Συνέντευξη του Τάκη Βαμβακίδη για την παράσταση «Το δάκρυ… της Μνήμης» στη Ρόδο

Rodiaki NewsRoom

Θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 15 Μαΐου 2025 και ώρα 20.00 στον Κινηματογράφο «ΠΑΛΛΑΣ»

Η Ρόδος είναι ένας από τους επόμενους σταθμούς της θεατρικής παράστασης με τίτλο «Το δάκρυ… της Μνήμης» και πρωταγωνιστή/κεντρικό αφηγητή τον Τάκη Βαμβακίδη.

Την παράσταση, που πραγματεύεται τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, διοργανώνει ο Σύλλογος Ποντίων Ρόδου «ο Διγενής», με τη στήριξη του δήμου Ρόδου. Το δρώμενο θα παρουσιαστεί την Πέμπτη 15 Μαΐου 2025 και ώρα 20.00 στον Κινηματογράφο «ΠΑΛΛΑΣ» (αίθουσα 5) με ελεύθερη είσοδο.

Ο Τάκης Βαμβακίδης μεγαλωμένος υπό τους ήχους της ποντιακής λύρας, μέσα στα καπνοχώραφα της Αετοράχης (Βελεσνίκο) στην Ελασσόνα, σπούδασε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο αλλά η υποκριτική ήταν αυτή που κέρδισε την καρδιά του. Τη «χρησιμοποιεί» για να συμβάλει στη διάσωση της ποντιακής διαλέκτου και παράδοσης, γιατί όπως είπε και στη συνέντευξή του στη «Ροδιακή»: «Ο Πόντος είναι η ιστορία μου. Προσωπικά για εμένα, η Ποντιακή διάλεκτος είναι το οξυγόνο μου στη σκηνή αλλά και ολόκληρή μου η ζωή».

Η συνέντευξη του Τάκη Βαμβακίδη στη «Ροδιακή»:

• Μεγαλώσατε με τις μνήμες του Πόντου… Ποια είναι η ιστορία σας;

Με μια λέξη, ο Πόντος είναι η ιστορία μου. Σεβασμός στην αλήθεια και αγώνας για τη ζωή και την αλήθεια. Η ιστορία μου γεννήθηκε από ανηφόρες ψυχής και γνώσης, θα την αποκαλούσα σκληρή και γοητευτική.

• Μοιραστείτε μαζί μας μία «δυνατή» σας ανάμνηση από τον Πόντο, με αφορμή και με το θέμα της παράστασης.

Μία «δυνατή» ανάμνησή μου ήταν όταν πάτησα στα πάτρια εδάφη, στο χώμα του χωριού μου, Μουρασίλ Σεβαστείας, στον Πόντο και αφηγήθηκα ένα ποίημα της Χρυσούλας Ασλανίδου. Έτρεμε η φωνή μου, «έτρεμε» η καρδιά μου, έκλαιγα δίχως δάκρυα… Βέβαια, ιστορίες πολλές μου έχουν διηγηθεί και οι παππούδες μου για την προσφυγιά, για τον ξεριζωμό, που οι Τούρκοι βάζανε σε βάρκες τα μικρά παιδάκια, γεμίζαν τις βάρκες, τα σαπιοκάραβα, πηγαίνανε γεμάτα μέσα στη θάλασσα και γυρίζανε άδεια…

Όταν πάτησα στα πάτρια εδάφη, «έτρεμε» η καρδιά μου, έκλαιγα δίχως δάκρυα… 

• Με τι ακούσματα μεγαλώσατε;

Θα έλεγα πως μεγάλωσα με φωνές, μελωδίες αλλά και κραυγές, «εμψυχωτικές ενέσεις» από τους γονείς μου και τους δασκάλους μου. Μεγαλώσαμε μέσα στην παράδοση, μέσα στην αξιοπρέπεια, μέσα στο ήθος και στους ήχους της ποντιακής λύρας. Είμαστε «πλούσιοι», είμαστε ευτυχισμένοι.

• «Σύναξη ψυχών» αυτή η παράσταση-δρώμενο, τι θα προσφέρει στην ψυχή των θεατών;

Αυτή η παράσταση- δρώμενο είναι μία σύναξη ψυχών, καταθέτουν την ευγνωμοσύνη τους για τους 353.000 που θυσιάστηκαν για να έχουμε εμείς σήμερα, όλοι μας, τα εγγόνια τους, τα παιδιά τους, την ελευθερία μας και τις μικρές και μεγάλες χαρές της ζωής. Αυτή την ευγνωμοσύνη θα καταθέσουμε. Θα ήθελα να πλημμυρίσω τους θεατές με νοσταλγία, υπερηφάνεια αλλά και θυμό και πείσμα για Δικαιοσύνη…καθώς χύθηκε ποτάμι το αίμα. Πρέπει να βρει θάλασσα να σκορπίσει, να γιατρέψει.

Θα ήθελα να πλημμυρίσω τους θεατές με νοσταλγία, υπερηφάνεια αλλά και θυμό και πείσμα για Δικαιοσύνη.

• Τα κείμενα της παράστασης στην ποντιακή διάλεκτο. Πόσο σημαντικό είναι το γεγονός αυτό για εσάς;

Για εμένα αυτό είναι ευτυχία. Προσωπικά για εμένα, η Ποντιακή διάλεκτος είναι το οξυγόνο μου στη σκηνή αλλά και ολόκληρή μου η ζωή. Το ότι παίζω ποντιακά κείμενα, αυτό με «γεμίζει», είναι σαν να ζω και να παίζω. Βέβαια, στην παράσταση, υπάρχουν και κείμενα αποδομένα στη Νεοελληνική.

• Τι είναι αυτό που πιστεύετε ότι μάς «μαθαίνει» το έργο;

Πέραν όλων αυτών που προανέφερα, μας «μαθαίνει» ότι ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε για να πεθάνει πριν ζήσει, πριν αγωνιστεί, πριν δει Ανατολή και Δύση, πριν ακούσει τον ήχο της θάλασσας, πριν γράψει ποιήματα…

• Υπάρχει κάτι που ανακαλύψατε σε σχέση με τον εαυτό σας, το έργο ή ακόμη και με την ίδια τη ζωή, κατά τη διάρκεια προετοιμασίας και τριβής σας με το έργο;

Δεν ανακάλυψα…ένιωσα τις ανάσες των θεατών. Την επανάσταση μέσα τους, την αγωνία τους και αλλά το πάθος τους. Τους είδα να δακρύζουν από υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια…εγώ σας ευγνωμονώ.

Χρ. Τοπκαράς: «Ιερό καθήκον για εμάς είναι η διάσωση και διάδοση του Ποντιακού Πολιτισμού»

Για την παράσταση μίλησε και ο πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Ρόδου «ο Διγενής», Χρήστος Τοπκαράς, προσκαλώντας το κοινό της Ρόδου, αναφέροντας τα ακόλουθα: «Όλοι μαζί, πρόκειται να ακούσουμε ιστορίες, προσωπικές μαρτυρίες αλλά και Ποντιακά τραγούδια που είναι αφιερωμένα στους προγόνους μας. Κάθε δράση του Συλλόγου μας έχει ως σκοπό τη διάσωση και διάδοση του Ποντιακού πολιτισμού. Αποτελεί υποχρέωση για εμάς. Είναι ΙΕΡΟ ΚΑΘΗΚΟΝ, ώστε οι ψυχές των 353.000 ψυχών που εκτοπίστηκαν, δολοφονήθηκαν και ξεριζωθήκαν να βρουν γαλήνη. Σε αυτό το κλίμα συγκίνησης αλλά και βαθιάς υποχρέωσης θα παρουσιαστεί στο κοινό της Ρόδου η παράσταση “Το Δάκρυ της Μνήμης”».

Λεπτομέρειες

Ημερομηνία: Πέμπτη 15 Μαΐου

Ώρα: 20:00

Τοποθεσία: Kινηματογράφος «ΠΑΛΛΑΣ» (αίθουσα 5)

Είσοδος: ελεύθερη