Γιάννης Παρασκευάς: Οι δασμοί Τραμπ και η Νέα Τάξη Πραγμάτων

Rodiaki NewsRoom

Γράφει o Γιάννης Παρασκευάς

Σίγουρα δεν του ταιριάζει το «άσ’ τον τρελό στην τρέλα του». Ξέρει τι κανει και ξέρει πού θέλει να οδηγήσει τα πράγματα. Ίσως είναι ο μόνος ηγέτης μεγάλης χώρας που διάβασε σωστά τη σημερινή υπό διαμόρφωση παγκόσμια πολιτική-οικονομική εικόνα και πήρε τις αποφάσεις του.

-Πρώτη διαπίστωση: Τα οικονομικά δεδομένα της χωρας και οι παγκόσμιοι συσχετισμοί δεν της επιτρέπουν πλέον να παίζει χωρίς αντιπάλους τον επικυρίαρχο του κόσμου.
- Δεύτερη διαπίστωση: Το τέλος της ιστορίας δεν έφτασε με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και η παγκοσμιοποίηση δεν έφερε την απόλυτη επικράτηση του δολαρίου.

- Τρίτη διαπίστωση: Οι πόλεμοι και οι σφαγές της Δημοκρατικής Άνοιξης δεν είχαν τα αποτελέσματα που ήθελαν οι Αμερικανοί, δεν κατάφεραν να κάνουν υποτακτικούς τους τα κράτη της μέσης Ανατολής.
- Τέταρτη διαπίστωση: Το άνοιγμα του Κίσινγκερ στην Κίνα επί Νίξον τής έδωσε τις δυνατότητες της βιομηχανικής της έκρηξης και, ακολουθώντας τους κανόνες ενός ιδιότυπου κρατικού καπιταλισμού, να γίνει η πρώτη δύναμη παραγωγής και να καλύπτει περιπου το 35% του παγκόσμιου ΑΕΠ.

- Πέμπτη διαπίστωση: Μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, η Αμερική και οι Δυτικοί πίστεψαν ότι μπορουν να κάνουν υποχείριό τους τη Ρωσία, να την εκμηδενίσουν οικονομικά και να την εκφυλίσουν πολιτικά.
- Έκτη διαπίστωση: Με την ένταξη των πρώην Ανατολικών χωρών στην ΕΕ και την εγκατάσταση νατοϊκών βάσεων στα σύνορα της Ρωσίας, πίστεψαν ότι την πολιόρκησαν ασφυκτικά, στρατιωτικά και οικονομικά, ξέχασαν την αυτοκρατορική της ιστορία.

- Έβδομη διαπίστωση: Η ένταξη όλων αυτών των χωρών, χωρίς κοινά στοιχεία και προσανατολισμούς, στην ΕΕ την αποδυνάμωσαν, της αφαίρεσαν κάθε δυνατότητα έκφρασης και υλοποίησης πολιτικών και δράσεων και την όποια δυνατότητα να λειτουργεί ως γεωπολιτική και οικονομική δύναμη.

- Όγδοη διαπίστωση: Τα οικονομικά ισοζύγια της Αμερικής είναι αρνητικά και η παραγωγική της δομή αποδιαρθρώθηκε με τη μετανάστευση παραγωγικών μονάδων για την εξεύρεση φθηνών εργατικών χεριών.
Τα περισσότερα προϊόντα ευρείας κατανάλωσης στην Αμερική είναι εισαγόμενα.
-Ένατη διαπίστωση: Το κόστος της Αμερικής για να παίζει τον ρόλο του επικυρίαρχου έφτασε να είναι δύσκολα αντιμετωπίσιμο. Η μόνη επικερδής βιομηχανία ηταν και είναι αυτή των όπλων, αυτός και ο λόγος για τους τόσους πολέμους που προκάλεσαν.

- Δέκατη διαπίστωση: Η τάση του απομονωτισμού στην Αμερική είναι πλειοψηφική, οι απλοί πολίτες πιστεύουν ότι δεν έχουν κανέναν λόγο να σκοτώνονται για άλλους τόσα μίλια μακριά από τον τόπο τους, πιστεύουν ότι οι ωκεανοί τούς προστατεύουν.
- Ενδέκατη διαπίστωση: Οι τρεις Παγκόσμιες Υπερδυνάμεις (ΗΠΑ-Κίνα- Ρωσία) έχουν ηγέτες που διοικούν τη χώρα τους σαν να είναι ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, με την καθεμιά ξεχωριστά να εφαρμόζει έναν ιδιότυπο καπιταλισμό. Στον οικονομικό πόλεμο που άρχισε η μεταξύ τους πυρηνική ισορροπία θα είναι ο αποτρεπτικός λόγος πολεμικής σύγκρουσης και η εξεύρεση της λύσης για την Νέα Τάξη Πραγμάτων.

Ο Τραμπ ίσως και η ομάδα του, διεπίστωσαν ότι γεννήθηκε μία νέα κατάσταση, μια μορφή ενός νέου πολυπολικού κόσμου έκανε την εμφάνισή της και είναι αδυνατη η επιστροφή στην παντοκρατορία των ΗΠΑ.
Οι δασμοί του Τραμπ στοχεύουν στον επαναπατρισμό των αμερικανικών κεφαλαίων που είναι διεσπαρμένα όπου γης και σε ένα άλμα, μιας νέας Αμερικανικής Βιομηχανικής Επανάστασης.

Γυρίζοντας μερικές σελίδες της ιστορίας λίγο πίσω, διαπιστώνει ο Τραμπ ότι όλα τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου και όταν Σοβιετική Άνωση και Κίνα ζούσαν εντός των δικών τους τειχών, η Αμερική ηταν επικυρίαρχος σε μεγάλο μέρος του κόσμου, με υποτακτικό της την Ευρώπη· αυτή της έδινε το ηθικό της πλεονέκτημα, αντί πινακίου δολαρίων.

Ο πόλεμος της Ουκρανίας θα τελειώσει με μια μορφή «μη πολέμου», οι πολιτικές προσπάθειες να βάλουν οι Αμερικανοί τη Ρωσία απέναντι στην Κίνα, όπως παλαιότερα, δεν θα ευδοκιμήσουν, ανάγκα και οι θεοί πείθονται, αποδέχεται ο Τραμπ την ύπαρξη δύο δυνάμεων με την καθεμιά να έχει τον δικό της ζωτικό χώρο και η Αμερική τον δικό της.
Αμερική-Κίνα-Ρωσία μοιράζουν τα ιμάτια του κοσμου και η κάθε υπερδύναμη θα διαχειρίζεται τα του οίκου της. Το επόμενο μεγάλο προβλημα, του ποιο νόμισμα θα επικρατήσει, είναι ο προσεχής αγώνας, για την ώρα το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα βρίσκεται σε κρίση.

Οι οικονομολόγοι θα πονοκεφαλιάζουν για το ποιες θα είναι οι εξελίξεις, με μόνο βέβαιο ότι θα αποτύχουν σε όλες τις προβλέψεις τους, όπως συμβαίνει εδώ και τοσα χρονια.
Η Ευρώπη «πνέει τα λοίσθια». Με τα μυαλά που κουβαλούν θα την καταντήσουν μια άχρωμη περιφέρεια του κόσμου. Η Ευρώπη έχει ανάγκη μιας άλλης δομής και άλλης πολιτικής θεώρησης.