτά σε άλλα μέρη, σε άλλους τόπους. Γιατί εμείς εδώ, σε αυτή τη χώρα, είμαστε αλλιώς. Κι επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται, πάμε στοίχημα πως, κανείς δεν θα θυμάται τίποτα και ότι στις επόμενες εκλογές, πρώτος βουλευτής θα είναι και πάλι ο συγκεκριμένος τύπος;