«Του Συναληψιού στα Μαριτσά»: Την Πέμπτη 29 Μαΐου

Rodiaki NewsRoom

Για να θυμούνται οι παλιοί και να γροικούν οι νέοι

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μαριτσών «Ο ΚΕΡΩΝΙΑΤΗΣ», πιστός στο ραντεβού του, προσκαλεί το κοινό της Ρόδου στη γιορτή της Αναλήψεως την Πέμπτη 29 Μαΐου και ώρα 20:30 στην πλατεία του χωριού.

«Στα όρη τα Μαριτσενά

στην από κάτω μπάντα,

στων γλεντηστάδων το χωριό

θα ζήσουμε για πάντα»

Ο Σύλλογος καλεί τους Ροδίτες και τις Ροδίτισσες να γευθούν τo παραδοσιακό «ματσόαλο» που παρασκευάζεται επιτόπου, με γάλα Μαριτσενό, προσφορά ντόπιων κατσικάρηδων και να διασκεδάσουν με ζωντανή ορχήστρα. Το γλέντι θα ξεκινήσει με τα χορευτικά τμήματα του Συλλόγου.

Φυσικά… ξανά, όπως κάθε χρόνο, το ματσόαλο, δωρεάν.

Λίγα λόγια για τη γιορτή της Αναλήψεως

Ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Μαριτσών «Ο ΚΕΡΩΝΙΑΤΗΣ», κ. Λάζαρος Κασέκας, μας προσφέρει τις ακόλουθες χρήσιμες πληροφορίες για τη Γιορτή της Αναλήψεως, καθώς και τι περιλαμβάνει το έθιμο:

«Του Συναληψιού! Στα Μαριτσά.

Για να θυμούνται οι παλιοί και να γροικούν οι νέοι.

Μεγάλη μέρα αύριο, αρχές του 60, Πέμπτη του Συναληψιού! Οι μεγάλες τάξεις του Δημοτικού δεν θα έχουνε μάθημα. Οι μαθητές θα “πιάσουν” τραγουδώντας τα Μαριτσενά βουνά και θα επισκεφτούν όλες τις μάνδρες του χωριού. Θα γεμίσουν με κατσικίσιο και προβατίσιο γάλα τα μικρά δοχεία τους, προσφορά των ντόπιων μανδραδόρων και μαντραδόρισσων. Και, τραγουδώντας πάλι, θα κατέβουν τις απότομες πλαγιές της Κουμούλης για να φέρουνε πεσκέσι, το γάλα που συγκέντρωσαν, στις μανάδες τους για να φτιάξουν και αυτές με τη σειρά τους το περιβόητο και μοναδικό στη γεύση Ματσόλαο. Το μάτση φυσικά που θα χρησιμοποιηθεί, ε… αυτό είναι ήδη έτοιμο, εν αναμονή στα κούμελα, στο καζάνι.

Και παραμονή, στη Βαγιά, ο Λουκαράς του Λόλη, ο μεγάλος της παρέας, δέκα χρονών περίπου, παραπονιέται στη μάνα του, τη θεία τη Μαρίκα, ότι δεν μπορεί να βρει το αριστερό του σάνταλο, για την αυριανή «έφοδο» στις μάντρες. Κι αυτού του αφιλότιμου σάνταλου, λάφυρο από τη κατοχή, του λείπει η μισή σόλα από λάστιχο αυτοκινήτου, που είχε μπαλώσει ο Τσαγκάρης του χωριού, ο μπάρμπα Γιάννης ο Πακίδης, πριν από καμιά δεκαριά χρόνια, κληρονομιά ενός θείου του που πέθανε πριν από δυο χρόνια. Ευτυχώς έχει το δεξί από τα ξύλινα του μπάρμπα Κολοκύθα, οπότε το ζευγάρι συμπληρώνεται.

Λίγο πιο κάτω στην Αμπέλα, ο Στέλιος του Παπανικολή, διαμαρτύρεται ότι το χιλιομπαλωμένο κοντοπαντέλονο που του έδωσαν από την ΟΥΡΑ (UNRRA) τρία – τέσσερα χρόνια πριν, το έχει φυλάξει η μάνα του για πασχαλιάτικο και τώρα δεν έχει δεύτερο να φορέσει για την αυριανή εκστρατεία.

Ο Θανάσης του Βαίστα, πανοφορενός κι αυτός, οδύρεται γοερά γιατί του έσπασαν το σουραδί και τώρα δεν έχει που να βάλει το γάλα που θα του χαρίσουν αύριο. Ευτυχώς, η μάνα του η Στεργούλα του έδωσε ένα άδειο κουτί του σαλμού που είχαν παρατήσει οι Γερμανοί στρατιώτες από τον πόλεμο. Έστω και σκουριασμένο, θα κάνει τη δουλειά.

Και όλοι μαζί, πανωφορενοί της Βαγιάς και κατωφορενοί της Αμπέλας, καταστρώνουν τα σχέδια τους και μοιράζουν τα μετόχια, τη Κουμούλη, τον Σωτήρα, τον Κερωνιάτη, τον Άναγρο, τη Χαλειναριά, μέχρι και τον Λετόπα, και επιδίδονται σε ασκήσεις επί χάρτου για την αυριανή επίθεση. Θα ξεκινήσουν, συμφωνούν, από τον Κατσινιώτη και θα προχωρούν δεξιά προς Λευτόπα.

Πρόθεσή τους είναι, από τη μάντρα του Τρύφωνα, στις μάντρες των Γιαννάδων, των Κασέκηδων, των Τσελιών, των Γιακουμάρων, των Παπαδημήτρηδων, μέχρι και τις μάντρες των Χατζηκωνσταντίδων κάτω στη Χαλειναριά, να μην τους ξεφύγει καμιά!

Και ναι! Οι μανδραδόροι, στο άκουσμα των γέλιων των παιδιών βγαίνουν από τις μάντρες τους και καλωσορίζουν τα παιδιά, τα βάζουν να ξεκουραστούν, τα φιλεύουν με ζεστό φρέσκο γάλα και μυζήθρα αλμυρή, τα μοιράζουν όλο το γάλα της ημέρας και στη συνέχεια, τα ξεπροβοδίζουν για την επόμενη μάντρα. Και μοιράζουν όλο το γάλα, γιατί έτσι επιβάλλουν οι παραδόσεις. Άγραφος νόμος λέει ότι όποιος τολμήσει και δε μοιράσει όλο το γάλα της ημέρας, αυτό και όλα τα τυριά που κατέχει θα ξινίσουν και θα του μείνουν αμανάτι.

Και τα παιδιά, με τυμπανοκρουσίες και περίσσια περηφάνια, έχοντας πια κατακτήσει την οροσειρά της Κουμούλης επιστρέφουν στις μανάδες τους. Καταθέτουν την “σοδειά” τους, ρίχνουν το γάλα τους στο καζάνι πάνω στη φωτιά και σε λιγότερο από ώρες, το ματσόαλο είναι έτοιμο για να το απολαύσουν! Δεν περιμένουν τίποτα περισσότερο, γι αυτά, αυτός είναι ο Παράδεισός τους.

Περιττό να πούμε ότι, τα περισσότερα των παιδιών, επέστρεψαν με ένα παπούτσι ή και κανένα και με ένα μόνο πόδιονα του κοντοπαντέλονου, αλλά αυτά, μπροστά στη γεύση του ματσόαλου, θεωρούνται απλά, παράπλευρες απώλειες».