Αγαπητός Ξάνθης: Ο πόλεμος Ιράν-Ισραήλ και οι συνέπειές του για τη χώρα μας

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Αγαπητός Ξάνθης, αρχιτέκτονας, τ. Δ/ντης ΕΟΤ

Ζούμε σε μια γωνία της Μεσόγειου που ενώνει πολιτισμούς, θρησκείες, γλώσσες και συμφέροντα. Μεταπολεμικά έχουμε ενταχθεί στη Δύση και στους οργανισμούς της. Επίσης, από το 1981 είμαστε μέλος της ΕΕ, προσδιορίζοντας την ευρωπαϊκή μας ταυτότητα. Δυστυχώς, η γεωπολιτική μοίρα, μας έχει ορίσει να έχουμε γείτονα την Τουρκία με τε τις συγκρουσιακές αλλά και αντιθετικές θέσεις στο διάβα της ιστορίας.

Η ευρύτερη περιοχή μας σήμερα μαστίζεται από 3 πολέμους, στην Ουκρανία, στη Λωρίδα της Γάζας και τον τελευταίο εκείνο της εύφλεκτης ζώνης του Κόλπου. Οι πύραυλοι, η απειλή πυρηνικού πολέμου, οι άμαχοι να τρέχουν να κρυφτούν στα καταφύγια, οι μεγάλες μαζώξεις του θεοκρατικού Ιράν, η εγωπάθεια της ισχύος του Trump, η επιβίωση του Μπενιαμίν Νετανιάχου αλλά και η εξ αποστάσεως επικλήσεις της Ρωσίας, της Κίνας αλλά και της Ένωσης συνθέτουν ένα μείγμα που έρχεται και φεύγει μεταξύ ειρήνης και πολέμου, ζωής και θανάτου (έτσι απλά μέσα από τις εικόνες των ανταποκριτριών τη καναλιών της T.V.).

Η Ελλάδα, όπως και να έχει, βρίσκεται σε μια δεινή θέση συσσωρεύοντας ένα πλήθος θεμάτων που συσχετίζονται με τον πόλεμο του «Κόλπου», που ευτυχώς τις ώρες που γράφεται το άρθρο αυτό, βρίσκεται σε εκτόνωση σε μια κατάσταση ανακωχής.

Προκύπτοντα ζητήματα αιχμής για την Ελλάδα:

1. Το κόστος της ενεργειακής αντοχής της χώρας μας εξαρτάται από το πετρέλαιο και από το Φ.Α. του «Κόλπου», τη στιγμή που η στρόφιγγα από τη Ρωσία έχει κλείσει.
2. Ξένες Επενδύσεις, οι οποίες μισούν τη αβεβαιότητα, την αστάθεια και κυρίως την αγωνία και τον φόβο της μεταβλητότητας της διεθνής σκηνής των αγορών σ’ ένα παγκοσμιοποιμένο τοπίο.
3. Η ναυτιλία και το εμπόριο που αποτελούν προμετωπίδα της ελληνικής οικονομίας, πλήττονται ραγδαία μέσα από τις φλόγες της Ερυθράς Θάλασσας αλλά και των στενών του Ορμούζ στην πλανητική αβεβαιότητα που επιφέρει χαμηλούς βαθμούς ανάπτυξης και κυρίως δείκτες ευημερίας, ακλουθώντας όλο το εύρος της ΕΕ.
4. Στον δε ΤΟΥΡΙΣΜΟ, το πλήγμα είναι σοβαρό. Η Ελλάδα περίμενε πάνω από 1 εκ. τουρίστες σε σχέση με το 2024, που ήλθαν από το Ισραήλ, περίπου 620. χιλ με έσοδα= 400 εκ. ευρώ. Με την ακολουθία αυτή θα έλθουν σε δυσχερή θέση επίσης η τροφοδοσία, οι σχετικές αλυσίδες ταξιδιών αλλά και η κρουαζιέρα, μιας και τα νησιά μας είναι ο αγαπημένος προορισμός (ο κοντύτερος) των Εβραίων.
   Για τη Ρόδο, μέχρι και το τέλος Ιουλίου του 2025, οι κρατήσεις από το Ισραήλ, έχουν ακυρωθεί. Οι υπόλοιπες βρίσκονται σε κατάσταση “stand by” ανάλογα με την εξελισσόμενη κατάσταση. Το νησί της Ρόδου το 2024, υποδέχθηκε περίπου 140 χιλ. επισκέπτες από το Ισραήλ, ενώ μέχρι και τον Μάιο του 2025 ήλθαν στο νησί του Ηλίου περίπου 25 χιλ., μέχρι που διεκόπησαν οι πτήσεις λόγω έκτακτης ανάγκης. Η τάση ήταν αυξανόμενη μέχρι που έγινε το «μοιραίο». Σίγουρα εάν δεν ομαλοποιηθεί η κατάσταση περίπου 120χιλ. τουρίστες από το Ισραήλ δεν θα έλθουν-με επιπλέον τα κρουαζιερόπλοια που διανυκτέρευαν το Σαββατοκύριακο στο λιμάνι της Ρόδου από τη Χάιφα.
   Ο τουρισμός είναι ο κλάδος που έχει πληγεί άμεσα με ενδεικτικές συνέπειες.

Η εκεχειρία που επιτεύχθηκε μεταξύ Ιράν και Ισραήλ μετά και το βομβαρδισμό των πυρηνικών εγκ/σεων του Ιράν από τις ΗΠΑ, δείχνει να ομαλοποιείται η κατάσταση για τον τουρισμό από το Ισραήλ για τη Ελλάδα και τη Ρόδο βεβαίως και σε παραλληλισμό με το άνοιγμα της αγοράς της Τουρκίας με απευθείας πτήσεις από την Κωνσταντινούπολη προς Ρόδο.

Ο τουρισμός είναι μια κλωστή, που στην μια άκρη υπάρχει η λέξη Ασφάλεια και στην άλλη, ο Άνθρωπος. Σήμερα, υπάρχει τουριστική ανακούφιση λόγω του ότι τα δύο άκρα άρχισαν να λειτουργούν και πάλι.