Δημήτρης Προκοπίου: Μαρίνες ως τουριστικός προορισμός

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Δημήτρης Προκοπίου

Η μαρίνα είναι παραθαλάσσιος ή παραποτάμιος λιμένας, χρησιμοποιούμενος από ιστιοπλοϊκά ή μηχανοκίνητα σκάφη αναψυχής.

Φιλοξενεί σκάφη τα οποία είναι ελλιμενισμένα μόνιμα ή προσωρινά, παρέχοντας διάφορες υπηρεσίες, οι οποίες ποικίλλουν αναλόγως του λιμένα. Τα σκάφη μπορεί να είναι ιδιωτικής χρήσης ή να νοικιάζονται με ή χωρίς πλήρωμα.

Η μαρίνα λειτουργεί ως απαραίτητος πόλος για τον θαλάσσιο τουρισμό, δεδομένου ότι ελλιμενίζονται πλοία, ιστιοπλοϊκά, γιοτ-θαλαμηγοί, ξύλινα τουριστικά σκάφη και αλιευτικά σκάφη, που υπό προϋποθέσεις απασχολούνται με τουριστικές δραστηριότητες. Οι μαρίνες πρέπει να έχουν σύνδεση με όλα τα μεταφορικά μέσα (όπως αεροδρόμια).

Η μαρίνα πρέπει να λειτουργεί και ως τουριστικός προορισμός, να λειτουργεί δηλαδή θελκτικά για τους τουρίστες. Υπάρχουν δύο περιπτώσεις: η μαρίνα να είναι ενταγμένη μέσα στον οικιστικό ιστό, όπως Ύδρα, Σπέτσες, Πόρος, Ιθάκη. Υπάρχουν και μαρίνες που βρίσκονται στις παρυφές των πόλεων, όπως Ρόδος, Κως, Μύκονος.

Οι μαρίνες της δεύτερης κατηγορίας έχουν εντός της έκτασής τους, πέρα από τις συνήθεις υπηρεσίες προς τα πλοία, ξενοδοχεία, εστιατόρια, κέντρα διασκέδασης και, σε κάποιες περιπτώσεις, καζίνο. Οι σύγχρονες μαρίνες διαφημίζονται ως τουριστικοί προορισμοί, μιας και έχουν κατασκευαστεί με αρχιτεκτονικά σχέδια υψηλής αισθητικής, με σκοπό να λειτουργούν ως θέλγητρο για τους κατοίκους των περιοχών.

Γενικά, ένας παραθαλάσσιος λιμένας σκαφών αναψυχής διαθέτει τουλάχιστον πολλές δεκάδες θέσεις διαφόρων μεγεθών για σκάφη μήκους μεταξύ περίπου 5 μέτρων έως περίπου 20 μέτρων. Μόνον ορισμένες μαρίνες είναι δυνατό να φιλοξενήσουν σκάφη μεγαλύτερου μεγέθους. Αντιθέτως, οι παραποτάμιοι λιμένες είναι συνήθως μικρότερης χωρητικότητας (ελάχιστο όριο 30 σκαφών).

Υπηρεσίες μαρίνας

Όλες οι μαρίνες επιβάλλεται να έχουν παροχή καυσίμων, ηλεκτρικού ρεύματος και γλυκού νερού, αλλά και ταυτόχρονα να διαθέτουν κυματοθραύστες, ώστε να παρέχουν προστασία στα αγκυροβολημένα σκάφη από τις συνθήκες που επικρατούν στην ανοιχτή θάλασσα.

Διαθέτουν επίσης διακλαδισμένες προβλήτες (συνήθως επιπλέουσες) και μώλους, ώστε να μπορεί να δέσει μεγάλος αριθμός πλοίων ταυτόχρονα. Οι μεγάλες μαρίνες μπορεί να διαθέτουν πολύ περισσότερες εγκαταστάσεις, όπως συνεργεία, πάρκινγκ, μαγαζιά, χώρους αναψυχής, εστιατόρια, ναυτικούς ομίλους και καλύτερες συνθήκες φύλαξης. Επίσης, οι περισσότερες μαρίνες με σημαντική κίνηση συνήθως διαθέτουν λιμεναρχείο.

Οι μαρίνες επίσης διαθέτουν νεώλκια (ράμπες), για να μπορούν τα σκάφη να φορτωθούν στο τρέιλερ εύκολα. Οι μεγάλες μαρίνες συνήθως διαθέτουν και γερανούς.

Το κόστος ελλιμενισμού ποικίλλει ανάλογα με τη μαρίνα, την εποχή και το μέγεθος του σκάφους. Υπάρχουν ιδιωτικές μαρίνες, μαρίνες που νοικιάστηκαν από ιδιώτες από το κράτος και δημοτικές μαρίνες.

Αναλόγως με τις διαδρομές θαλάσσιου τουρισμού, πραγματοποιούνται και περιηγήσεις σε αλιευτικά καταφύγια ή και σε λιμάνια αδιευκρίνιστου ιδιοκτησιακού καθεστώτος (σύμφωνα με τη Θεοδώρα Γιαντσή – ΕΜΠ).