Θ. Καραναστάσης: Πενήντα χρόνια ΠΑΣΟΚ

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Θανάσης Καραναστάσης

Μεθαύριο Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου, συμπληρώνονται πενήντα χρόνια από την ίδρυση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, του ΠΑΣΟΚ. Αυτή την ημερομηνία, με τον ιστορικό συμβολισμό, διάλεξε ο Ανδρέας Παπανδρέου για να ανακοινώσει με την ομότιτλη διακήρυξη, την ίδρυση του νέου πολιτικού σχηματισμού.

Ήταν πρωτόγνωρος ο τρόπος με τον οποίο συγκροτήθηκε το νέο αυτό κίνημα. Αυτοοργανώθηκε από τη βάση με τους χιλιάδες πολίτες, κυρίως νέους, που έσπευσαν να πυκνώσουν τις τάξεις του,
Έτσι δημιουργήθηκαν σε χρόνο ρεκόρ οι τοπικές οργανώσεις που έγιναν τα πολιτικά όργανα έκφρασης των τοπικών κοινωνιών.

Στην κορυφή του ΠΑΣΟΚ υπήρχε ένας ηγέτης με ισχυρή προσωπικότητα, με όραμα και σπάνιο αναλυτικό πνεύμα. Αλλά δεν ήταν μόνος του ο Ανδρέας Παπανδρέου. Τον πλαισίωναν συνεργάτες με αγωνιστικό παρελθόν, με ήθος, με γνώσεις και με κοινωνικές ευαισθησίες.

Μετά το 1974 το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που έδινε τον τόνο στις πολιτικές εξελίξεις της χώρας. Εκείνα τα χρόνια το ΠΑΣΟΚ ήταν ένα μεγάλο σχολείο πολιτικής και κοινωνικής διαπαιδαγώγησης των μελών του.

Στους κόλπους του δημιουργήθηκαν ικανά και παραγωγικά στελέχη. Ήταν αυτό το είδος οργάνωσης και ιδεολογικού προσανατολισμού που επέτρεψε στο ΠΑΣΟΚ να αναλάβει, μετά από τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, τη διακυβέρνηση της χώρας το 1981.

Έτσι άλλαξε η φορά των δημοσίων πραγμάτων στην Ελλάδα. Με το ΠΑΣΟΚ στο τιμόνι της χώρας άρχισε μία δημιουργική περίοδος.
Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ ήταν που καθιέρωσαν το Εθνικό Σύστημα Υγείας, θεμελίωσαν το κοινωνικό κράτος, εφάρμοσαν πολιτικές για τα άτομα με ειδικές ανάγκες και τους ηλικιωμένους πολίτες.

Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ ήταν που δημιούργησαν τις σημαντικές υποδομές στους χώρους της υγείας, της παιδείας, των συγκοινωνιών, του αθλητισμού και του πολιτισμού.
Με το ΠΑΣΟΚ αναγνωρίστηκε η Εθνική Αντίσταση και νέοι αποκλεισμένοι λόγω κοινωνικών φρονημάτων μπόρεσαν να έχουν πρόσβαση στο Δημόσιο.

Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ ήταν αυτές που εισήγαγαν στον δημόσιο βίο θεσμούς που δεν υπήρχαν πριν, που εκσυγχρόνισαν την εργατική νομοθεσία που φρόντισαν την άμυνα της χώρας.
Με τον Ανδρέα Παπανδρέου, με τον Κώστα Σημίτη και τους υπουργούς τους η Ελλάδα απέκτησε κύρος και σημαντική εκπροσώπηση στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Όλα λοιπόν τα έκανε καλά το ΠΑΣΟΚ; Όχι. Και λάθη έκανε και σκάνδαλα δεν απέτρεψε από κάποιους καιροσκόπους και αρριβίστες που βρέθηκαν μέσα στο κόμμα.
Αλλά τέτοιοι τύποι κυκλοφορούν σε όλα τα κόμματα. Το ΠΑΣΟΚ πέρασε και κρίσεις μέσα στην ιστορική του διαδρομή. Έζησε εσωκομματικές συγκρούσεις και συντροφικά μαχαιρώματα.

Ουδέποτε όμως έχασε τη συνοχή του, ούτε την επαφή του με την κοινωνική βάση. Ακόμη κι εκείνο το ακατανόμαστο 1989 δεν στάθηκε ικανό να υπονομεύσει τη σχέση του με τον ελληνικό λαό. Οι Έλληνες το απέδειξαν στις εκλογές του 1993.
Δεν ήταν ανόφελη η πορεία του ΠΑΣΟΚ μέσα στον χρόνο. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια παλεύει να βγει από μία παρατεταμένη κρίση, αφού «φορτώθηκε» τη χρεωκοπία της χώρας την οποία άλλος προκάλεσε.

Πολεμήθηκε από δεξιά και αριστερά που άρπαξαν την ευκαιρία για να το… καταστρέψουν.
Δοκιμάστηκε και από την ανικανότητα των επιγόνων πρώτης γενιάς να υπερασπιστούν την κληρονομιά του. Παρ’όλα αυτά το ΠΑΣΟΚ άντεξε κι αυτό χάρη στους χιλιάδες πολίτες που δεν «αλλαξοπίστησαν» αλλά το στήριξαν απέναντι στους τυχάρπαστους οι οποίοι σήμερα αλληλοφαγώνονται.

Το ΠΑΣΟΚ δεν χρειάζεται συνεργασίες ούτε συγκολλήσεις με θνησιγενή «προοδευτικά» μορφώματα. Ούτε το παραμύθι της κεντροαριστεράς μπορεί να του προσφέρει κάτι.
Το τι είναι το ΠΑΣΟΚ υπάρχει στον τίτλο του. Τα ιστορικά κόμματα δεν αλλάζουν τον τίτλο και τα σύμβολά τους. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα ν’ αλλάξει τη φυσιογνωμία του.

Ας το χωνέψει αυτό ο/η μελλοντικός/ή πρόεδρος του κινήματος κι ας κρατήσει μακρυά τους «ασώτους» οι οποίοι τώρα κωλοτρίβονται για να επιστρέψουν.
Ιδέες για την ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ κυκλοφορούν διάφορες. Εδώ στη Ρόδο κάποιος «ξέμπαρκος» προτείνει τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ και τον σχηματισμό νέου φορέα της κεντροαριστεράς.

Καλή ιδέα για τον ίδιο που ψάχνει κομματική στέγη για να τοποθετήσει τα… όνειρά του.
Η δική μου ιδέα είναι ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να επανασυνδεθεί με τη λαϊκή του βάση. Να συγκροτήσει ολιγομελείς, άρα ευέλικτες, τοπικές οργανώσεις.

Να εκπονήσει ένα συνεκτικό και σαφές κυβερνητικό σχέδιο. Να διατυπώνει σοβαρές προτάσεις, κατνοητές από τους πολίτες.
Και το ουσιαστικώτερο: να αρχίσει να συνομιλεί με τις τοπικές κοινωνίες. Σε ένα μήνα περίπου θα γίνουν οι εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη του νέου ή της νέας προέδρου.

Αυτοί που θα προσέλθουν στις κάλπες ας βασανίσουν τη σκέψη τους για να εκλέξουν τον καλύτερο ή την καλύτερη.
Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται τώρα σοβαρή ηγεσία, όχι κάποιον αρριβίστα που υπόσχεται θαυμάσια!