Μάνος Κόνσολας: «Ο τουρισμός να συνδεθεί με έννοιες όπως η φέρουσα ικανότητα, η ανθεκτικότητα και η αειφορία»

Rodiaki NewsRoom

Στην Υποεπιτροπή Νησιωτικών Περιοχών της Βουλής, στην οποία προεδρεύει ο βουλευτής Δωδεκανήσου, κ. Μάνος Κόνσολας, συζητήθηκε το ζήτημα της φέρουσας ικανότητας κάθε τουριστικού προορισμού.

Στη συνεδρίαση συμμετείχαν και τοποθετήθηκαν οι κ.κ.: Εμμανουήλ Κουτουλάκης, γενικός γραμματέας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής του υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιώτικης Πολιτικής, Γεώργιος Λεονταρίτης, αντιπεριφερειάρχης Κυκλάδων, εκπρόσωπος ΕΝΠΕ, Γεώργιος Στασινόπουλος, πρόεδρος της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Ιονίων Νήσων, δήμαρχος Ζακύνθου, Ευστράτιος (Στράτος) Χαρχαλάκης, πρόεδρος της Επιτροπής Νήσων και Πολιτικής Συνοχής της ΚΕΔΕ, δήμαρχος Κυθήρων και Αντικυθήρων, Χάρης Κοκκώσης, ομότιμος καθηγητής Πολεοδομίας και Χωροταξίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Ιωάννης Ψυχάρης, καθηγητής Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου, πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης της ΚΕΔΕ, Κίμων Χατζημπίρος, ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ), Παύλος Μαρίνος Δελλαδέτσιμας, ομότιμος καθηγητής Αστικής Γεωγραφίας, Σχεδιασμού και Ασφάλειας Πόλεων του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου, Γεωργία Ζούνη, επίκουρη καθηγήτρια του Τμήματος Τουριστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιά, Δρ Παναγιώτης Βουλέλης, ειδικός εμπειρογνώμων σε θέματα φέρουσας ικανότητας, Μέλος της Εθνικής Επιτροπής των Ενεργειακά Ουδέτερων Πόλεων και Κωνσταντίνος Κουκάς, νομικός, αντιπρόεδρος του Κογκρέσου Τοπικών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης, μέλος Εποπτικού Συμβουλίου ΚΕΔΕ, μέλος Δ.Σ. και τέως δήμαρχος Μυκόνου.

Ο Μάνος Κόνσολας τόνισε ότι: «η κλιματική αλλαγή, η εξάντληση των φυσικών πόρων, η άναρχη τουριστική ανάπτυξη και το έλλειμμα ενός ορθολογικού σχεδιασμού για όλα αυτά, συντείνουν στο συμπέρασμα ότι η έννοια της αειφορίας στον τουρισμό, συνδέεται με την φέρουσα ικανότητα των νησιωτικών περιοχών.

Στις νησιωτικές περιοχές, οφείλουν όλοι να αντιληφθούν ότι ο τουρισμός συνδέεται με την έννοια της αειφορίας και η αειφορία με την ορθολογική διαχείριση των φυσικών και περιβαλλοντικών πόρων».

Αναφέρθηκε σε ένα νέο και ολοκληρωμένο σύστημα περιβαλλοντικών δεικτών για τον τουρισμό των νησιωτικών περιοχών, μέσα από μια συνολική αποτύπωση σε όλη τη χώρα, σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, που θα καταγράφει τη σχέση ανάμεσα στους φυσικούς πόρους και τον τουρισμό.

Επισήμανε ότι: «η φέρουσα ικανότητα ενός τουριστικού προορισμού δεν είναι αφηρημένη έννοια. Συνδέεται με απόλυτα συγκεκριμένα στοιχεία που σχετίζονται με το περιβάλλον, το μέγεθος των φυσικών πόρων.

Αφορά στην υπερσυγκέντρωση επισκεπτών και τουριστικών δραστηριοτήτων σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα σε ένα συγκεκριμένο τουριστικό προορισμό, η οποία εξαντλεί τις υποδομές, τα αποθέματα και τους φυσικούς πόρους, ρίχνει την ποιότητα και βραχυπρόθεσμα, αλλά και μεσοπρόθεσμα σημαίνει μειωμένο δείκτη ικανοποίησης των επισκεπτών.

Πρέπει να εγκαταλείψουμε τη βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, ότι όλα θα συνεχίσουν να κινούνται όπως ξέρουμε, ότι δεν χρειάζεται σχεδιασμός που θα λαμβάνει υπόψη του την αειφορία και την περιβαλλοντική ισορροπία στα νησιά μας».

Όπως είπε, το φαινόμενο του υπερτουρισμού αλλά και οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής προκαλούν την αύξηση των ενεργειακών και υδροδοτικών αναγκών, αλλά και φαινόμενα όπως η διάβρωση των ακτών. Όλα αυτά λειτουργούν υπονομευτικά για την αειφορία και την ανθεκτικότητα ενός τουριστικού προορισμού.

«Κάποιοι αρνούνται ότι υπάρχει πρόβλημα σε συγκεκριμένες περιοχές με τον υπερτουρισμό. Τα στοιχεία,όμως, τους διαψεύδουν.

Υπάρχει ή δεν υπάρχει πρόβλημα σε περιοχές που δέχονται ένα μεγάλο αριθμό επισκεπτών συγκριτικά με την έκταση, τον πληθυσμό τους αλλά και με την αντοχή των υποδομών τους;

Υπάρχει ή δεν υπάρχει πρόβλημα με τη διαχείριση φυσικών πόρων όπως το νερό;

Υπάρχει ή δεν υπάρχει στεγαστικό πρόβλημα σε ορισμένα νησιά;», τόνισε ο κ. Κόνσολας, αναφέροντας ότι χρειάζεται μελέτη φέρουσας ικανότητες σε κάθε νησιωτικό τουριστικό προορισμό, αλλά και η διαμόρφωση ενός αυτόνομου πρότυπου τουριστικής ανάπτυξης σε κάθε περιοχή που θα στηρίζεται στην αειφορία και στην ανθεκτικότητα.