Αντώνης Τζαμπάζης: Η φωνή των αγροτών από τα χωράφια μέχρι τη διεκδίκηση

Rodiaki NewsRoom

Από τα χωράφια της Κρήτης μέχρι τα αγροτόσπιτα ολόκληρης της χώρας, η ζωή των αγροτών είναι καθημερινός αγώνας. Κάθε πρωί ξυπνούν αντιμέτωποι με τις κακοκαιρίες, τις ζημιές στις καλλιέργειες, τις απώλειες και τις δυσκολίες της παραγωγής.

Ο Αντώνης Τζαμπάζης, παιδί αγροτών και γνώστης της σκληρής καθημερινότητας, καταγράφει με γλαφυρότητα και πάθος τη ζωή των μικροπαραγωγών και τη δικαιολογημένη αγανάκτησή τους απέναντι σε μια πολιτική που τους αγνοεί. Το μήνυμά του είναι σαφές: ήρθε η ώρα η φωνή των αγροτών να ακουστεί και τα αιτήματά τους να ικανοποιηθούν.

Ειδικότερα, επισημαίνει τα ακόλουθα:

«Είμαι παιδί αγροτών, γεννήθηκα και μεγάλωσα σ' ένα αγροτόσπιτο, περιτριγυρισμένο από κοτέτσι (ασφαλές σπιτάκι για κότες), αποθήκη με "μπάλες" γιοντζέ (τριφύλλι) κι άχυρου (ξεραμένα στελέχη θερισμένων δημητριακών), αχούρι (στάβλος) με παχνιά (πέτρινη κατασκευή στο στάβλο για να τοποθετείται η τροφή) για είκοσι (20) αγελάδες και μοσχάρια, κάρο, οπωρώνα με εκατό (100) μηλιές Στάρκιν και Μπελφόρ, αχλαδιές ζιντίλια, κόσια και βουτυράτα, ροδακινιές ποικιλία "Γιαρμάς", δαμασκηνιές και σαράντα (40) στρέμματα χωράφια, σπαρμένα με γιοντζέ, καλαμπόκι, σιτάρι και κριθάρι.

Έχω βιώσει τον πόνο να ξυπνάς και να βλέπεις σαράντα (40) κότες και κοκόρια πνιγμένα από μια νυφίτσα, έχω ξαρίσει και καθαρίσει κοπριές, έχω αρμέξει γάλα από τις αγελάδες και γευτεί στη μούρη τσίκνα από ουρά, ήμουν παρών πολλές φορές, ακόμη και ξημερώματα, στη γέννα και βίωσα τη θλίψη ολόκληρης της οικογένειας, όσες φορές γεννιόταν νεκρό το μοσχαράκι, έχω μαζέψει κι έχω γυρίσει, για να στεγνώσει, να φορτωθεί, να μεταφερθεί και να ντανιαστεί στην αποθήκη ο γιοντζές και το άχυρο, έχω γεμίσει με τους αυτοσχέδιους τενεκέδες νερό απ' το κανάλι του ΤΟΕΒ τα βαρέλια, για να ραντίσει ο συγχωρεμένος πατέρας μου τα δέντρα 3 και 4 φορές με παραθείο, για να καταπολεμηθεί η "Καρπόκαψα" και το "Φουζικλάδιο" και να προστατευτεί η καρποφορία, έχω ρίξει με τα χέρια λίπασμα κι έχω ποτίσει τα χωράφια για ν' αυξηθεί η παραγωγή.

Γνωρίζω ΤΙ σημαίνει ΚΑΛΟ ή ΚΑΚΟκαιρία για την παραγωγή, το θέρισμα, το αλώνισμα και τη συγκομιδή, και ΠΩΣ μια βροχή, ένας αέρας, μια περιστασιακή κακοκαιρία (καύσωνας, χαλάζι, αναβροχιά ή ψιλόβροχο κ.λπ.) μπορούν να καταστρέψουν τους κόπους μιας ολόκληρης χρονιάς, να χαθεί το εισόδημα και ν' ανατραπεί ο προγραμματισμός της επόμενης.

Καταλαβαίνω, λοιπόν, ΠΟΛΥ καλά τη φόρτιση και την αγανάκτηση ΟΛΩΝ των αγροτισσών, των αγροτών, των πτηνοτρόφων και των κτηνοτρόφων, που αποφάσισαν ν' αφοσιωθούν στην ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ και ν' αφιερώσουν τη ζωή τους, ασχολούμενοι με τον αγροτικό τομέα, την πτηνοτροφία και την κτηνοτροφία… Όλες κι όλοι εμείς ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να τους σεβόμαστε, να κατανοούμε τα προβλήματα και τις αγωνίες τους και να ΜΗΝ τους αναθεματίζουμε όταν κινητοποιούνται για την ικανοποίηση των δίκαιων διεκδικήσεών τους.

Όσον δε αφορά στην πολιτική και στους πολιτικούς, ΤΟΣΟΙ ήταν, είναι και θα παραμείνουν ΑΝΙΚΑΝΟΙ ν' αντιληφθούν τη σοβαρότητα της προσφοράς αυτής της παρεξηγημένης "εργατικής" τάξης, την οποία περιθωριοποιούν συνεχώς, στοχοποιώντας αρνητικά τη μειοψηφία της μεγάλης ιδιοκτησίας εκτάσεων και παραγωγής, που ομολογουμένως υπάρχει, η οποία ΑΝ διαφεύγει των ελεγκτικών μηχανισμών και της φορολογίας ΔΕΝ ευθύνεται, κι αγνοώντας επιδεικτικά και προκλητικά την πλειοψηφία των μικροϊδιοκτητών, μικροπαραγωγών, μικροκαλλιεργητών, μικροπτηνοτρόφων και μικροκτηνοτρόφων, η οποία υφίσταται τη βάσανο της ταλαιπωρίας και του πόνου, και της γενικότερης κρατικής αδιαφορίας σχετικά με τη λήψη μέτρων για τον αναδασμό, το φθηνό πετρέλαιο, τις επιδοτήσεις, το κόστος παραγωγής, το σύστημα προστασίας της τιμής των παραγόμενων προϊόντων κ.λπ..

Αυτή την ώρα, κι επειδή οι κινητοποιήσεις "αγριεύουν" με απρόβλεπτες τις εξελίξεις, η κυβέρνηση ΟΦΕΙΛΕΙ ν' αφουγκρασθεί το μεγάλο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί, να ενστερνιστεί με γενναιότητα και γενναιοδωρία τα αιτήματα και, στο μέτρο του μέγιστου δυνατού, να τα ικανοποιήσει.

Με εκτίμηση

Αντώνης Τζαμπάζης

Ταξίαρχος εα»