Γιάννης Παρασκευάς: Aντί πρωτοχρονιάτικου μηνύματος

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο

Γιάννης Παρασκευάς

Πολλα γράφτηκαν και πολλά έχουν λεχθεί «γιατί πράγµα είναι η πολιτική», διατυπώθηκαν απόψεις και απόψεις, µάλιστα για µια µεγάλη χρονική περίοδο ετίθετο το ερώτηµα « αν η φιλοσοφία είναι πολιτική ή η πολιτική είναι φιλοσοφία».

Γνωστή η θέση του Πλατωνα, η άποψη του ότι, «οι Άρχοντες πρέπει να είναι φιλόσοφοι ή οι φιλόσοφοι πρέπει να γίνονται Άρχοντες», δυό φορές δοκίµασε την εφαρµογή της άποψης του, έφυγε κυνηγηµένος, από τις Συρακούσες και αυτός και ο ∆ίωνας.

∆εν αντιµάχονται Πολιτική και Φιλοσοφία, δεν είναι αντίπαλοι, κινούνται στα ίδια πλαίσια και επιδιώκουν τον ένα και µοναδικό στόχο «την ευδαιµονία των πολιτων» και λογω του ότι η πολιτική, είναι ο φορέας διαµόρφωσης των κοινωνικών λειτουργιών, αναγορεύεται η Πολιτικη, ως επιστήµη και όχι µόνο, αλλα «ως η κορωνίδα των επιστηµών».

Σε περιόδους αναταραχών και οικονοµικών κρίσεων οι πόλεις κράτη της αρχαιότητας, επέλεγαν το καλύτερο πολίτη τους και του έδιναν εν λευκώ το δικαίωµα, της νοµοθέτησης για το ξεπέρασµα των κρίσεων, πολλά τα παραδείγµατα, Σόλων, Κλεισθενης, Κλεοβουλος, Λυκούργος και τόσοι άλλοι σε διάφορες πόλεις.

Αυτές οι επιλογές δεν ήταν απλά επιλογές προσώπων, ηταν επιλογές των χαρακτηριστικών, των δυνατοτήτων, των γνώσεων και αυτογνωσίας, της ανιδιοτέλειας, του ήθους, της ενόρασης, τα αίσθησης του δικαίου και του απόλυτου σεβασµού της ανθρώπινης ύπαρξης.

Όλα αυτά µαζί διαµορφώνουν την προσωπικότητα του ανθρώπου που µπορει να ανταποκριθει στις απαιτήσεις που θέτει η άσκηση πολιτικής εξουσίας.

Αυτόν που ασκεί πολιτική εξουσία, τον άρχοντα, ετσι τον θέλει ο Λαος, ανεξάρτητα αν, το φαλκιδευµένο σύστηµα εκλογής των αρχόντων, οδηγεί σε άλλου είδους αποτελέσµατα και ο λεγόµενος χώρος της πολιτικής ενασχόλησης, γινεται χώρος, κοινωνικής καταξίωσης, επαγγελµατικής ανέλιξης και παράνοµου πλουτισµού.

Ο κάθε πολιτης µεµονωµένα και η κοινωνια στο σύνολο της, δεν απαξιώνει την πολιτική, απαξιώνει αυτούς που κακώς, αποκαλούµε πολιτικούς, απαξιώνει αυτούς που εχουν κληθεί να ασκήσουν εξουσία και την ασκούν προσβλητικά και µε υπεροψία.

Θεωρεί Λαος και κοινωνια ότι δεν ανταποκρίνονται στην αποστολή τους, δεν αποτελούν το παράδειγµα προς µίµηση, αλλά αντιθέτως είναι παραδείγµατα προς αποφυγή, οι εµφανιζόµενες ελάχιστες εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Οι ΗΓΕΤΕΣ- οι ΤΑΓΟΙ οφείλουν να είναι οι οδηγοί, οι θεσµοθέτες, οι πολέµιοι κοινωνικών δυσλειτουργιών, πολέµιοι της ανοµίας, της διαφθοράς, της εκµεταλευσης, της ανέχειας, της κατασπατάλησης του δηµοσίου πλούτου και αγαθών, οφείλουν να κρίνουν ορθά το παρελθόν και να σχεδιάζουν το µέλλον.

Το µέλλον δεν είναι ευοίωνο, οι µεγάλες γεωπολιτικές αναταράξεις γεννούν πληθος από φοβίες και ανασφάλειες, δεν κινδυνεύουν όπως συνέβη και σε άλλες περιόδους, τα ελάχιστα κεκτηµένα της πλειοψηφίας των κοινωνιών, αλλα η ίδια η ύπαρξη τους, η αποδιάρθρωση τους και η µετάλλαξη των πολιτών σε υπάκουους υπηκόους και καθοδηγούµενους καταναλωτές.

Η θωράκιση της χώρας καθίσταται αδήριτη αναγκαιότητα, θωράκιση σε όλα τα επίπεδα, προστασίας όχι απλά των εθνικών συνόρων αλλα της ύπαρξης µας ως ΕΘΝΟΣ, θωράκιση της κοινωνικής συνοχής, θωράκιση των θεσµών διοίκησης.

Η απαξίωση της πολιτικης εχει άµεση σχέση µε τον τροπο και τις µεθόδους διοίκησης σε όλα τα επίπεδα, το δοµηµένο διοικητικό σύστηµα της χώρας αποξενώνει τον πολίτη, τον θέτει στο περιθώριο και του αφαιρεί κάθε δυνατότητα συµµετοχής στα πολιτικά δρώµενα.

Είναι ένα συστηµα που υπηρετεί τους στόχους υπερσυγκέντρωσης εξουσιών και πόρων, την ανισοκατανοµή του πλούτου και την διεύρυνση των ανισοτήτων.

Οι περιφερειακοί θεσµοί συνεχώς αποδυναµώνονται και δεν µπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες των κατοίκων που εκπροσωπούν, ο σφιχτός εναγκαλισµός τους από το σύγχρονο επιτελικό κράτος τους έχει καταστήσει επαίτες και όργανα εξυπηρέτησης αλλοτριων συµφερόντων.

Πρώτο βήµα αλλαγής των δεδοµένων, είναι η απαίτηση αλλαγής του θεσµικού πλαισίου των θεσµών τοπικής Αυτοδιοίκησης, και πρωτίστως οι ∆ΗΜΟΙ πρέπει να καταστούν, οικονοµικά αυτοδύναµοι και διοικητικά αυτοτελείς.

Ένα κίνηµα Αυτοδιοίκησης θα είναι ο µοχλός γενικότερων εξελίξεων.