Άνθιμος (Ρούσσας), πρώην Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης (1934-2025)

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο δρ.
Ιωάννης Ηλ. Βολανάκης
Επίτιμος Έφορος Αρχαιοτήτων

«Η αρετή, καν θάνη τις, ουκ απόλλυται.
Ζη δε αύτη, ουκέτι όντος του σώματος».
(Αρχαίο ελληνικό απόφθεγμα)
Ήτοι, σε ελεύθερη απόδοση: «Η αρετή και όταν κάποιος πεθάνει, δεν χάνεται. Διότι αυτή συνεχίζει να ζει, ακόμη και όταν το σώμα έχει παύσει να βρίσκεται στη ζωή».

Ο πρώην Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος (κατά κόσμο Διονύσιος Ρούσσας), εγεννήθη την 26-10-1934 στην Σαλμώνη της Ηλείας και εκοιμήθη στη Θεσσαλονίκη στις 13-03-2025, σε ηλικία 91 ετών. Υπήρξε μία εξέχουσα πνευματική προσωπικότητα, η οποία άφησε προσέφερε τεράστιες και ανεκτίμητες υπηρεσίες στην Εκκλησία και στο Έθνος.

Ο μακαριστός πρώην Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, ο από Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος, ύστερα από τα μαθήματα της Στοιχειώδους και της Μέσης Εκπαιδεύσεως στην ιδιαιτέρα του πατρίδα, την Ηλεία, εφοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (Πτυχίο 1957) και στη Θεολογική Σχολή του αυτού Πανεπιστημίου (Πτυχίο 1963). Για σύντομο χρονικό διάστημα υπηρέτησε ως καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση και στη συνέχεια ως κληρικός σε καίριες θέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Κατά το έτος 1964, ο Άνθιμος εχειροτονήθη Διάκονος από τον Μητροπολίτη Θήρας Γαβριήλ και το 1964 Πρεσβύτερος. Υπηρέτησε σε διάφορες σημαντικές και υπεύθυνες θέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Μεταξύ άλλων, διεύθυνε τον Φοιτητικό Οικοτροφείο της Αποστολικής Διακονίας και του ανετέθη η σύνταξη του εκκλησιαστικού εντύπου: «Φωνή Κυρίου». Επίσης υπηρέτησε ως Εφημέριος για μεγάλο χρονικό διάστημα στον ναόν του Αγίου Βασιλείου (Οδός Μετσόβου) στην Αθήνα, ενορία με πολλά προβλήματα, όπου ανέπτυξε ιδιαίτερη ποιμαντική, κοινωνική και φιλανθρωπική δράση.

Στις 13-07-1974, εξελέγη υπό της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως, Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης. Εχειροτονήθη στις 14-07-1974 και ακολούθως έλαβε χώραν η ενθρόνισή του στην ακριτική και ευαίσθητη αυτή Μητρόπολη, με έδρα την Αλεξανδρούπολη, όπου υπηρέτησε ως Μητροπολίτης επί μία συνεχή τριακονταετία (1974-2004).

Ως Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως διεκρίθη για τεράστιο πνευματικό, παιδαγωγικό, κοινωνικό και ανθρωπιστικό έργο, το οποίο ανεγνωρίσθη και ετιμήθη, τόσο από την Εκκλησία, το Κράτος και τον πιστό λαό της Μητροπόλεώς του.
Ο μακαριστός Άνθιμος μεταξύ άλλων ίδρυσε το περιοδικό «ΓΝΩΡΙΜΙΑ», μέσω του οποίου επικοινωνούσε με τους πιστούς, προέβη στην ίδρυση διαφόρων εκκλησιαστικών κοινωφελών Ιδρυμάτων, στη ανέγερση νέων ναών, την αναστήλωση, στερέωση και συντήρηση άλλων, στην ανασύσταση παλαιών Ιερών Μονών και στην ίδρυση νέων κ.λπ.. Επίσης εχειροτόνησε κληρικούς, εβοήθησε πάσχοντες, εστήριξε νέους διά να σπουδάσουν, συνέδραμε παντοιοτρόπως ανθρώπους με διάφορες ανάγκες και γενικά διακρίθηκε για το πνευματικό, φιλανθρωπικό, κοινωνικό και εθνικό έργο του.
Η προσωπική συμβολή του Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου υπήρξε καταλυτική για την ίδρυση του Πανεπιστημίου της Θράκης και όλως ιδιαιτέρως της Ιατρικής αυτού Σχολής.

Ο Άνθιμος, άνθρωπος χαρισματούχος, με μεγάλη μόρφωση και ευρύτητα ενδιαφερόντων, διαθέτοντας μεγάλη εμπειρία και γνώση των προβλημάτων και των αναγκών των μελών της Μητροπόλεώς του, εργάσθηκε αόκνως και θυσιαστικά και άφησε το αποτύπωμά του στην Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως, Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης. Οι πιστοί της εκκλησιαστικής αυτής Επαρχίας τον περιέβαλαν με την απέραντη αγάπη των, τον συνέδραμαν στο έργο του και θα τον ενθυμούνται πάντοτε με ευγνωμοσύνη.

Ο γράφων είχε την τιμή, την χαρά και την ευλογία, να γνωρίσει προσωπικώς και εκ του πλησίον τον Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμο και να συνεργασθεί μαζί του. Ειδικότερα, κατά το έτος 1973-1975, όταν ο γράφων υπηρετούσε ως στρατιώτης στον Έβρο και το 2002-2004 ως Έφορος Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και Προϊστάμενος της 12ης Εφορείας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (έδρα Καβάλα), είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί τον τότε Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμο. Εκείνος είχε την καλοσύνη να αφιερώσει αρκετό από τον πολύτιμο χρόνο και να ξεναγήσει τον γράφοντα στην Μητρόπολή του και να τον ενημερώσει σχετικά με το πλούσιο πνευματικό, παιδευτικό, κοινωνικό και εθνικό έργο, το οποίο επιτελούσε.

Επί πλέον ο Μητροπολίτης εγνώρισε στον γράφοντα μεταξύ άλλων και ότι το πλούσιο, πολύπλευρο και πολυδιάστατο αυτό έργο συνετελέσθη και συνετελείτο, διά της συνδρομής, βοηθείας και συμπράξεως, τόσον της Πολιτείας, όσον και της χορηγίας ιδιωτικών φορέων και προσώπων, επειδή όλοι αυτοί είχαν πεισθεί για τα προβλήματα και τις ανάγκες των κατοίκων της Μητροπόλεως αυτής και προσέφεραν τα απαραίτητα μέσα προς επιτέλεση του πλούσιου και πολύπλευρού αυτού έργου.
Στις 24-04-2024, η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, εκτιμώντας την χαρισματική προσωπικότητά του και λαμβάνουσα υπόψη της το μέχρι τότε επιτελεσθέν έργο του Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου, τον μετέθεσε στην παλαιά και ιστορική Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, στην οποία υπηρέτησε επί μίαν εικοσαετία (2004-2023). Κατά την διάρκεια της υπηρεσίας του στην Θεσσαλονίκη διεκρίθη για το πλούσιο πνευματικό, κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο του και οι Θεσσαλονικείς θα τον ενθυμούνται πάντοτε με ευγνωμοσύνη.

Ο πρώην Μητροπολίτης Άνθιμος υπήρξε δύο φορές (1998 και 2008) υποψήφιος κατά τις εκλογές Αρχιεπισκόπου Αθηνών, χωρίς όμως να επιτύχει να εκλεγεί.

Στις 7-08-2023, ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος κουρασμένος από τη μακρόχρονη θυσιαστική υπηρεσία και προσφορά του στην Εκκλησία και το Έθνος, υπέβαλε την παραίτησή του δια λόγους υγείας και στις 13-03-2025 εκοιμήθη στη Θεσσαλονίκη. Ο μακαριστός πρώην Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος ετάφη στις 15-03-2025 με μεγάλες τιμές στη Θεσσαλονίκη, παρουσία εκπροσώπων της Πολιτείας και της Εκκλησίας και πλήθους κόσμου. Πιστοί από την Θεσσαλονίκη, αλλά και από όλα τα μέρη της Ελλάδος, ήλθαν στη Θεσσαλονίκη για να εκφράσουν την αγάπη, τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη των προς το πρόσωπό του και να του απευθύνουν τον ύστατο χαιρετισμό. Σημειωτέον, ότι ο μακαριστός πρώην Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος ευτύχησε, να τον διαδεχθεί στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης ένας χαρισματούχος, μορφωμένος και καταξιωμένος κληρικός, ο Φιλόθεος (Θεοχάρης), ο οποίος συνεχίζει επάξια το πνευματικό, κοινωνικό και εθνικό έργο του προκατόχου του.