Ο αγώνας και οι αγωνίες για την «επόμενη μέρα» στη Ρόδο

Rodiaki NewsRoom

Θα απαιτηθεί μεγάλο χρονικό διάστημα και πάνω από δεκάδες εκατομμύρια ευρώ

Μια από τις πιο σκληρές «δοκιμασίες» της στη νεότερη ιστορία, βιώνει αυτό τον καιρό το νησί της Ρόδου εξαιτίας της κακοκαιρίας που «βούλιαξε» στη λάσπη και την αγωνία μεγάλο τμήμα του νησιού μας, προκαλώντας ζημιές που υπολογίζονται σε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Η περιοχή του βορείου τριγώνου της Ρόδου, αποδείχθηκε για ακόμα μια φορά «ανοχύρωτη» σε τέτοια ακραία καιρικά φαινόμενα. Η φύση, εκδικήθηκε όπως συνηθίζουμε να λέμε, για τις διαχρονικές παραλείψεις και αυθαιρεσίες μας, την ανοχή του κρατικού μηχανισμού σε αυτές, εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες.

Την ίδια στιγμή, θα περίμενε κανείς το κεντρικό «επιτελικό» κράτος, το οποίο από τη Ρόδο εδώ και μισό αιώνα εισπράττει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο, από την πιο ισχυρή οικονομικά βιομηχανία που διαθέτει ο τόπος μας, τον τουρισμό, ότι θα βρισκόταν δίπλα στους πολίτες και τους εκπροσώπους των φορέων μας, με σχέδιο και πρόγραμμα, το οποίο θα ανακούφιζε τους πληγέντες και τις τοπικές μας επιχειρήσεις, δίνοντας τουλάχιστον ελπίδα.

Αντί ελπίδας και προοπτικής, είδαμε δυστυχώς την απαράδεκτη, επιπόλαια και εν δυνάμει επικίνδυνη απάντηση του υπουργείου Υποδομών, το οποίο ουσιαστικά, ως άλλος «Πόντιος Πιλάτος» ένιψε τα χείρας του, μεταθέτοντας όλη την ευθύνη των έργων και των οχυρώσεων με τα αντίστοιχα πλημμυρικά φαινόμενα, στην Αυτοδιοίκηση.

Αποκαλυπτική του τρόπου με τον οποίο το υπουργείο Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων (ΥΠΥΜΕ) αντιλαμβάνεται τον ρόλο του στο κρίσιμο ζήτημα της αντιπλημμυρικής προστασίας, αλλά ακόμη περισσότερο πώς ιεραρχεί τα έργα εθνικής σημασίας σε μια νησιωτική περιφέρεια όπως είναι το Νότιο Αιγαίο, ήταν η ανακοίνωση που εξέδωσε το εν λόγω υπουργείο, σχετικά με την αρμοδιότητα των αντιπλημμυρικών έργων, με αφορμή τις καταστροφές που άφησε πίσω της στο νησί της Ρόδου η κακοκαιρία “Bora”.

Αναφερόταν συγκεκριμένα ότι: «οι αρμοδιότητες που αφορούν τον σχεδιασμό, μελέτη, κατασκευή και συντήρηση των αντιπλημμυρικών έργων, καθώς και οι αρμοδιότητες που αφορούν τον καθαρισμό και την αστυνόμευση ρεμάτων και απαλλοτριωμένων χώρων παρά τα ρέματα ασκούνται από τις αρμόδιες Υπηρεσίες των περιφερειών. Διευκρινίζεται ότι την αρμοδιότητα αστυνόμευσης και καθαρισμού κλειστών ρεμάτων έχει η περιφέρεια, δεδομένου ότι σύμφωνα με τον Ν. 3852/2010 δεν υφίσταται διαχωρισμός μεταξύ ανοικτών και κλειστών (διευθετημένων) ρεμάτων».

Και προσθέτει ότι «στις αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Υποδομών του υπουργείου Υποδομών & Μεταφορών εμπίπτουν η μελέτη και η κατασκευή έργων αντιπλημμυρικής προστασίας (όχι η συντήρηση των υφιστάμενων έργων για την εξασφάλιση της λειτουργίας τους, όχι ο καθαρισμός υδατορεμάτων, όχι έργα ορεινής υδρονομίας), εφόσον αυτά χαρακτηριστούν ως ειδικά και σημαντικά έργα Εθνικού Επιπέδου, μετά από αίτημα των αρμόδιων φορέων».

Με την επισήμανση ότι «στο νησί της Ρόδου, το υπουργείο Υποδομών & Μεταφορών δεν εκτελεί κανένα οδικό έργο, ούτε έργο με αντιπλημμυρικό χαρακτήρα αυτή την περίοδο και ούτε υπάρχει κάποιο έργο που να έχει χαρακτηρισθεί ως έργο εθνικού επιπέδου».

Οι κίνδυνοι της κακοκαιρίας παραμένουν διαχρονικοί
Το μεγάλο ζητούμενο για την «επόμενη μέρα» είναι αφενός, οι αποζημιώσεις που πρέπει να δοθούν στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις που τις υπέστησαν, αφετέρου όμως, η πραγματική «οχύρωση» του νησιού μας, έναντι αντίστοιχων ακραίων καιρικών φαινομένων στο μέλλον.

Σε αυτή την κατεύθυνση εργάζονται ήδη τα επιτελεία της περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και του δήμου της Ρόδου, ξεκινώντας με τόλμη όπως επισήμαναν τόσο ο περιφερειάρχης κος Γώργος Χατζημάρχος όσο κι ο δήμαρχος Ρόδου κος Αλέξανδρος Κολιάδης, να εφαρμόζουν ενέργειες και αποφάσεις που μέχρι σήμερα δεν είχαν γίνει.

Το σύνολο των ζημιών που υπέστη αυτή τη φορά η Ρόδος, σε Ιαλυσό, πόλη Ρόδου, Φαληράκι, Καλυθιές, Παστίδα και Κρεμαστή, αποτιμάται σε πρώτη φάση στα 100.000.000 ευρώ! Για να μπορέσουν να γίνουν τα έργα εκείνα, που όχι απλά θα αποκαταστήσουν τις ζημιές, αλλά που θα οχυρώσουν σε ένα σημαντικό βαθμό τις πληγείσες και όχι μόνο, περιοχές, να μην ζήσουν τον ίδιο εφιάλτη ξανά.